Σήμερα 6 Μαρτίου 2026 εορτάζουν:

 

Β' Χαιρετισμοί

Άγιοι Τεσσαράκοντα δύο Μάρτυρες από το Αμόριο

Μνήμη Ευρέσεως Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων υπό της Αγίας Ελένη....

Όσιος Ησύχιος ο Θαυματουργός

Όσιος Αρκάδιος

Όσιος Μάξιμος Οσιομάρτυρας

Άγιος Ευφρόσυνος

Άγιοι Ιουλιανός και Εύβουλος

Όσιος Ιώβ ο Ερημίτης

Ανακομιδή των Ιερών Λειψάνων του Αγίου Νεομάρτυρα Αβρααμίου του εκ Βου....

Άγιος Αρκάδιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Ουρανίου Χαράς εν Μόσχα

Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Τσζεστόκοβα στην Πολωνία

 

 

 

Νηστεία

Β' Χαιρετισμοί

 

Β' Χαιρετισμοί

Ημερομηνία Εορτής:	06/03/2026
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 37 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:	Β' Χαιρετισμοι
Τελευταία ενημέρωση:	27/03/2011 04:08
Περιεχόμενα:	Βιογραφία Αγιογραφίες / Φωτογραφίες Σχετικές συνδέσεις Παραπομπές

Βιογραφία

Πληροφορίες για τον Ακάθιστο Ύμνο βλέπε εδώ.

Ακάθιστος Ύμνος - Β' Στάσις

Ἤκουσαν oἱ ποιμένες,
τῶν Ἀγγέλων ὑμνούντων,
τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν·
καὶ δραμόντες ὡς πρὸς ποιμένα,
θεωροῦσι τοῦτον ὡς ἀμνὸν ἄμωμον,
ἐν γαστρὶ τῆς Μαρίας βοσκηθέντα,
ἥν ὑμνοῦντες εἶπον·
Χαῖρε, Ἀμνοῦ καὶ Ποιμένος Μῆτερ,
χαῖρε, αὐλὴ λογικῶν προβάτων.
Χαῖρε, ἀοράτων ἐχθρῶν ἀμυντήριον,
χαῖρε, Παραδείσου θυρῶν ἀνοικτήριον.
Χαῖρε, ὅτι τὰ οὐράνια συναγάλλεται τῇ γῇ,
χαῖρε, ὅτι τὰ ἐπίγεια συγχορεύει οὐρανοῖς.
Χαῖρε, τῶν Ἀποστόλων τὸ ἀσίγητον στόμα,
χαῖρε, τῶν Ἀθλοφόρων τὸ ἀνίκητον θάρσος.
Χαῖρε, στερρὸν τῆς πίστεως ἔρεισμα,
χαῖρε, λαμπρὸν τῆς Χάριτος γνώρισμα.
Χαῖρε, δι' ἧς ἐγυμνώθη ὁ Ἅδης,
χαῖρε, δι' ἧς ἐνεδύθημεν δόξαν.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Θεοδρόμον ἀστέρα,
θεωρήσαντες Μάγοι,
τῇ τούτου ἠκολούθησαν αἴγλῃ·
καὶ ὡς λύχνον κρατοῦντες αὐτόν,
δι' αὐτοῦ ἠρεύνων κραταιὸν Ἄνακτα,
καὶ φθάσαντες τὸν ἄφθαστον,
ἐχάρησαν αὐτῷ βοῶντες·
Ἀλληλούια.

Ἴδον παῖδες Χαλδαίων,
ἐν χερσὶ τῆς Παρθένου,
τὸν πλάσαντα χειρὶ τοὺς ἀνθρώπους·
καὶ Δεσπότην νοοῦντες αὐτόν,
εἰ καὶ δούλου μορφὴν ἔλαβεν,
ἔσπευσαν τοῖς δώροις θεραπεῦσαι,
καὶ βοῆσαι τῇ Εὐλογημένῃ·
Χαῖρε, ἀστέρος ἀδύτου Μήτηρ,
χαῖρε, αὐγὴ μυστικῆς ἡμέρας.
Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα,
χαῖρε, τῆς Τριάδος τοὺς μύστας φωτίζουσα.
Χαῖρε, τύραννον ἀπάνθρωπον ἐκβαλοῦσα τῆς ἀρχῆς,
χαῖρε, Κύριον φιλάνθρωπον ἐπιδείξασα Χριστόν.
Χαῖρε, ἡ τῆς βαρβάρου λυτρουμένη θρησκείας,
χαῖρε, ἢ τοῦ βορβόρου ρυομένη τῶν ἔργων.
Χαῖρε πυρὸς προσκύνησιν παύσασα,
χαῖρε, φλογὸς παθῶν ἀπαλλάττουσα.
Χαῖρε, πιστῶν ὁδηγὲ σωφροσύνης,
χαῖρε, πασῶν γενεῶν εὐφροσύνη.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Κήρυκες θεοφόροι,
γεγονότες οἱ Μάγοι,
ὑπέστρεψαν εἰς τὴν Βαβυλῶνα,
ἐκτελέσαντές σου τὸν χρησμόν,
καὶ κηρύξαντές σε τὸν Χριστὸν ἅπασιν,
ἀφέντες τὸν Ἡρώδην ὡς ληρώδη,
μὴ εἰδότα ψάλλειν·
Ἀλληλούια.

Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ,
φωτισμὸν ἀληθείας ἐδίωξας,
τοῦ ψεύδους τὸ σκότος·
τὰ γὰρ εἴδωλα ταύτης Σωτήρ,
μὴ ἐνέγκαντά σου τὴν ἰσχὺν πέπτωκεν,
οἱ τούτων δὲ ρυσθέντες,
ἐβόων πρὸς τὴν Θεοτόκον·
Χαῖρε, ἀνόρθωσις τῶν ἀνθρώπων,
χαῖρε, κατάπτωσις τῶν δαιμόνων.
Χαῖρε, τὴν ἀπάτης τὴν πλάνην πατήσασα,
χαῖρε, τῶν εἰδώλων τὴν δόξαν ἐλεγξασα.
Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν,
χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωὴν.
Χαῖρε, πύρινε στῦλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει,
χαῖρε, σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.
Χαῖρε, τροφὴ τοῦ μάνα διάδοχε,
χαῖρε, τρυφῆς ἁγίας διάκονε.
Χαῖρε, ἡ γῆ τῆς ἐπαγγελίας,
χαῖρε, ἐξ ἧς ρέει μέλι καὶ γάλα.
Χαῖρε, Νύμφη ἀνύμφευτε.

Μέλλοντος Συμεῶνος,
τοῦ παρόντος αἰῶνος,
μεθίστασθαι τοῦ ἀπατεῶνος,
ἐπεδόθης ὡς βρέφος αὐτῷ,
ἀλλ' ἐγνώσθης τούτω καὶ Θεὸς τέλειος·
διόπερ ἐξεπλάγη σου τὴν ἄρρητον σοφίαν,
κράζων·
Ἀλληλούια.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Ἤκουσαν oἱ ποιμένες, τῶν Ἀγγέλων ὑμνούντων....

Θεοδρόμον ἀστέρα, θεωρήσαντες Μάγοι....

Ἴδον παῖδες Χαλδαίων....

Κήρυκες θεοφόροι....

Λάμψας ἐν τῇ Αἰγύπτῳ, φωτισμὸν ἀληθείας ἐδίωξας....

Μέλλοντος Συμεῶνος, τοῦ παρόντος αἰῶνος....

Χαῖρε, τῆς ἀπάτης τὴν κάμινον σβέσασα....

Χαῖρε, θάλασσα ποντίσασα Φαραὼ τὸν νοητόν....

Χαῖρε, πέτρα ἡ ποτίσασα τοὺς διψῶντας τὴν ζωὴν....

Χαῖρε, πύρινε στῦλε ὁδηγῶν τοὺς ἐν σκότει....

Μνήμη Ευρέσεως Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων υπό της Αγίας Ελένης

 

Μνήμη Ευρέσεως Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων υπό της Αγίας Ελένης

Ημερομηνία Εορτής:	06/03/2026
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 6 Μαρτίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:	Μνημη Ευρεσεως Τιμιου Σταυρου Μετα Των Τιμιων Ηλων Υπο Της Αγιας Ελενης
Τελευταία ενημέρωση:	27/10/2012 16:31
Περιεχόμενα:	Βιογραφία Λειτουργικά κείμενα Αγιογραφίες / Φωτογραφίες Σχετικές συνδέσεις Παραπομπές

Βιογραφία

Εις την εύρεσην του Τιμίου Σταυρού
Δίδωσιν ἡμῖν Ἑλένη ταύτην χάριν,
Βλέπειν τὸ σῶσαν ἐκ φθορᾶς ἡμᾶς ξύλον.

Εις την εύρεσην των Τιμίων Ήλων
Φανέντες ἧλοι Βασιλεῖ, τοῦ μὲν κράνους,
Ἄγαλμα κεῖνται, τοῦ χαλινοῦ δὲ κράτος.

Η Αγία Ελένη (247 - 328 μ.Χ.), μητέρα του πρώτου Χριστινανού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Α' του Μεγάλου (280/288 - 337 μ.Χ.), το έτος 326 μ.Χ. πήγε στην Ιερουσαλήμ, όπου «μὲ μέγαν κόπον καὶ πολλὴν ἔξοδον καὶ φοβερίσματα ηὖρεν τὸν τίμιον σταυρὸν καὶ τοὺς ἄλλους δυὸ σταυροὺς τῶν λῃστῶν», όπως γράφει ο Κύπριος Χρονογράφος Λεόντιος Μαχαιράς.

Κατά την παράδοση, ύστερα από την πληροφορία κάποιου Εβραίου, με το όνομα Ιούδας, υποδείχθηκε η θέση όπου έγινε η ανασκαφή, κατά την οποία βρέθηκαν τρεις σταυροί, ήτοι του Χριστού και των δύο ληστών. Επειδή, όμως, δεν ήταν δυνατόν να αναγνωρισθεί ποιος από τους τρεις σταυρούς ήταν του Κυρίου, η Αγία Ελένη παρακάλεσε να τεθεί διαδοχικά επάνω στους σταυρούς ένας νεκρός που τον πήγαιναν για ενταφιασμό. Μόλις λοιπόν ο νεκρός ετέθη επί του Σταυρού του Κυρίου αναστήθηκε. Η Αγία Ελένη έθεσε τότε τα θεμέλια του Ναού της Αναστάσεως, την ανέγερση του οποίου διέταξε ο Μέγας Κωνσταντίνος, όταν πληροφορήθηκε την εύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Ο Μέγας Κωνσταντίνος το μεν ήμισυ του Τιμίου Σταυρού το άφησε στα Ιεροσόλυμα, όπου μεγάλο μέρος φυλάσσεται μέχρι σήμερα, το δε άλλο ήμισυ μετά των ήλων (καρφιών) το μετακόμισε στην Κωνσταντινούπολη.

Λιγότερα (-)

Λειτουργικά κείμενα

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Σῶσον Κύριε τὸν λαόν σου, καὶ εὐλόγησον τὴν κληρονομίαν σου, νίκᾳς τοὶς Βασιλεύσι, κατὰ βαρβάρων δωρούμενος, καὶ τὸ σὸν φυλάττων, διὰ τοῦ Σταυροῦ σου πολίτευμα.

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ: «Πειθήνια ὄργανα τοῦ Σατανᾶ οἱ Παπικοί»

 ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ: «Πειθήνια ὄργανα τοῦ Σατανᾶ οἱ Παπικοί»

Τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ.

... Ἐπάθαμε δυστυχῶς πολλά, διότι στήν ἀρχή τοῦ εἰκοστοῦ πρώτου αἰῶνα, πού ἐκτιμοῦσαν πολλοί ὅτι θά ἦταν ὁ αἰῶνας τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Διάβολος διά τοῦ πάπα καί τῶν φιλοπαπικῶν ἐχάραξε ἄλλη πορεία, φιλοπαπική, φιλοδυτική, οἰκουμενιστική, ἐκκοσμικευμένη, ἀνατρεπτική τῶν θεσμῶν καί τῶν Παραδόσεων τῆς Ὀρθοδοξίας. 

... Μεταλλάξαμε τήν ἀλήθεια τῆς Ὀρθοδοξίας μέ τό ψεῦδος τῶν αἱρέσεων τοῦ Μονοφυσιτισμοῦ, τοῦ Παπισμοῦ καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, γι’ αὐτό καί μᾶς παρέδωσε ὁ Θεός σέ πάθη ἀτιμίας καί ἀκαθαρσίας, ὅπως λέγει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. 1, 24-25).

... Ἡ ἀποστολική διαδοχή διακόπτεται, ὅταν διακοπεῖ ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία. Καί ἡ ὀρθόδοξη διδασκαλία διά τῶν αἰώνων θεωρεῖ αἵρεση καί πλάνη τόν Παπισμό, κατασκεύασμα τοῦ Διαβόλου. 

Ὁ Ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης ὁ Μυσταγωγός, ὁμόθρονος καί ὁμότροπος τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, μᾶς διδάσκει ὅτι οἱ Παπικοί ἔχασαν τήν Χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, δέν ὑπάρχει Ἅγιο Πνεῦμα σ’ αὐτούς. 

... Ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς στούς «Ἀποδεικτικούς Λόγους, Περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος» μᾶς διδάσκει ὅτι καί πάλι ὁ ἀρχέκακος ὄφις, ὁ Διάβολος, σηκώνει τό κεφάλι του ἐναντίον μας καί προσβάλλει τίς ἀλήθειες τῆς Πίστεως. 

Αὐτός παρεκίνησε τούς παλαιούς αἱρετικούς, τούς Ἀρείους, τούς Ἀπολιναρίους, τούς Εὐνομίους, τούς Μακεδονίους καί πολλούς ἄλλους νά χύσουν τό δηλητήριο τῆς αἱρέσεως μέσα στήν Ἐκκλησία, τυλιγμένο μέ λόγια εὐσεβείας, καί νά τήν παρουσιάσουν σάν ἕνα νέο θαλερό φυτό γεμᾶτο ἀπό ὡραίους καρπούς. 

Αὐτός λοιπόν ὁ πονηρός καί καταραμἐνος ὄφις, «τό πρῶτον καί μέσον καί τελευταῖον κακόν», ὁ ἀκούραστος ἐπιτηρητής τῆς ἀπάτης καί εὐμήχανος σοφιστής, δέν ξέχασε καθόλου τήν χαρακτηριστική του κακοτεχνία, ἀλλά μέ τούς Λατίνους, πού εἶναι πειθήνια ὄργανά του, «διά τῶν αὐτῷ πειθηνίων Λατίνων», διδάσκει περί τοῦ Θεοῦ καινούργιες διδασκαλίες, πού φαίνεται νά ἔχουν μικρή διαφορά, εἶναι ὅμως ἀφορμές γιά μεγάλα κακά καί προκαλοῦν στήν Ὀρθοδοξία πολλά καί δεινά ἔκφυλα καί ἄτοπα, τά ὁποῖα δείχνουν ὅτι στά δογματικά θέματα περί τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι  μικρό τό παραμικρό· «οὐ μικρόν ἐν τοῖς περί Θεοῦ τό παραμικρόν». 

----------------------------  

Ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ - ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ, τοῦ Πρωτοπρεσβυτέρου Θεοδώρου Ζήση, ὁμοτίμου καθηγητοῦ Πατρολογίας τοῦ Α.Π.Θ. -Ἐκδόσεις «Τό Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2019.

Ἐπιμέλεια ἀντιγραφῆς 

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Ἡ θεοσοφικὴ ἐπιρροὴ εἰς τὴν κυβέρνησιν, ἡ ὁποία ἐδημιούργησε τὸν ΟΗΕ

 

Τοῦ κ. Κωνσταντίνου Παπαδοπούλου

Τὸ 1952, ἡ Ἐλεονώρα Ροῦζβελτ, πρώην Πρώτη Κυρία τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν καὶ χήρα τοῦ θανόντος προέδρου Φράνκλιν Ροῦζβελτ, ἐξέπληξε τὸ ἀμερικανικὸ κοινό, ἀπαγγέλλοντας μέσῳ ραδιοφώνου μία ἀποκρυφιστικὴ ἐπίκληση. Ἦταν ἡ «Μεγάλη Ἐπίκληση» ποὺ καλοῦσε τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέλθει στὴ γῆ καὶ ποὺ εἶχε καθιερώσει ἡ νεοθεοσοφίστρια Ἀλίκη Μπέιλυ.  Ἡ Πρώτη Κυρία τὴν ἀπήγγειλε μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀποδοχὴ ἀπὸ τὸν ΟΗΕ τῆς  Παγκόσμιας Διακήρυξης τῶν Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων. Ἡ Μπέιλυ καὶ ἡ κυρία Ροῦζβελτ ἦταν γνώριμες μὲ τὴν πρώτη νὰ θεωρεῖ τὴν δεύτερη σὰν μέλος τοῦ κύκλου διακεκριμένων ἐπαφῶν της. Ἂς δοῦμε καὶ τί εἶπε μέσῳ τοῦ ραδιοφώνου τότε ἡ σύζυγος τοῦ σημαντικοτέρου Ἀμερικανοῦ προέδρου τοῦ 20οῦ αἰώνα.

«Ζοῦμε σήμερα σὲ ἕνα ταραγμένο κόσμο. Σὲ πολλὰ μέρη τοῦ κόσμου οἱ ἄνθρωποι αἰσθάνονται ἀποθάρρυνση ὡς πρὸς τὸ ἂν θὰ λύσουν ποτὲ τὶς δυσκολίες τους καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ὅσοι ἀπὸ ἐμᾶς αἰσθανόμαστε ὅτι μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο ἀναζητοῦμε τρόπους, γιὰ νὰ ἐκφράσουμε αὐτὰ ποὺ νιώθουμε. Κάποιος μοῦ ἔστειλε προχθὲς μία ἐπίκληση, ποὺ ὀνομάζεται Μεγάλη Ἐπίκληση, καὶ μοῦ φαίνεται ὅτι ἐκφράζει τὶς προσδοκίες ποὺ ἔχουν πολλοὶ ἄνθρωποι σὲ ὅλο τὸν κόσμο, γι’ αὐτὸ θὰ σᾶς τὴν διαβάσω σὲ αὐτὴ τὴν ἐκπομπή».

Προσέξτε ἰδιαίτερα τὴ φράση ποὺ τόνισα στὰ λεγόμενα τῆς Ροῦζβελτ: μία πνευματικὴ ἡγεσία εἶναι ἀπαραίτητη στὸν κόσμο. Οὐσιαστικὰ ὑποστηρίζει τὴν ἀνάγκη μίας νέας γενιᾶς ἡγετῶν ἐμπνευσμένων ἀπὸ τὰ πνευματικὰ ἰδανικὰ μίας νέας θρησκείας μίας καὶ στὴ συνέχεια ἀπήγγειλε ἀντὶ μίας χριστιανικῆς προσευχῆς τὴν Μεγάλη Ἐπίκληση τῆς Μπέιλυ ποὺ προσκαλεῖ τὸ (ἑωσφορικὸ) φῶς νὰ κατέβει στὴ γῆ. Ἀνέφερα ἐξάλλου στὸ προηγούμενο ἄρθρο ὅτι ἡ Μπέιλυ ἦταν σφοδρὴ ὑποστηρίκτρια τοῦ Ἑωσφόρου καὶ εἶχε ἱδρύσει τὸν Ἐκδοτικὸ Οἶκο τοῦ Ἑωσφόρου ἀλλὰ καὶ τὸ Lucis Trust ποὺ σήμαινε τὸ Καταπίστευμα τοῦ (ἑωσφορικοῦ) Φωτός.

Μὴ νομίζετε ὅτι αὐτὴ ἡ νεοεποχίτικη-ἑωσφορικὴ ἐπίδραση στὴν ἀμερικανικὴ πολιτικὴ ἦταν ἕνα μεμονωμένο γεγονὸς τοῦ 20οῦ αἰώνα. Ἡ Χίλαρι Κλίντον, μία ἄλλη Πρώτη Κυρία καὶ ὑποψήφια πρόεδρος στὶς ἐκλογὲς τοῦ 2016, ἐπικοινώνησε μὲ τὸ πνεῦμα τῆς Ἐλεονώρας Ροῦσβελτ ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τῆς Τζὶν Χιοῦστον, μίας ἀποκρυφίστριας συμβούλου της, ἡ ὁποία διευθύνει ἕνα «Σχολεῖο Μυστηρίου» καὶ ἐνέπνευσε τὴν παρανοϊκὴ νεοεποχίτικη μόδα τοῦ περπατήματος σὲ λαβυρίνθους!

Ἂς μεταφερθοῦμε ὅμως στὸ 1934, γιὰ νὰ παρακολουθήσουμε ἄλλη μία περίπτωση ἐντυπωσιακοῦ ἐπηρεασμοῦ τῆς πολιτικῆς ἡγεσίας ἀπὸ ἑωσφορικὲς-νεογνωστικὲς δοξασίες. Ἐκείνη τὴ χρονιά, ὁ Ὑπουργὸς Γεωργίας καὶ μελλοντικὸς Ἀντιπρόεδρος τῶν ΗΠΑ (1940-44) Χένρι Γουάλας, ἔκανε μία παράξενη εἰσήγηση στὸν πρόεδρο Φράνκλιν Ντ. Ροῦσβελτ. Ἂς δοῦμε λοιπὸν τί ἀποκαλύπτει ὁ ἴδιος ὁ Γουάλας μέσα ἀπὸ ἐπιστολή του ποὺ ἔχει διασωθεῖ.

«Μὲ ἐντυπωσίασε τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ πίσω ὄψη τῆς Σφραγίδας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν δὲν εἶχε χρησιμοποιηθεῖ ποτέ. Γι’ αὐτό, πῆγα μία ἀναπαράστασή της στὸν Πρόεδρο Ροῦζβελτ καὶ πρότεινα νὰ κοπεῖ ἕνα νόμισμα μὲ τὴν μπροστινὴ καὶ τὴν πίσω ὄψη τῆς Σφραγίδας.

Ὁ Ροῦζβελτ, καθὼς κοίταζε τὴν ἔγχρωμη ἀναπαραγωγὴ τῆς Σφραγίδας, ἀρχικὰ ἔνοιωσε δέος μὲ τὴν ἀπεικόνιση τοῦ «Παντεπόπτη Ὀφθαλμοῦ», ἑνὸς μασωνικοῦ συμβολισμοῦ τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα τοῦ Σύμπαντος. Στὴ συνέχεια, ἐντυπωσιάστηκε ἀπὸ τὴν ἰδέα ὅτι τὰ θεμέλια γιὰ τὴ νέα τάξη τῶν αἰώνων εἶχαν τεθεῖ τὸ 1776, ἀλλὰ ὅτι θὰ ὁλοκληρώνονταν μόνο ὑπὸ τὴν ἐπίβλεψη τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονα. Ὁ Ροῦζβελτ, ὅπως κι ἐγώ, ἦταν Τέκτονας 32ου βαθμοῦ.

Πρότεινε νὰ τοποθετηθεῖ ἡ Σφραγίδα στὸ χαρτονόμισμα τοῦ ἑνὸς δολλαρίου ἀντὶ σὲ νέο νόμισμα καὶ παρέπεμψε τὸ θέμα στὸν Ὑπουργὸ Οἰκονομικῶν. Τὸ ἔθεσε σὲ μία συνεδρίαση τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου καὶ ρώτησε τὸν Τζέιμς Φάρλεϊ [Γενικὸ Διευθυντὴ Ταχυδρομείου καὶ Ρωμαιοκαθολικὸ], ἂν πίστευε ὅτι οἱ Καθολικοὶ θὰ εἶχαν κάποια ἀντίρρηση γιὰ τὸν «Παντεπόπτη  Ὀφθαλμό», τὸν ὁποῖο ὡς Μασῶνος θεωροῦσε μασωνικὸ σύμβολο τῆς Θεότητας. Ὁ Φάρλεϊ εἶπε ὄχι, “δὲν θὰ ὑπῆρχε ἀντίρρηση”».

Τί κοινὸ μοιραζόντουσαν ὁ Ροῦζβελτ καὶ ὁ Γουάλας, ὅπως ἀποκαλύπτουν οἱ ἐπιστολὲς τοῦ Γουάλας; Ἦταν καὶ οἱ δύο Μασῶνοι 32ου βαθμοῦ τὴν ἐποχὴ ποὺ ἀποφάσισαν νὰ τοποθετήσουν τὴν μασωνικὴ-ἑωσφορικὴ ἀναπαράσταση τῆς σφραγίδας τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν στὸ πιὸ δημοφιλὲς νόμισμα τοῦ πλανήτη ποὺ κυκλοφορεῖ καθημερινὰ σὲ ἑκατοντάδες ἑκατομμύρια χέρια (εἶχα ἀναφέρει σὲ παλαιότερο ἄρθρο ὅτι οἱ Μασῶνοι χρησιμοποιοῦν τὸν Παντεπόπτη Ὀφθαλμὸ σὰν δηλωτικό τοῦ Μεγάλου Ἀρχιτέκτονος Τοῦ Σύμπαντος, κάποιοι ὅμως ἀποκρυφιστὲς ἀνάμεσά τους τὸν ταυτίζουν μὲ τὸν Ἑωσφόρο). Ὁ Γουάλας λοιπὸν δὲν ἦταν μόνο ὑψηλόβαθμος Μασῶνος ἀλλὰ καὶ ἔνθερμος Θεοσοφιστὴς ποὺ εἶχε γίνει μέλος τῆς Θεοσοφικῆς Στοᾶς τοῦ Des Moines ἀπὸ τὸ  1925. Εἶχε μάλιστα καὶ ἕνα πνευματικὸ ὁδηγὸ στὴν Θεοσοφία.

Ὁ γκουροὺ τοῦ Γουάλας ὀνομάζοταν Νίκολας Ραίριχ. Ὁ Ραίριχ ἦταν ἕνας Ρῶσος ζωγράφος ἐξώκοσμων τοπίων καὶ  ἀρχαιολόγος ποὺ τοῦ ἄρεσε νὰ ταξιδεύει σὲ δύσβατα ὀρεινὰ μέρη τῆς κεντρικῆς Ἀσίας ἀναζητώντας θρύλους καὶ στοιχεῖα γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς Σαμπάλα, τῆς μυστικῆς πόλης ὅπου οἱ Θεοσοφιστὲς πιστεύουν πὼς εἶναι ἡ ἕδρα τῆς Πνευματικῆς Ἱεραρχίας τοῦ πλανήτη! Μὲ τὴ σύζυγό του ἔζησαν τὸ 1921-1923 στὴ Νέα Ὑόρκη καὶ ἔγιναν μέλη τῆς Ἀμερικανικῆς Θεοσοφικῆς Ἑταιρείας. Ἀνακατεύοντας στοιχεῖα τῆς Θεοσοφίας, τοῦ Ἰνδουισμοῦ καὶ τοῦ Θιβετανικοῦ Βουδισμοῦ, τὸ ζεῦγος Ραίριχ δημιούργησε μία δική του θρησκευτικὴ διδασκαλία ποὺ τὴν ὀνόμασε Ἄγκνι Γιόγκα.

Λέγεται ἀπὸ πολλοὺς ὅτι ὁ Ραίριχ ἦταν αὐτὸς ποὺ τὸ 1934  ἔπεισε τὸν Γουάλας νὰ προτείνει στὸν Ροῦζβελτ νὰ τοποθετήσει σὲ νόμισμα τὴν μασωνικὴ-ἑωσφορικὴ ἀπεικόνιση τῆς σφραγίδας τῶν ΗΠΑ. Ἡ ἐπιρροὴ του ὅμως στὸν ἴδιο τὸν Ροῦζβελτ ἔγινε ἀκόμη μεγαλύτερη τὴν ἑπόμενη χρονιὰ μὲ τὴν ψήφιση τοῦ Συμφώνου Ραίριχ. Αὐτὸ ἦταν μία Συνθήκη γιὰ τὴν Προστασία τῶν Καλλιτεχνικῶν καὶ Ἐπιστημονικῶν Ἱδρυμάτων καὶ τῶν Ἱστορικῶν Μνημείων κατὰ τὴν διάρκεια ἔνοπλων συγκρούσεων καὶ σὲ καιρὸ εἰρήνης. Ὑπογράφτηκε στὶς 15 Ἀπριλίου 1935 στὸν Λευκὸ Οἶκο ἀπὸ τὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες καὶ ἐκπροσώπους 20 λατινοαμερικανικῶν δημοκρατιῶν. Ὁ Ροῦζβελτ περιχαρὴς πόζαρε στὸ μέσο τῶν ἐκπροσώπων ποὺ ὑπέγραψαν τὸ Σύμφωνο, τὸ ὁποῖο τὸν ἔπεισαν νὰ προωθήσει, παρὰ τὶς ἀντιρρήσεις κάποιων μελῶν τῆς κυβέρνησής του, ὁ Γουάλας καὶ ἡ σύζυγός του Ἐλεονώρα ποὺ εἶχαν ἐπηρεαστεῖ ἀπὸ τὸν Ραίριχ καὶ τὶς θεοσοφικὲς διδασκαλίες.

Τὸ Σύμφωνο Ραίριχ ἀποτέλεσε προπομπὸ καὶ τῶν πρωτοβουλιῶν τῆς ΟΥΝΕΣΚΟ (παράρτημα τοῦ ΟΗΕ) γιὰ τὴν προστασία τῶν Μνημείων Παγκόσμιας Κληρονομιᾶς. Ὁ Ραίριχ μάλιστα εἶχε ἀρκετὲς ψηλὲς γνωριμίες ποὺ τρεῖς φορὲς τὸν προώθησαν σὰν ὑποψήφιο γιὰ τὸ Νόμπελ Εἰρήνης (1929, 1932 καὶ 1935) ἐξαιτίας τῶν προσπαθειῶν του νὰ ἑνώσει τὰ ἔθνη μέσῳ πολιτιστικῶν πρωτοβουλιῶν. Δὲν ἦταν μόνο ἡ θεοσοφικὴ του λοιπὸν ἰδιότητα ποὺ τὸν ἔφερνε κοντὰ μὲ στενὰ ἄτομα τοῦ περιβάλλοντος Ροῦζβελτ, οὔτε ὅτι ἦταν κι αὐτὸς Μασῶνος ὅπως ἐκεῖνοι. Ἀλλὰ καὶ τὰ παγκοσμιοποιητικὰ ὁράματα ποὺ συμμεριζόταν μαζί τους. Ὁ Ραίριχ εἶχε δηλώσει τὸ 1921, ὅταν ἵδρυσε στὴ Νέα Ὑόρκη τὸ Master Institute of United Arts: «Ἡ τέχνη θὰ ἑνώσει ὅλη τὴν ἀνθρωπότητα. Ἡ τέχνη εἶναι μία – ἀδιαίρετη. Ἡ τέχνη ἔχει τὰ πολλά της παρακλάδια, κι ὅμως ὅλα εἶναι ἕνα. Ἡ τέχνη εἶναι ἡ ἐκδήλωση τῆς ἐπερχόμενης σύνθεσης».

Ὁ ἴδιος ὁ Ροῦζβελτ ἦταν θερμὸς παγκοσμιοποιητής. Ἀπὸ τὸ 1923 εἶχε προτείνει ἕνα «Σχέδιο γιὰ τὴν Διατήρηση τῆς Παγκόσμιας Εἰρήνης» ποὺ περιλάμβανε ἰδέες γιὰ μία ἀνανεωμένη «Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν» ποὺ θὰ ἀντικαταστοῦσε τὸν ὁμώνυμο ὀργανισμὸ ποὺ βρισκόταν σὲ φάση παρακμῆς. Τὸ 1941 προώθησε τὸ Ἀτλαντικὸ Σύμφωνο, τὸ 1942 τὴ Διακήρυξη τῶν Ἡνωμένων Ἐθνῶν (ἀπὸ 26 κράτη συμμάχων ποὺ πολεμοῦσαν τὸν Ἄξονα) καὶ τὸν Ὀκτώβριο τοῦ 1945 τὴν δημιουργία τοῦ ΟΗΕ, παρότι ὁ ἴδιος πέθανε λίγους μῆνες πρὶν τὴν ἐπίσημη ἵδρυσή του.

11 μέλη τῆς κυβέρνησης Ροῦζβελτ 1941-1945 ποὺ ἐργάστηκε σκληρὰ γιὰ νὰ προετοιμάσει τὸν ΟΗΕ ἦταν παράλληλα μέλη τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῶν Σχέσεων. Αὐτὸ ἦταν ἕνα κορυφαῖο σὲ ἐπιρροὴ θὶνκ τὰνκ ποὺ δημιούργησαν τὸ 1921 οἱ μεγαλύτερες οἰκονομικὲς δυναστεῖες τῶν ΗΠΑ (ἀνάμεσά τους οἱ Ροκφέλερ καὶ Ρόθτσιλντ), οἱ ἴδιες ποὺ σταδιακὰ σχημάτισαν τὴν σκιώδη κυβέρνηση τοῦ Βαθέως Κράτους. Ἀποστολὴ τοῦ Συμβουλίου Ἐξωτερικῶν Σχέσεων ἦταν νὰ προετοιμάσει τὸ ἔδαφος γιὰ τὴ δημιουργία μίας παγκόσμιας κυβέρνησης καὶ τόσο ἡ Κοινωνία τῶν Ἐθνῶν, ὅσο καὶ ὁ ΟΗΕ, ἦταν οἱ προπομποί της.

Ἀπόλυτα λοιπὸν λογικὸ ἡ κυβέρνηση Ροῦζβελτ ποὺ ἀποτελεῖτο ἀπὸ διακηρυγμένους παγκοσμιοποιητὲς (μὲ πολλοὺς ἀπὸ αὐτοὺς Μασώνους) νὰ συνεργάζεται μὲ Θεοσοφιστές, ὅπως ὁ Γουάλας καὶ ὁ Ραίριχ ποὺ μὲ τὴ σειρὰ τους ἦταν ἀφοσιωμένοι παγκοσμιοποιητές. Τὸ σχέδιο τῶν οἰκονομικῶν δυναστειῶν ποὺ προωθοῦν τὴν παγκόσμια κυβέρνηση ὡς Νέα Τάξη χρειάζεται μία παγκόσμια θρησκεία ποὺ θὰ ἀντικαταστήσει τὶς παραδοσιακές, οἱ ὁποῖες ἀποτελοῦν ἐμπόδια, ὅπως ἐξάλλου καὶ τὰ ἔθνη.

ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Πόλεμος στο ΙΡΑΝ: Μία άλλη εκδοχή της “Παγίδας του Θουκυδίδη”

  *Γράφει ο Ηλίας Γιαννακόπουλος, Blog "ΙΔΕΟπολις"        

                                               * ΙΡΑΝ: Θύτης ή Θύμα;

        "Η νίκη δείχνει πόσο ικανός είσαι. Η ήττα δείχνει πόσο άξιος είσαι" (ιρανική παροιμία).

    Παρακολουθώντας κανείς τα χτυπήματα που δέχεται το Ιράν από τις ΗΠΑ και Ισραήλ εύκολα διερωτάται ποιο είναι το επίδικο όλων αυτών των πολεμικών επιχειρήσεων που τείνουν να γενικευτούν με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την περιοχή του περσικού κόλπου και όχι μόνον.

         Οι ΗΠΑ δια στόματος ΤΡΑΜΠ κατηγορούν το Ιράν για την απόφασή του να αναπτύξει πυρηνικά όπλα. Επιπρόσθετα οι ΗΠΑ καταγγέλλουν το Ιράν πως ενισχύει όλες εκείνες τις οργανώσεις (Χούθι, Χεζμπολάχ...) που υπονομεύουν την ασφάλεια και τα συμφέροντά της.

       Αυτές είναι οι ομολογημένες και οι επισήμως εκφρασμένες αιτίες της πυραυλικής επίθεσης των ΗΠΑ κατά του Ιράν. Οι μη ομολογημένες-και ίσως οι πιο αληθινές - μπορεί να είναι ο στόχος των ΗΠΑ να δημιουργήσουν προβλήματα στην οικονομία της Κίνας που εισάγει από το Ιράν μεγάλες ποσότητες πετρελαίου.
         Οι φόβοι των ΗΠΑ μήπως το Ιράν καταστεί πυρηνική δύναμη δεν ευσταθούν γιατί πουθενά κι από κανένα διεθνή οργανισμό δεν προβλέπεται ποιες χώρες επιτρέπεται να έχουν πυρηνικά όπλα και ποιες όχι. Κι αν υπάρχει είναι αυθαίρετος, μεροληπτικός κι άδικος για προφανείς λόγους.

         Αφελώς θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος με ποια επιχειρήματα μία πυρηνική χώρα-δύναμη απαγορεύει σε κάποια άλλη μη πυρηνική χώρα να  αποκτήσει κι αυτή πυρηνικά όπλα; Μήπως φοβούνται πως το Ιράν ως πυρηνική δύναμη δεν θα κάνει σωστή χρήση των πυρηνικών όπλων;

              

           Αλλά πώς ξεκινάς έναν πόλεμο με βάση τις υποτιθέμενες υποψίες σου για καταχρηστική χρήση των νέων όπλων (πυρηνικών) από το Ιράν; Από πότε ένας πόλεμος δικαιώνεται από τις υποψίες για τον απέναντι; Και γιατί να απαγορεύει  ένα κράτος στον αντίπαλό του  να έχει τα ίδια με αυτό όπλα; Ποια Λογική και ποια Ηθική το στηρίζει αυτό;
           Ο πρόεδρος των ΗΠΑ υποστηρίζει πως το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν είναι αυταρχικό και καταπιέζει τον λαό του και γι αυτό έκρινε τη θανάτωση του Χαμενεΐ ως επιβεβλημένη. Περίεργη, αλήθεια,  αυτή η θεωρία-αιτιολόγηση της πυραυλικής επίθεσης.

           Το Ιράν, δηλαδή, είναι η μοναδική χώρα με αυταρχικό καθεστώς; Μία ματιά
ακόμη και στην Ευρώπη θα έδειχνε το έωλο αυτού του επιχειρήματος του  ΤΡΑΜΠ.

         Κι αν αυτό αληθεύει για το θεοκρατικό κι αυταρχικό καθεστώς της Τεχεράνης, από πού αντλεί το δικαίωμα ο κ. Τραμπ να αποφασίζει αυτός και μόνον για την αλλαγή του. Από ποιο ηθικό και ανθρώπινο αξιακό σύστημα νομιμοποιείται να χρησιμοποιεί τη θανάτωση του θρησκευτικού ηγέτη Χαμενεΐ  για την αλλαγή του καθεστώτος.     

        Μήπως η επιλογή αυτού του τρόπου αλλαγής των αυταρχικών καθεστώτων ανά την υφήλιο συνιστά ένα "προληπτικό μήνυμα" (κατ' αναλογία με το προληπτικό χτύπημα) σε κάθε αυταρχικό ηγέτη του πλανήτη μας;

           Να εικάσουμε πως η επόμενη αλλαγή καθεστώτος που θα επιχειρηθεί-συμβεί θα είναι σε κάποια χώρα της Αφρικής που κατά σύμπτωση θα έχει και "σπάνιες γαίες" ή  οτιδήποτε άλλο χρήσιμο και αναγκαίο για την οικονομία των ΗΠΑ;
        Οι αναφορές του κ. ΤΡΑΜΠ περί συνεχών-διαχρονικών απειλών του Ιρανικού καθεστώτος εναντίον των ΗΠΑ δεν θεωρούνται σοβαρές και αιτία πολέμου αν συνυπολογίσουμε στην αξιολόγησή μας τα στρατιωτικά μεγέθη των δύο χωρών.
                          Ας έρθουμε τώρα στις επιθέσεις του Ισραήλ.

             Εδώ κάποιος θα μπορούσε να βρει πολλά δίκαια για την επίθεση-στρατιωτικά χτυπήματα (προληπτικά και μη) του Ισραήλ στο βαθμό που το Ιράν έχει διακηρύξει με τον πιο έντονο και σαφή-επίσημο τρόπο πως στόχος του είναι να εξαφανίσει το κράτος των Σιωνιστών.

          ξάλλου κάνεις δεν το έκρυψε πως τόσο η Χαμάς όσο και η Χεζμπολάχ και οι Χούθι είναι το μακρύ χέρι του Ιράν στις επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ. Αυτά όλα αποτελούν ιστορικά γεγονότα και όχι εκτιμήσεις.
          Η απορία ενός αφελούς είναι "γιατί και από πότε αυτή η έχθρα των δύο χωρών";
        Συνήθως εχθρότητα υπάρχει σε κράτη που συνορεύουν (Ισραήλ vs  Αίγυπτος, Συρία, Λίβανος, Ιορδανία...). Το Ιράν και το Ισραήλ δεν έχουν κοινά σύνορα. Πόθεν, λοιπόν, αυτή η εχθρότητα;

          Πολλές φορές από επίσημα χείλη των Ιρανών εκφράστηκε η θέση-επιθυμία περί τιμωρίας ή και εξαφάνισης του Ισραήλ. Κάτι αντίθετο δεν άκουσα.
        Τι είναι αυτό, λοιπόν, που φοβάται εδώ και δεκαετίες το Ιράν και έχει δομήσει την εθνική του εξωτερική πολιτική στην τιμωρία-εξαφάνιση του κράτους των Σιωνιστών, όπως κατά κόρον δηλώνουν οι Ιρανοί αξιωματούχοι;

         Η θρησκευτική διαφορά δεν είναι αρκετή για να αιτιολογήσει-δικαιολογήσει μια τέτοια αντιπαλότητα μεταξύ δύο μη-όμορων κρατών.
      Το Ισραήλ μετά από χρόνιες αντιπαλότητες και πολέμους βρήκε ένα modus Vivendi με την Αίγυπτο και την Ιορδανία που είναι και όμορες χώρες. Η Συρία σε αυτόν τον καμβά των σχέσεων του Ισραήλ με μουσουλμανικές γειτονικές-όμορες χώρες είναι μια ξεχωριστή περίπτωση στο βαθμό που η Συρία διέρχεται μια μεταβατική περίοδο.

 

           Οι προστριβές του Ισραήλ με τον Λίβανο οφείλονται στην παρουσία και δράση της  Χεζμπολάχ που συνιστά όπως προείπαμε το μακρύ χέρι του Ιράν  στην περιοχή αυτή.

             Άρα τι είναι αυτό που τρέφει την επικίνδυνη και χρόνια εχθρότητα μεταξύ των δύο αυτών χωρών που προκαλεί και την ανάμειξη των ΗΠΑ;
         Το Ισραήλ, βέβαια,  θα πουν κάποιοι πως έχει δίκαιο που επιτίθεται στο  Ιράν στο βαθμό που αυτό σχεδιάζει την κατασκευή πυρηνικής βόμβας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την ασφάλεια του κράτους του Ισραήλ. Και το Ισραήλ μπορεί να έχει (αν έχει) πυρηνικά όπλα, αλλά ποτέ δεν διακήρυξε πως στόχος του είναι η εξαφάνιση του ιστορικού έθνος-κράτους του Ιράν(αρχαία Περσία).

          Η ερώτηση του αφελούς περί τα των διεθνών σχέσεων έχει και μια άλλη παράμετρο.
        Η φύση προίκισε το Ιράν με τέτοιον  φυσικό υπόγειο πλούτο (πετρέλαιο) που με μία στοιχειώδη σωστή διαχείριση και κατανομή θα μπορούσε να είναι μία ευημερούσα χώρα. Γιατί οι Ηγέτες της δεν πράττουν το αυτονόητο και αναλώνονται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων. Αλήθεια απειλείται η εδαφική ακεραιότητα του Ιράν από άλλη όμορη χώρα;
         Τα ποσά που διατίθενται στην κατασκευή πυρηνικών όπλων και στη χρηματοδότηση των ακραίων μουσουλμανικών παραστρατιωτικών οργανώσεων βυθίζουν τη χώρα στη φτώχεια και στην αμφισβήτηση του καθεστώτος.

         Όλοι προσβλέπουν στη μουσουλμανική άνοιξη κι ας έχουν απογοητευθεί από άλλες παρόμοιες "Άνοιξες".
          Είναι καιρός ο Ιρανικός λαός να απεγκλωβιστεί τόσο από το αντι-Ισραηλινό μένος όσο κι από το δουλικό πνεύμα του προς το θεοκρατικό καθεστώς και τους εκφραστές του-Μουλάδες.

 

          Εξάλλου έχουν περάσει  χιλιάδες χρόνια από τότε που οι Σπαρτιάτες πρέσβεις τους δίδαξαν τι σημαίνει ελευθερία και υποταγή στο νόμο και όχι στα πρόσωπα της Εξουσίας. Ίσως να ήταν πιο ωφέλιμο για αυτούς να διαβάσουν το σχετικό επεισόδιο του Ηροδότου παρά να ομνύουν στους δρόμους εκδίκηση

        Γιατί η Ιστορία και το μέλλον των λαών γράφεται και με τη δύναμη που έχουν να βλέπουν σωστά την πραγματικότητα και σύμφωνα με αυτήν να πράττουν.

          Ας ξεπεζέψουν από το "Νεκρό Άλογο"* του υπερασπιστή όλων των καταπιεσμένων μουσουλμάνων ομόθρησκών τους κι ας δουν ρεαλιστικά κάποιες αλήθειες της εποχής μας.
      Είναι κρίμα ένας λαός χιλιάδων ετών με πολιτισμό να σφυροκοπείται ανηλεώς στο όνομα κάποιων λανθασμένων επιλογών της θεοκρατικής ηγεσίας του και εξαιτίας κάποιων εμμονικών αντιλήψεων του πλανητάρχη για το ρόλο του σε αυτόν τον κόσμο. 

       Κι επειδή ο ανθρώπινος εγκέφαλος δεν αναπτύχθηκε τόσο πολύ (κι ας πέρασαν εκατομμύρια χρόνια από τον Homo Sapiens-Sapiens), έτσι ώστε ο άνθρωπος και οι λαοί-Κράτη να επιλέγουν την Ειρήνη αντί για τον Πόλεμο, σωστό είναι να είμαστε πραγματιστές και να μην αδιαφορούμε και τόσο πολύ για την Ηθική Τάξη του Σύμπαντος.

           Η διάχυση του πολέμου και σε άλλες αραβικές χώρες του περσικού κόλπου και η “Ηχώ” της Ιστορίας μάς προειδοποιούν πως ο Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος είναι ante portas. Ας κλείσουμε τη βασική πύλη πριν μπουν στο “παιχνίδι” του πολέμου κι άλλες μεγάλες δυνάμεις που ακόμη και “περιέργως” σιωπούν ή και απέχουν.

          Σίγουρα οι ΗΠΑ και το Ισραήλ  δεν έπεσαν στη γνωστή “Παγίδα του Θουκυδίδη” (κάποιος καλός μου φίλος με προέτρεψε να δω και την πλευρά αυτή) γιατί τα μεγέθη (στρατιωτικά, οικονομικά…) δεν αιτιολογούν, ούτε δικαιολογούν μία τέτοια αναλογία.

          Μπορεί ο αμερικανός υπουργός Άμυνας να φιλοδοξεί πως το τέλος αυτού του πολέμου να συμπέσει με το “America First”. Εμείς, όμως, διακαώς ευχόμαστε το “Peace First”.

 

         *Η «Θεωρία του Νεκρού Αλόγου» είναι μια σατιρική μεταφορά για την εμμονή σε αποτυχημένες στρατηγικές ή χαμένες υποθέσεις, παρά τις προφανείς αποδείξεις ότι δεν λειτουργούν πλέον. Αντί να εγκαταλείψουμε ένα «νεκρό άλογο» (ένα πρόβλημα χωρίς λύση), συχνά εφαρμόζουμε λανθασμένες τακτικές-όπως περισσότερο μαστίγιο-ελπίζοντας σε αλλαγή, αντί να αλλάξουμε προσέγγιση (από το διαδίκτυο).