ΕΛΛΗΝΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ. ΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΛΛΗΝΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ -αυστηρώς ακατάλληλο για ελληνόφοβους και αχρίστους. Για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδος την Ελευθερία. ΠΑΛΙ ΜΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΠΑΛΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΘΑΝΑΙ - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026
Ἅγιος Νεκτάριος: Οἱ παπικοί εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί.
Γράφει ὁ Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός
Στίς 9 Νοεμβρίου ἑορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως τοῦ θαυματουργοῦ.
Κατά τήν ἡμερα αὐτή ἐκφωνοῦνται ἐκτενέστατοι λόγοι ἐγκωμιαστικοί γιά τόν νεοφανέντα Ἅγιο, ἀλλά δυστυχῶς ἡ στάση τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου ἀπέναντι στούς παπικούς - θέμα ἁπτόμενο τῆς σωτηρίας μας καί ἐξόχως ἐπίκαιρο - σπανιώτατα ἕως καί οὐδόλως ἀναφέρεται!
Ὁ λόγος τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου γιά τίς ἀρχές καί τίς ἰδέες τῶν παπικῶν εἶναι σαφέστατος:
«Οἱ Πάπες ἐγένοντο οἱ κακοί δαίμονες τῆς Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας καί τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἔθνους».
«Ἡ Ἀνατολική Ἐκκλησία μετά βδελυγμίας ἀποστρέφεται τοιαύτας ἀρχάς, τοιαῦτα φρονήματα, τοιαύτας ἰδέας ... εἰσίν ἀληθῶς ἀρχαί κακόδοξοι καί αἱρετικαί καί ἀποκρούονται ὑπό τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας».
«Δέν ὑπάρχει σημεῖον συναντήσεως μεταξύ τῆς Δυτικῆς καί Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας».
Οἱ παπικοί, μᾶς βεβαιώνει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος, εἶναι κακόδοξοι καί αἱρετικοί. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἀνατολική Ἐκκλησία σιχαίνεται καί ἀποστρέφεται τίς αἱρετικές διδασκαλίες τοῦ παπισμοῦ. Τόν ἀπωθεῖ καί ἀποφεύγει κάθε σχέση μαζί του, διότι μεταξύ παπικῶν καί Ὀρθοδόξων δέν ὑπάρχει σημεῖο συναντήσεως.
Ποῦ εἶναι, λοιπόν, ὅλοι ἐκεῖνοι, πού ὑποδέχονται μέ χαρά μέσα στούς Ἱερούς μας Ναούς τούς πάπες καί τούς καρδιναλίους, συντρώγουν καί συμπροσεύχονται μαζί τους καί τούς ἀποκαλοῦν ἀδελφούς ἐν Χριστῷ;
Τί ἔχουν νά ποῦν στόν Ἅγιο Νεκτάριο ὅλοι ἐκεῖνοι πού παραδέχονται ἱερωσύνη καί μυστήρια στούς παπικούς, καί πού προχωρᾶνε ὁλοταχῶς γιά τήν ἕνωσή μας μαζί τους ἐντελῶς ἀπροϋπόθετα, καταπατῶντας Ἱερούς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας καί περιφρονῶντας τούς Ἁγίους μας Πατέρες;
Τελικά, ἰσχύει ἤ ὄχι ἡ ρῆσις «μνήμη ἁγίου, μίμησις ἁγίου»;
Ἁγίου Νεκταρίου, 2026.
------------------------------------------
Τά ἀποσπάσματα ἀπό τήν γραφίδα τοῦ Ἁγίου Νεκταρίου προέρχονται ἀπό τήν ἱστορική του μελέτη γιά τό σχίσμα. Ἁλιεύθηκαν ἀπό τό βιβλίο Ο ΟΥΡΑΝΙΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΥ ΠΙΣΤΕΩΣ ΟΥΤΕ ΝΟΘΕΥΕΤΑΙ ΟΥΤΕ ΠΡΟΔΙΔΕΤΑΙ, σελ. 32-33, τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη».
28η Οκτωβρίου 202... μ. Χ.
Μιὰ σημαία βρεγμένη.
Μιὰ σημαία διπλωμένη.
Ἀνελέητη βροχή.
Ἀνελέητη ἐποχή.
Μιὰ σημαία λυπημένη.
Μιὰ σημαία ἀδύναμη.
Διπλωμένη στὰ δυό..
Θλίψη.
Κι ἦλθε τὸ ἄσπρο
καὶ ἀγκάλιασε τὸ γαλάζιο.
Τόσο βρεγμένα
Τόσο λυπημένα.
Τόσο ἀνυπεράσπιστα.
Ἀγκαλιάστηκαν.
Καὶ ἔτσι δὲν μπόρεσε ἡ μπόρα καὶ ἡ βροχή
καὶ ἡ ἀπληστία καὶ ἡ προδοσία
καὶ ἡ ἀδημονία τῶν δυνατῶν
ναί!
ὅλα αὐτὰ καὶ ἄλλα
ποὺ ἔρχονται ἀπὸ τὸ τώρα
καὶ ἀπὸ τὸ πρίν
καὶ βούλονται νὰ καταπιοῦν
τὸ λευκὸ καὶ τὸ γαλανό
καὶ τὸν ἁπαλὸ κυματισμό
στὰ ἑορταστικὰ μπαλκόνια
καὶ τὴν σημαία
καὶ τὴν χώρα
καὶ τὸν λαό της
καὶ τὰ παιδιά της
καὶ τοὺς ἥρωές της.
Καὶ τοὺς ἥρωές της...
Μὰ ἐκεῖνοι προχωροῦν.
Προχωροῦν στὰ σκοτεινά.
Καὶ τὶς νύχτες
πρὶν τὴν μεγάλη γιορτή
καὶ τὴν μεγάλη καταιγίδα
ποὺ βγαίνει πιά
ἴσια ἀπὸ τὰ χέρια τῆς ἀπληστίας
ἴσια ἀπὸ τὰ μυαλὰ τοῦ μίσους
τὶς νύχτες αὐτές
οἱ ψυχὲς τῶν ὀροσειρῶν
οἱ ξεχασμένοι τῆς Πίνδου
βγαίνουν στὶς κλεισμένες φοβισμένες πόλεις.
Ἀλαφροπάτητοι περνοῦν
Ἀλαφροΐσκιωτοι καὶ ἀνάλαφροι πολύ
πετοῦν μέχρι τὰ μπαλκόνια
ποὺ κοιμισμένα καὶ ἀποκαμωμένα
ἀπὸ τὸ κακό
προσπαθοῦν νὰ ἡσυχάσουν.
Ἐκεῖ
βγάζουν ἀπὸ τοὺς ὤμους τους
τὶς ματωμένες χλαῖνες
καὶ μὲ προσοχή
σκεπάζουν τὶς λυπημένες σημαῖες.
Μὲ προσοχὴ καὶ μὲ στοργὴ σχεδόν
τόσο ποὺ ξεχνοῦν καὶ οἱ ἴδιοι
πὼς αὐτὰ τὰ σκοτωμένα χέρια
κάποτε πάγωσαν στὰ χιονισμένα βουνά.
Μὰ κοίτα τώρα πόσο τρυφερά
τὰ ἄγρια δάχτυλα
-ἔτσι ὅπως ξεπροβάλουν
ἀπὸ τρυπημένα γάντια-
κοίτα πόσο τρυφερά
σιάζουν τὶς σημαῖες
τακτοποιοῦν τὸ ἄσπρο καὶ τὸ γαλανό
νὰ εἶναι σὲ τάξη
νὰ εἶναι σὲ σειρά
νὰ εἶναι σὲ προστασία.
Κι ὕστερα
ἀφοῦ κοιτάξουν
μὲ τὰ μαῦρα μάτια
-τὰ μάτια τοῦ κάρβουνου
καὶ τῆς φωτιᾶς-
τὸν οὐρανὸ τῆς νύχτας
τὸν οὐρανὸ τῆς ξένης βροχῆς
τὸν οὐρανὸ ποὺ κάποιοι κόβουν στὰ δύο ὀλημερίς
γιὰ νὰ τὸν ρίξουν κομματιασμένο
πάνω στὶς πόλεις
καὶ στὶς γιορτές
καὶ στὰ μπαλκόνια
καὶ στὶς σημαῖες
- προπαντὸς σ΄αυτές -
ναί!
κι ὕστερα ἀφοῦ κοιτάξουν αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν οὐρανό
ρίχνουν τις χλαῖνες τους τις ματωμένες
πάνω στὶς λυπημένες γαλανόλευκες.
Καὶ δὲν τοὺς νοιάζει
ἂν βρέχονται.
Καὶ δὲν τοὺς νοιάζει
ἂν κρυώνουν.
Γιατι
οἱ ἥρωες προχωροῦν στὰ σκοτεινά.
Χωρὶς χλαῖνες.
Μόνον μὲ κάτι σκισμένα ποκάμισα.
Ματωμένα κι αὐτά
καὶ τόσο παλιά
ποὺ καὶ οἱ ἴδιοι ξέχασαν ἀπο πότε τὰ φοροῦν...
Ναί! Πᾶνε χρόνια ποὺ οἱ ἥρωες προχωροῦν στὰ σκοτεινά...
Μὰ ἔτσι ὅπως χάνονται καὶ σβήνουν
ἀλαφροπάτητοι καὶ σιωπηλοί
χρώματα σκεπάζουν
τοὺς ἀρχαίους ὤμους.
Χρώματα.
Ὄχι πολλά.
Μόνον ἄσπρα καὶ γαλάζια.
Μόνον λευκὰ καὶ γαλανά..
Ἄ! τὸ ξημέρωμα
τὸ ξημέρωμα
ποὺ σὲ λίγο ἔρχεται
λαχανιασμένο καὶ βιαστικό
γιατί ἄργησε χρόνια
γιατι ἄργησε αἰῶνες
γιατί τὸ ἐμπόδισαν βροχὲς καὶ λῦπες
καὶ προδοσίες μεγάλες,
τὸ πρωΐνό
αὐτὸ τὸ ἑλληνικό
θὰ χαμογελάσει ἔτσι ἄσπρο καὶ γαλάζιο
καὶ θὰ ἀνοίξει τὰ χέρια
γιὰ νὰ χαιρετίσει
τὶς " καὶ σὰν πρῶτα ἀνδρειωμένες."
Παρακαλῶ
κανεὶς μὴν ξαφνιαστεῖ
ἂν στὸ μπαλκόνι του δεῖ
νὰ σιγοκυματίζει
μιὰ λευκὴ καὶ γαλανή.
Καὶ ἀκόμη παρακαλῶ
κανεὶς μὴν κλάψει
ἂν δεῖ λίγες στάλες αἷμα
πάνω στὸν θριαμβευτικὸ κυματισμό.
Καὶ τέλος
παρακαλῶ
κανεὶς μὴν πατήσει καὶ προσπεράσει
μιὰ ματωμένη χλαίνη
ποὺ θὰ βρεῖ μπροστὰ στὸ κατώφλι του.
Γιατι..
Οἱ ἥρωες προχωροῦν στὰ σκοτεινά.
Ἔτσι.
Οἱ ἥρωες προχωροῦν στὰ σκοτεινά.
Οἱ πληγωμένοι
οἱ ματωμένοι
οἱ ξεχασμένοι
προχωροῦν στὰ σκοτεινά.
Καὶ χαμογελοῦν...
Γιατί;
Γιατι στὰ γιορτινὰ μπαλκόνια κυματίζουν πιὰ οἱ Γαλανόλευκες
ὡραῖες
ὑπερήφανες
καὶ συγκινητικὰ ἐλεύθερες.
Ἐλεύθερες!
Καὶ ἔτσι μποροῦν πιά
νὰ χαιρετοῦν τὴν αἰωνιότητα
κάτω ἀπὸ τὸν δικό τους μοναδικό
τόσο ἀρχαῖο
τόσο νέο
τόσο οἰκεῖο
γνώριμο καὶ ἀγαπητό
τόσο ἑλληνικό
Ἑλληνικὸ Οὐρανό..
ΔΡ.Κ.ΒΑΡΔΑΚΑΣ : Τώρα θα Παλέψουμε Ελληνορωμαϊκά … Και θα Χορέψουμε ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΙΚΑ
Παρακολουθείται τα σημεία των καιρών, αδιάψευστη είναι η μαρτυρία του ΚΥΡΙΟΥ ημών ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ προς τους μαθητές και Αποστόλους και κατά επέκταση σε εμάς τους ίδιους σήμερα.
Με την μόνη διαφορά άλλη είναι η σημειολογία που επιδέχεται ο νέο εποχίτικος νους και άλλη αυτή της Ορθόδοξης φρόνησης και ματιάς.
Το λουκουμάκι το αγιορείτικο το έχουμε στο τέλος του κειμένου, εσείς βρείτε να κεραστείτε δροσερό νερό από τις καθάριες αγιοπαρετικές πηγές.
Γράφει ο Δρ. Κωνσταντίνος Βαρδάκας
Η Εσχατολογία που προκύπτει συνέχεια και καθημερινά επί τη βάσει επικαιροποιημένων σεναρίων επιστημονικής φαντασίας καταστροφής του κόσμου είναι κατασκευάσματα εργαστηρίων και ψυχολογικός προγραμματισμός της ανθρωπότητας πάνω σε κατευθυνόμενους δρόμους.
Ουσιαστικά όμως συνιστά και αυτό παράλληλο σημείο των καιρών αποκαλύπτοντας το επίπεδο διαστροφής του κόσμου που βιώνουμε.
Αν ξαφνικά λοιπόν μας έπιασε η μανία της καταστροφής, ας ξεκινήσουμε πρώτα να χαλάμε τις αμαρτίες και τα πάθη και τότε θα ανοίξουν αυτόματα τα μάτια για να δούμε την πραγματικότητα που μας αποκρύπτουν επιμελημένα, δηλ. τον ανηλεή πόλεμο που διεξάγεται σε κάθε τι που έχει σχέση με τον Ελληνοχριστιανικό πολιτισμό.
Το μεγαλύτερο κάρφος σήμερα των κέντρων δεξαμενής σκέψης είναι το Αγιοτόκο συνταίριασμα της Ελληνικής διανόησης με το Χριστιανικό στοιχείο που μας χάρισαν σαν αιώνια παρακαταθήκη ο Μέγας Βασίλειος, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Ιερός Χρυσόστομος.
Είναι πλέον πασιφανές ότι όταν σήμερα κάποιοι διαφημίζουν την καταστροφή του κόσμου στο πίσω μέρος του διεστραμμένου εγκεφάλου τους σχεδιάζουν την εξαφάνιση της Ελληνορωμαικής ιστορίας, του πολιτισμού και της διανόησης του κοινού νου, επειδή αυτά τα θεωρούν ως ανατρεπτικά στοιχεία των ανόμων σχεδιασμών σε βάρος της ανθρωπότητας.
Πρέπει σήμερα κάποιος να κοιμάται με τα τσαρούχια για να μην μπορεί να δει το μυστήριο της ανομίας που εντείνεται και αποκορυφώνεται στις μέρες μας.
Τι φοβούνται λοιπόν τα κέντρα της ανομίας;
Μήπως φοβούνται και τρέμουν την αιώνια Ευλογία και Τιμή που έλαβαν οι Έλληνες έμποροι που βρέθηκαν στα Ιεροσόλυμα λίγο πριν τα ΑΓΙΑ ΠΑΘΗ του ΚΥΡΙΟΥ μας;
«Ήσαν δε Έλληνες τινές εκ των αναβαινόντων, ίνα προσκυνήσωσιν εν τη εορτή. Ούτοι ουν προσήλθον Φιλίππω τω από Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και ηρώτων αυτόν λέγοντες• κύριε, θέλομεν τον Ιησούν ιδείν. Έρχεται Φίλιππος και λέγει τω Ανδρέα, έρχεται Ανδρέας και Φίλιππος και λέγουσι τω Ιησού. Ο δε Ιησούς αποκρίνεται αυτοίς λέγων ελήλυθεν η ώρα, ίνα δοξασθή ο υιός τού ανθρώπου».
Με αυτή την ευλογία ξεκίνησε και ξεκινάει κάθε στιγμή νέα πορεία της Εκκλησίας προς τα Έθνη για να γίνεται πραγματικότητα το ρηθέν « ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΟΝ Ο ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ» .
Μήπως ανατριχιάζουν με την λέξη και την έννοια ΡΩΜΗΟΣ;
Μια έννοια που εισήγαγε σαν τύπο και μάλιστα πριν τον Μέγα Κωνσταντίνο ο Απόστολος Παύλος που σαν Ρωμαίος Πολίτης και Χριστιανός με Ελληνική Παιδεία ενσάρκωνε τα θεμέλια στοιχεία της μελλοντικής Ρωμαίικης Αυτοκρατορίας (Νέας Ρώμης) την οποία και οριοθετούσε πλέον με τις Αποστολικές διαδρομές του.
Μήπως φοβούνται τον ΕΛΛΗΝΑ-ΡΩΜΗΟ;
Για τον λόγο αυτόν τον έχουνε σήμερα πατημένο « να τρώει χώμα στο έδαφος» ;
Μήπως φοβούνται και την ονοματολογία της ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΗΣ ΠΑΛΗΣ;
Το αρχαιότερο και καλύτερο άθλημα που γύμναζε το σώμα και το πνεύμα, ο δε νικητής εθεωρείτο ο σπουδαιότερος όλων. Αυτός ήταν και ο λόγος που στο αρχαίο ολυμπιακό πένταθλο, ο τελικός νικητής ήταν ο νικητής του 5ου κατά σειρά αγωνίσματος της πάλης.
Ο Έλληνας από αρχαιοτάτων χρόνων έμαθε να παλεύει.
Για τον λόγο αυτό χρησιμοποιεί με ιεροπρέπεια την λέξη ΒΙΟΠΑΛΗ που συμπυκνώνει όχι μόνο τον καθημερινό πόνο του αλλά και την διαχρονικότητα του πολιτισμού και τα νάματα της παράδοσης του.
Η λέξη Έλληνας ταυτίσθηκε με την λέξη Πάλη γιατί ο Έλληνας παλεύει αιώνια με τα θεριά του κόσμου τούτου. Παλεύει για την ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του και την ΛΕΥΤΕΡΙΑ του αιματοβαμμένου τόπου του.
Σε λίγο και εκ των πραγμάτων στον πνευματικό πλανητικό στίβο οι άνθρωποι « θα παλεύουν ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΚΑ» αναδεικνύοντας και αξιοποιώντας τα θησαυρίσματα του Ελληνοχριστιανικού Πολιτισμού για το καλό της Ανθρωπότητας.
Πρέπει κάποια στιγμή να ξεμαυρίσει η Ελληνική Ψυχή και να δείξει στην οικουμένη πως χαίρεται και πανηγυρίζει όταν σέρνει τους αρχοντικούς ΕΛΛΗΝΟΡΩΜΑΙΙΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ στα πνευματικά αλώνια της διανόησης και της σκέψης.
Πριν κάμποσα χρόνια πήγε κάποιος σε ένα πολύ γνωστό στο Πανελλήνιο Γέροντα στο ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ και του είπε μαζί με την εξομολόγηση του:
Γέροντα να σου πω κάτι που είδα κατ όναρ και να μου πεις αν με πείραξε ο πειρασμός;
Και άρχισε να του περιγράφει το όνειρο του
Σαν να βρέθηκα δίχως να το καταλάβω έξω από την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ στην ΠΟΛΗ .
Εκεί έξω στις πλατείες με τα γνωστά συντριβάνια δεν έβλεπαν τούρκους αλλά όλοι μιλούσαν Ελληνικά.
Αλλά το πιο παράδοξο που έβλεπα ήταν ότι πολυπληθή δημοτικά συγκροτήματα από όλες τις γωνίες της πατρίδος μας με ντόπιες νησιώτικες , ηπειρώτικες, μακεδονικές αλλά και μικρασιατικές, ποντιακές, κρητικές , καππαδόκικες, κυπριακές και θρακιώτικες φορεσιές είχαν περικυκλώσει κυκλοτερώς την ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ και χόρευαν υπό των ήχο των δημωδών μουσικών συνόλων.
Τι να σου πω Γέροντα τι χαρά πήρα δεν περιγράφεται;
ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΑΕΙ Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ
Βρε ευλογημένε, γιατί λες ότι αυτό που είδες είναι του πειρασμού;
Αφού αυτό θα γίνει
ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΙΔΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΣΕΝΑ
Ότι είπε ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΙΣΙΟΣ θα γίνει
Άντε πήγαινε τώρα και να συναντηθούμε ΘΕΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΟΣ σε αυτό το πανηγύρι για να το ζήσουμε και ζωντανά.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)