Συζήτηση περί ήθους παιδιών.

είναι πολύ δύσκολο να πείσεις ένα σημερινό έφηβο ή μικρό παιδί να κοιτάξει και πέρα από τον εαυτό του ή την τηλεόραση

 g: έχουν φτιάξει από πολύ νωρίς τα παιδιά μιά μάντρα γύρω από τον εαυτό τους και κρύβονται μέσα.

 nemesis^^: άλλο να βλέπεις τις ανάγκες σου και τα εγωϊστικά σου θέλω και άλλο να ψάχνεις τον εαυτό σου με στόχο να βελτιωθείς ως άτομο

 g: Δεν έχουν παράδειγμα ήθους, χαράς, ευλογίας. Τίποτα

Πώς να ζήσουν χαρούμενα, πώς και γιατί να χαρούν; Ταυτίζουν την χαρά με την κτήση.

 nemesis^^: όταν δίνεις όμως χαίρεσαι περισσότερο, αγαλιάζεις

 g: και όμως, αν δουν έναν ασκητή, τον θαυμάζουν. είναι το κάτι άλλο για την ζωή αυτή. τους ξενίζει.

 g: όταν δίνεις όχι για να πάρεις ακριβότερο αντάλαγμα

nemesis^^: όσο μπορούν και τον θαυμάζουν, υπάρχει ελπίδα, όταν θα αρχίσουν να τον κοροϊδεύουν τότε πλέον το παιχνίδι θα είναι τελείως χαμένοπ

 nemesis^^: εννοείτε όταν δίνεις χωρίς να περιμένεις δεν μιλάμε για συναλλαγή , για δώσιμο μιλάμε

 g: κοροϊδεύουν όταν έχουν αρνητικές εμπειρίες όπως από το σπίτι ή επειδή φοβούνται κάτι που δεν γνωρίζουν.

g: κοίτα τι γράφει ο γέρων Παΐσιος

g: Τα παιδιά πρέπει να προσέχουν πάρα πολύ το θέμα του σεβασμού προς τους γονείς. Όταν τα παιδιά αντιμιλούν και ασεβούν, γίνονται πρώτον αιτία να φύγει η χάρη από αυτά και δεύτερον γίνονται δεκτικά των δαιμονικών επιδράσεων και ενεργειών.

 nemesis^^: το βάρος πέφτει στους γονείς, πρέπει να εμπέουν τον σεβασμό, ο σεβασμός δυστυχώς κερδίζεται

 g: ναι, γιατί το παιδί πρώτα βλεπει τον γονιό σαν αυτόν που του καλύπτει τις βιοτικές ανάγκες, μετά νοιώθει ασφάλεια και τέλος σεβασμό. Ο σεβασμός αποκτάται με την κατανόηση του τί κάνει και γιατί ο άλλος. Δεν θα υποκριθώ τον σωστό για να με θαυμάσουν αλλά θα είμαι. αν ειμαι, άλλοι θα με σεβαστούν και άλλοι όχι. ειναι και η ιδιοσυγκρασία του ανθρώπου.

 nemesis^^: μακάρι να υπήρχε μια συνταγή για να μην κάναμε λάθη , αλλά το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι πως θα είμαστε κατά το δυνατό σωστοί μέσα από τα δικά μας λάθη και τις δικές μας ιδιοτέλειες

g: μια και συνεχίζουμε την συγγραφή των "ηθικών Νικομάχειας",

g: καλό θα ήταν να μην κάναμε λάθη. αυτό δεν γίνεται. είναι ανόητο όμως να κάνουμε λάθη επειδή δεν ακούσαμε τις συμβουλές του ειδικού ή αυτού που γνωρίζει. και εδώ έχουμε πρόβλημα. αυτός που μας συμβουλεύει γνωρίζει ή μας εξαπατά;

 nemesis^^: τελικά αυτό το ταξίδι της αυτογνωσίας , δεν τελειώνει ποτέ και δεν ξέρω κατά πόσο είμαστε πάντα δυνατοί για να βλέπουμε και λίγο παραπάνω κάθε φορά ή ο εγωϊσμος μας κλείνει κάθε λίγο και λιγάκι το δρόμο βάζοντας μας εμπόδια που για να τον κανακεύσουμε δεν τα υπερπηδούμε?

 g: ταπεινό πνεύμα. έτσι λένε οι πατέρες.έλα όμως που ακόμη δεν μπορώ να κατανοήσω τί ακριβώς είναι αυτό;

 nemesis^^: η συμβουλή είναι μια άλλη γνώμη που απλά πρέπει να ακούσουμε κατά το δυνατό πιο αντικειμενικά , βγάζοντας από έξω το ότι μπορεί καμιά φορά να μας πονά αυτό που μας λένε να κάνουμε για κρίνουμε και να αποφασίσουμε πιστεύω

 nemesis^^: ταπεινό πνεύμα για μένα είναι ένα πνεύμα που διαπνέεται από την αγάπη έτσι όπως την ορίζει ο απόστολος Παύλος

 g: επομένως πρέπει να είμαστε σαν τα μικρά παιδιά. να δεχόμαστε με απόλυτη εμπιστοσύνη τον λόγο του ανθρώπου που νοιώθουμε ότι νοιάζεται για εμάς.τότε, αφήνουμε ακόμη και τα πιό λαμπρά μας αποκτήματα από αγαθά έως ιδέες και να δεχτούμε με χαρά ό,τι μας λένε.

 nemesis^^: ένα παιδί είναι αυστηρός κριτής και βλέπει πιο καθαρά γιατί η ψυχή του ακόμη δεν είναι τόσο φορτωμένη και αμφισβητεί πολύ περισσότερο

 nemesis^^: αλλά και ψάχνει πολύ περισσότερο

 g: και πόσο εύκολα ακολουθεί ακόμα και τον κακό όταν του κεντρίσει το ενδιαφέρον ή του κερδίσει την εμπιστοσύνη. γι αυτό πρέπει να είμαστε μεγάλα παιδιά. να έχουμε διάκριση.

 nemesis^^: παιδιά στην ψυχή, ενήλικοι στο νου.

διαδικτυακός διάλογος