Επιστημονική θεωρία και άλλα τινά.

 Λένε ότι η "θεωρία του Δαρβίνου επιβεβαιώνεται πειραματικά". 'Ο,τι πείτε. Εσείς μιμηθείτε τους προγόνους σας, τους χιμπατζήδες, κι εμείς τους προγόνους μας, τους ανθρώπους.

Με την ευκαιρία, ο χιμπατζής επιστημονικά είναι νεότερο ζωικό είδος από τον άνθρωπο.
Κι επίσης, ο σκύλος λένε ότι έχει 84% γονίδια κοινά με τον άνθρωπο. Έλα τζάκ, το κοκκαλάκι σου και κάτσε στην γωνιά σου.
Και για αφήσουμε τα κρύα αστεία, Μια Θεωρία είναι θεωρία, που σημαίνει στα ελληνικά - ελληνική λέξη είναι -, "έτσι το βλέπω, έτσι μου φαίνεται".
Από το σημείο αυτό μέχρι να αποδεχόμαστε ως επιστημονικό θέσφατο κάθε θεωρία, υπάρχει τεράστια απόσταση - αγεφύρωτη. Η επιστήμη ΔΕΝ έχει μέχρι σήμερα αποδείξει τίποτα, ούτε κάν τους "κοινούς προγόνους", που έλεγαν ότι υπάρχουν ή ότι βρήκαν. Απλά ήταν άλλου είδους όντα του ζωικού βασιλείου που, κάπως έμοιαζαν, με την φαντασία των τότε φαντασιόπληκτων, με κάποια από τα σημερινά όντα, που φυσικά δεν ξεφύτρωσαν, αλλά ούτε ήταν κάτι άλλο που προέκυψε στα ξαφνικά. Μεταλλάξεις δεν δέχεται η φύση, δέχεται ΜΟΝΟ προσαρμογή στις περιβαλλοντικές συνθήκες.
Και, το κερασάκι στην τούρτα.
Υπάρχουν κοινά γονίδια σε όλα τα όντα. Το ξέρετε; Δεν έχει σημασία. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι από ένα κοινό γονίδιο που έχουν δυο διαφορετικά είδη ζωής, μπορεί να προέρχεται ένα άλλο μέλος του σώματος. Τί εννοεί η επιστήμη; Ότι το γονίδιο που δημιουργεί στον άνθρωπο το δεξί π.χ. χέρι, είναι το ίδιο με το γονίδιο που δημιουργεί στο σκυλί το αριστερό π.χ. μπροστινό πόδι. Αυτό λέγεται "γονιδιακή ρύθμιση" και είναι ο βασικός λόγος των διαφορών. Ποιός και πώς ρύθμισε τα γονίδια όντων που ζουν μαζί για εκατομμύρια χρόνια και που σύμφωνα με αυτήν την λογική ορισμένων θα έπρεπε να υπάρχει ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ;

Έλα μου ντε! Έλα ντέ.

Ι.Β.

Η θεραπεία του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών.

 Πήγε Ιησούς Χριστός σε ένα κοιμητήριο όπου ζούσε ένας δαιμονισμένος, στα Γάδαρα. Τα δαιμόνια τον ανάγκαζαν να ζει γυμνός και να πληγώνει το σώμα του με πέτρες. Δεν του είχαν αφήσει καμία δυνατότητα αυτεξουσίου. Τον έκαναν ό,τι ήθελαν. 

Κι όμως, όταν είδε τον Χριστό έτρεξε κοντά του, όπως η πεταλούδα το βράδυ στο κερί, κι ας ξέρει ότι υπάρχει ο κίνδυνος να καεί. Έτσι βλέπει ο αμαρτωλός που θέλει την σωτηρία του τον Χριστό. Γιατί έτρεξε στον Χριστό; Επειδή μέσα στην καρδιά του αναγνώρισε τον Δημιουργό και Σωτήρα του. 

Γιατί δεν τον απέτρεψαν τα δαιμόνια; Δεν μπορούσαν. Παρέλυσαν εξ αιτίας της παρουσίας του Κυρίου και Βασιλέως του σύμπαντος κόσμου. 

Όταν ο άνθρωπος είναι μακριά από τον Θεό, ο καθένας τον κάνει ό,τι θέλει. 

Παρακάλεσαν τα δαιμόνια τον Ιησού να μην τους στείλει πριν την ώρα τους στην άβυσσο αλλά να τους επιτρέψει να πάνε στην αγέλη των χοίρων που έβοσκε εκεί κοντά. 

Ο Χριστός τους το επέτρεψε, κι αυτοί που θέλουν μόνο το κακό, οδήγησαν την αγέλη στον γκρεμό και πνίγηκαν όλα. 

Ο πρώην δαιμονισμένος είναι τώρα ντυμένος και σώφρων. Έχει απελευθερωθεί το αυτεξούσιό του.  Θέλει να μείνει μαζί με τον Χριστό, αλλά ο Χριστός του αναθέτει μια δύσκολη αποστολή, να μείνει στον τόπο του όπου ζούσαν οι εχθροί του Θεού και να τους αναγγείλει το δώρο που του έκανε ο Θεός, την απελευθέρωσή του, την σωτηρία του. Ο άνθρωπος αυτός υπακούει. Ξέρει ότι από δώ και στο εξής ο Θεός θα είναι πάντα μαζί του και δεν φοβάται.

 Σε αυτήν την εποχή που ζούμε και που χορεύουν τα δαιμόνια γύρω μας, να διαλέξουμε κι εμείς το δώρο που μας έχει κάνει ο Χριστός, να μας έχει μαζί Του φίλους και αδελφούς, αφού βαπτισθήκαμε στο όνομα του Πατρός καί του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Αμήν

Κυριακή τών Φώτων. Κατά Ματθαίον Εὐαγγέλιο. Κεφ. 3, χωρίο 13 έως 17

Έτσι έπρεπε. Ο Υιός και Λόγος τού Θεού να γίνει αληθινός άνθρωπος, άνθρωπος όπως όλοι εκτός αμαρτίας για να οδηγήσει τον άνθρωπο στην σωτηρία. Η αμαρτία στερεί τήν αιώνια ζωή από τήν ανθρωπότητα.

Και έρχεται ο Ιησούς και αποκαλύπτει ο Θεός ότι αυτός είναι ο Υιός του στέλνοντας το άγιο Πνεύμα και τόν Λόγο του να λέγει σε όλους όσους είναι παρόντες ότι αυτός είναι ο Υιός του διότι πάντοτε κάνει το θέλημα τού Πατρός του.

Και άκουσε ο Ιωάννης και ένοιωσε δέος μπροστά στον Θεό του. Πώς να βαπτίσει τον άγιο; Τί να καθαρίσει από τον αμόλυντο; Κι όμως. Έτσι έπρεπε να γίνει διότι το βάπτισμα τού Ιησού Χριστού δεν είναι βάπτισμα κάθαρσης από τις αμαρτίες αλλά και πέρασμα. Όπως ο Μωυσής οδήγησε με εντολή τού Θεού τούς Ισραηλίτες έξω από τήν Αίγυπτο, στήν ελευθερία, περνώντας τους από την Ερυθρά θάλασσα, έτσι και ο Ιησούς, πέρασε από τον Ιορδάνη – μπήκε και βγήκε χωρίς να εξομολογηθεί τις αμαρτίες του, αφού δεν είχε – για να οδηγήσει τον αληθινό λαό τού Θεού στήν ελευθερία και την Βασιλεία του.

Ο αναμάρτητος έγινε ως αμαρτωλός. Ο αθάνατος, ως θνητός. Ο Δημιουργός ως δημιούργημα. Ο Θεός ως το αγαπητό του πλάσμα, ο άνθρωπος. Και αυτό, για να γίνει ο άνθρωπος κατά χάρη Θεός. 

Ι.Β.

Κυριακή τών Φώτων.Ἐπιστολή πρός Τίτον Β´11 - 14, Γ´ 4 - 7

Στις εορτές, δεν εορτάζουμε επειδή θυμόμαστε ένα γεγονός θείο, μυστήριο και μοναδικό αλλά εκπαιδευόμαστε σε κάθε εορτή της Εκκλησίας προς την αρετή, την δικαιοσύνη και τήν ευσέβεια τα οποία είναι αρεστά στον Θεό, τον Πατέρα, τον δημιουργό και σωτήρα μας. Σαν μία τέτοια πνευματική εκπαίδευση βλέπει ο απόστολος Παύλος την απόφαση τού Θεού να φανερωθεί στούς ανθρώπους, με τήν οποία μας έκανε τήν χάρη, το μεγάλο δώρο, τής σωτηρίας.

Έτσι ακριβώς και τα άγια Θεοφάνεια είναι ημέρα παιδείας για τούς ανθρώπους. Είναι η ημέρα κατά την οποία, όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο απόστολος τών εθνών, η χάρη τού Θεού φανερώθηκε στούς ανθρώπους. Και πώς φανερώθηκε η χάρη τού Θεού; Μήπως με προφητικό λόγο; Μήπως με κάποιο θαυμαστό γεγονός; Από πρώτης ματιάς, τίποτα από αυτά. Η χάρη του Θεού φανερώθηκε στούς ανθρώπους με τήν Βάπτιση τού Υιού του.

Αυτήν την χάρη πάλι ονομάζει σωτήριο για όλους τούς ανθρώπους. Ας σκεφτούμε, ποιος ποτέ μπορεί να πει ότι γνώρισε τον Θεό; Ποιος μπορεί να πεί ότι γνώρισε τον Θεό και έζησε κατά το θέλημά του; Ποτέ και κανείς. Και όμως, ο ίδιος ο Θεός αποφάσισε να στείλει την χάρη του στους ανθρώπους για να τους χαρίσει την σωτηρία.

Και πώς σώζεται άραγε ο άνθρωπος; Μήπως στερώντας ο Θεός την ελευθερία που ο ίδιος μας χάρισε σαν όμοιους με αυτόν;  Όχι βέβαια. Η σωτηρία μας έχει ως θεμέλιο αλλά και ζωντανό παράδειγμα τον Υιό Του τον Ιησού Χριστό. Με αυτόν, που φανερώθηκε ως ο Υιός τού Θεού στούς ανθρώπους κατά την ημέρα της Βαπτίσεώς του μαθαίνουμε, δηλαδή αποκτούμε καινούρια παιδεία. Τι λέγει ο απόστολος; Αρνούμαστε πλέον την ασέβεια και ζούμε ευσεβώς στην εποχή αυτή. Ναι, διότι αυτό που λείπει από τον κόσμο αυτόν τον διεφθαρμένο είναι η ευσέβεια. Και αυτήν την ευσέβεια μας διδάσκει ο Κύριος με την ζωή του, αρχής γενομένης της βαπτίσεώς του.

Ποιος άραγε να είναι ο στόχος τής κατά Θεόν παιδείας μας; Λέγει ο άγιος Απόστολος, αφού πρώτα δεχθούμε την ελπίδα τής μακαριότητας που προέρχεται από τήν λαμπρή παρουσία τού μεγάλου Θεού και σωτήρα μας Ιησού Χριστού,  λυτρωνόμαστε από κάθε ανομία και γινόμαστε όλοι καθαροί και έτσι μπορούμε να αναζητούμε πάντοτε να κάνουμε με ζήλο, με χαρά και με μεράκι καλά έργα. Ακριβώς έτσι αποκτάται η λύτρωση.

Πρώτα από όλα πρέπει να δεχθούμε και να πιστέψουμε ακλόνητα στόν Ιησού Χριστό. Χωρίς αυτόν δεν μπορούμε να κάνουμε απολύτως τίποτα καλό στην ζωή μας ούτε για εμάς ούτε για τούς άλλους, όπως άλλωστε μάς είπε ο ίδιος.

Διδασκόμενοι λοιπόν από αυτόν, τον Ιησού Χριστό τον Υιό τού Θεού, ο οποίος έκανε την χάρη τού Θεού πραγματικότητα στην ζωή τών ανθρώπων, γινόμαστε ο καινούριος λαός τού Θεού, ο περιούσιος, αυτός που ανήκει μόνο στον Θεό, στα δικά του, στήν περιουσία του.  Και πώς κατόρθωσε τήν σωτηρία μας ο Κύριος; Δίνοντας, λέει ο Απόστολος, τον εαυτό του θυσία για χάρη μας. Να, η ολοκλήρωση τής χάρητος τού Θεού, η θυσία τού Υιού του για χάρη μας.

Με τήν βάπτιση τού Κυρίου, συνεχίζει ο απόστολος Παύλος, έγινε γνωστή σε όλους μας η αγαθοσύνη και η φιλανθρωπία τού σωτήρα μας Θεού και χάρη σ’ αυτήν σωθήκαμε. Αλλά πώς σωθήκαμε, κάναμε κάτι εμείς άξιο σωτηρίας; Ποιος μπορεί να σώσει ο ίδιος τόν εαυτό του από τήν πτώση στήν αμαρτία και τόν θάνατο; Όχι, λέγει, δεν είναι αποτέλεσμα δικών μας έργων δικαίων, αλλά το μεγάλο έλεος τού Θεού μάς έσωσε. Πώς μάς έσωσε; Με λουτρό, με βάπτισμα, διότι το βάπτισμα είναι λουτρό που καθαρίζει το σώμα. Μα, εμείς δεν έχουμε πρόβλημα με το λερωμένο δέρμα μας που καθαρίζεται με την χρήση ενός λουτρού. Πρόβλημα έχουμε με την ψυχή μας. Αυτήν πώς να την καθαρίσουμε; Όχι, εμείς, δεν μπορούμε.   Αυτό το κάνει για εμάς το άγιο Πνεύμα που όχι μόνο καθαρίζει τήν ψυχή μας αλλά μας φτιάχνει από τήν αρχή. Μας ανακαινίζει και φτιάχνει έναν καινούριο άνθρωπο - ίδια προσωπικότητα αλλά εντελώς διαφορετική από αυτήν που ξέραμε χωρίς τόν Χριστό. Μια προσωπικότητα προσκολλημένη στον δημιουργό της τόν Θεό, η οποία γίνεται κατορθωτή χάρη στήν ενσάρκωση τού Λόγου τού Θεού ο οποίος λαμβάνοντας τήν ανθρώπινη φύση χωρίς αμαρτία μάς οδηγεί στήν αιώνια ζωή και στήν κατά χάρη θέωση. Το άγιο Πνεύμα είναι αυτό που τα κάνει όλα αυτά. Το άγιο Πνεύμα που πλουσιοπάροχα μάς έστειλε και μάς πλημύρισε με αυτό ο Ιησούς Χριστός, ο Σωτήρας μας.

Επομένως δεν δικαιωνόμαστε ούτε σωζόμαστε εμείς με τις δικές μας δυνάμεις, αλλά όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Απόστολος, με την χάρη εκείνου, τού Ιησού Χριστού γινόμαστε κληρονόμοι τής αιώνιας ζωής που ήταν πάντα η ελπίδα και το όνειρο όλης τής ανθρωπότητας. Ας είναι το όνομα τού Κυρίου μας Ιησού Χριστού ευλογημένο πάντοτε. Αμήν.

Ι.Β. 

Ερμηνευτική προσέγγισις στην προς Κολοσσαείς Επιστολή του Αποστόλου Παύλου 3, 4 - 11

Αδελφοί, ας πάμε στα κέντρα διασκέδασις, ας πάμε στην αγορά, ας πάμε στους κινηματογράφους. Ποια είναι η διαφορά η δική μας από τους ανθρώπους που βρίσκονται εκεί; Ας πάμε στο κέντρο της Ευρώπης. Σε τί διαφέρουμε από τους υπολοίπους ανθρώπους; Πού και πώς φαίνεται η διαφορετική μας πίστη; Στα ρούχα μήπως, στον σταυρό που φέρουμε οι περισσότεροι ως κόσμημα; Αυτά είναι φθαρτά και χάνονται.

Οι διαφορές των ανθρώπων βρίσκονται καλά κρυμμένες στις καρδιές τους. Εκεί μόνο ο Θεός γνωρίζει τί είναι ο καθένας. Αυτό το κάτι άλλο θα φανερωθεί όταν θα έλθει ο Κύριός μας στην Δευτέρα Παρουσία Του ένδοξα για να καλέσει τους αληθινά πιστούς του στην Βασιλεία Του όπου θα ζουν μαζί Του με αιώνια και άφθαρτη δόξα.

Αφού τέτοιοι είμαστε, και αφού αυτά προσδοκούμε, θα ήταν ανόητο να τα απολέσουμε ζώντας ακριβώς αντίθετα από την πίστη μας. Γιατί, πώς μπορούμε να υποστηρίζουμε ότι με την βάπτισή μας έχουμε πεθάνει για τον κόσμο της φθοράς και της αμαρτίας και έχουμε συναναστηθεί με τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, όταν ζούμε ακόμα με τον τρόπο της αμαρτίας και της φθοράς;

Είδατε πόσο ευθύς είναι ο Απόστολος Παύλος; Αφήστε, μας λέει, τις σαρκικές ακαθαρσίες, την αηδιαστική πορνεία. Εγκαταλείψτε τα πάθη που σας δημιουργούν ενοχές, αντισταθείτε στην επιθυμία να κάνετε το κακό, και στην πλεονεξία που είναι η αληθινή ειδωλολατρία. Γιατί αυτός που θέλει να έχει όσο γίνεται περισσότερα, είναι αυτός που πιστεύει ότι σε αυτά βρίσκεται η χαρά και η σωτηρία του. Αυτός, ομοιάζει με τον άνθρωπο που αρνείται το κάλεσμα του Θεού για σωτηρία και επαναπαύεται στα υλικά αγαθά, τα οποία είτε τα αποκτά με αδικία είτε όχι, αδικεί τον συνάνθρωπό του, αφού του τα στερεί.

Αυτήν την άρνηση να κάνουμε και να ζούμε όπως θέλει ο πολύς κόσμος, ο κόσμος που δεν κατανοεί και δεν θέλει να ζήσει ελεύθερος όπως τον καλεί ο Θεός, ο Απόστολος την ονομάζει νέκρωση. Διότι όταν αρνείσαι κάτι, όταν δεν κάνεις κάτι που κάνουν οι άλλοι, είναι σαν να μην υπάρχεις γι αυτούς. Είσαι σαν νεκρός. Η άρνηση αυτών των κακών κάνει τον χριστιανό να φαίνεται σαν νεκρός για τον κόσμο.

Αυτά τα πάθη, οι αδικίες και τα αίσχη είναι που θα καταστρέψει ο Θεός μαζί με αυτούς που τα κάνουν. Γιατί αυτά και αυτοί διαστρέφουν το τέλειο δημιούργημά Του, τον άνθρωπο και τον παρασύρουν στην απώλεια.

Τί νομίζετε; Διαφέρουμε από τους άλλους ανθρώπους; Τα ίδια κάναμε κι εμείς; Αφού όμως αποφασίσαμε να ζούμε σύμφωνα με το θέλημα του Θεού, τώρα που δεν είμαστε ειδωλολάτρες, πρέπει να πετάξουμε από πάνω μας την βρωμιά που μαζέψαμε όσο ήμασταν μακριά από τον Θεό, όπως την οργή, την κακία, τον θυμό, την βλασφημία, την κακολογία προς τον συνάνθρωπό μας.

Να είμαστε το φώς του κόσμου, όπως μας λέει ο Κύριος.

Αφού είμαστε νεκροί για τον κόσμο, με την νέκρωση της παλιάς μας συμπεριφοράς, και συγχρόνως ζούμε μέσα στον κόσμο, αυτό σημαίνει ότι, είμαστε μια καινούρια κοινωνία μέσα στον κόσμο αυτό. Ένα καινούριο είδος ανθρώπου. Μια καινούρια ανθρωπότητα. Ανάμεσά μας δεν έχει θέση το ψέμα. Τον παλιό άνθρωπο με τις πράξεις του τον έχουμε πετάξει στα σκουπίδια. Τώρα είμαστε ντυμένοι με εκείνον που διαρκώς ανανεώνεται, φθείρεται γιατί ζεί μέσα στον κόσμο, αλλά συνεχώς αναγεννάται και ανανεώνεται μέχρι να ολοκληρωθεί η γνώση μας και να μπολιασθεί η συνείδησή μας με την αλήθεια ότι είμαστε εικόνες καθαρές και λαμπερές του Θεού και Δημιουργού μας. Είμαστε τέτοιοι άνθρωποι, και σε τέτοιο κόσμο προσδοκούμε να ζήσουμε μαζί με τον Κύριό μας, όπου καμία διαφορά αδικίας και ανοησίας δε μπορεί να σταθεί μεταξύ των ανθρώπων.

Επειδή αυτός ο κόσμος είναι στις καρδιές μας, και επειδή έτσι συμπεριφερόμαστε μεταξύ μας, είναι σαν να κρυβόμαστε που ζούμε μέσα στον κόσμο υποτεγμένο στην αμαρτίας. Όταν όμως έρθει ο Χριστός μας, η ζωή μας, τότε κι εμείς θα φανερωθούμε ένδοξοι στον κόσμο της Βασιλείας Του.

Γι αυτό ας είμαστε δικοί του, να ζούμε με υπομονή, να βιώνουμε την πίστη μας μεταξύ μας, όπως επιθυμεί ο Χριστός και να είμαστε βέβαιοι ότι θα γίνει το θέλημά Του το Άγιο.

Ι.Β.