Μήνυμα του Αρχιεπισκόπου προς τους Εκπαιδευτικούς
Ζούμε σε μια σκληρή εποχή. Δεν είναι μόνο οι εξωτερικές συνθήκες, η μαζική ανεργία των ανθρώπων και ειδικά των νέων, η φτώχια, ο υποσιτισμός που 68 χρόνια μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το 1945, επέστρεψαν και πάλι στην πατρίδα μας και σε όλη την Ευρωπαϊκή ήπειρο. Επιπλέον προς την εξωτερική σκληρότητα της ζωής, πρέπει
να αναλογιστούμε και την εσωτερική σκληρότητα της καρδιάς μας, την αδιαφορία για τον συνάνθρωπό μας, την απάθεια ή, ακόμη χειρότερα, τη βία εναντίον του, τον εθνοφυλετισμό και το ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τη μισαλληλία.
Ο Χριστός μας, που είναι ο αληθινός Θεός της αγάπης, γνώριζε αυτή τη ροπή της καρδιάς του ανθρώπου προς τη βία και το κακό, γνώριζε ότι, ειδικά μέσα σε αντίξοες συνθήκες και σε δύσκολους καιρούς, όπως οι σημερινοί, η καρδιά μας μπορεί να γίνει σκληρή και ανελέητη, να γίνει καρδιά άγριου θηρίου απέναντι στους συνανθρώπους μας και γι’ αυτό φρόντισε ο Κύριος μας, ο Δημιουργός του κόσμου που πέθανε για τον καθένα από εμάς πάνω στο Σταυρό, φρόντισε, αδελφοί μου, να μας δώσει «Καινήν εντολή», τη νέα, δηλονότι, εντολή του Ευαγγελίου του που διαπερνά και συνοψίζει ολόκληρη τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό και που δεν είναι άλλη από την εντολή της αγάπης.
Για τους αρχαίους φιλοσόφους, αγαπητοί μου εκπαιδευτικοί, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη, πριν από τη γνώση υπήρχε η ιδέα του αγαθού, του καλού, προς το οποίο έπρεπε να συντείνουν όλες οι ανθρώπινες προσπάθειες και ενέργειες. Μετά την έλευση του Χριστού, η Ευρώπη, δυτική και ανατολική υιοθέτησε μια άλλη οπτική, τη χριστιανική: το αγαθό τώρα δεν είναι απλώς μια «ιδέα», αλλά ένα πρόσωπο, το πρόσωπο του Χριστού, και βλέπουμε το πρόσωπο του Χριστού στο πρόσωπο του συνανθρώπου μας, του αναγκεμένου αδελφού μας. Πριν από τη γνώση υπάρχει τώρα η αγάπη που είναι προϋπόθεση της γνώσης και της πνευματικής καλλιέργειας. Η αγάπη ποτέ δεν θα πάψει να υπάρχει. (Απ. Παύλος, Προς Κορινθίους Α΄ 13, 4-8).
Βλέπω με πόνο, αδελφοί μου, ότι τα σημερινά παιδιά είναι πολύ συχνά πνευματικά ορφανά: έχουμε σταματήσει να τους μιλάμε για την Αγία Γραφή και να τους τη διδάσκουμε, δεν τους λέμε τίποτα πια για τις μεγάλες μορφές του χριστιανισμού, δεν τους μαθαίνουμε τα ηθικά παραδείγματα των Αγίων, δεν τους μεταδίδουμε τη φλόγα της ενσαρκωμένης στα πρόσωπά τους αγάπης. Αυτός που θυσιάζεται για τους άλλους, ο άγιος, έχει αξία μεγαλύτερη ακόμη και από τον σοφό και τον επιστημόνα.
Ας διδάξουμε στα σχολειά μας, την αλληλεγγύη και την αγάπη για τον άλλο, το ευαγγελικό μήνυμα. Αν το σχολείο δεν βγάλει μαθητές που έχουν μάθει από τους δασκάλους τους να αγαπούν και να συγχωρούν, τότε αποτυγχάνει η ίδια η δημοκρατία μας και η κοινωνία μας κινδυνεύει να μετατραπεί σε μια ανελεύθερη και ανελέητη κοινωνία. Η αγάπη και το έλεος για τον φτωχό και τον ξένο αποτελούν τα μυστικά θεμέλια μιας δημοκρατικής και φιλάνθρωπης κοινωνίας, της δημοκρατίας μας, που τόσο βάλλεται σήμερα, επειδή στην αγάπη για τον άλλο κρύβεται ο ίδιος ο Χριστός, και αν δεν κατορθώσουμε να την αποκτήσουμε αληθινά την αγάπη αυτή και να τη μεταδώσουμε στα παιδιά μας, τότε έχουμε αποτύχει όλοι: το σχολείο, η παιδαγωγούσα Πολιτεία και η Εκκλησία. Είθε ο μεγάλος Θεός του ελέους να δίνει σε όλους μας υγεία, πίστη και τη δύναμη να συγχωρούμε, να αγαπάμε και να ελεούμε.
Καλή και ευλογημένη σχολική χρονιά
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
† Ο ΑΘΗΝΩΝ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ Β’
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου