Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

ΟΥΔΕΙΣ ΜΕΘ' ΗΜΩΝ καί ΠΑΝΤΕΣ ΜΕ ΘΥΜΟΝ (Δ. Νατσιός)

ΟΥΔΕΙΣ ΜΕΘ᾽ ΗΜΩΝ καὶ ΠΑΝΤΕΣ ΜΕ ΘΥΜΟΝ (Δ. Νατσιός)

Οδες μεθ’ ἡμν κα πάντες μέ… θυμν

 Γράφει ὁ Δημ. Νατσιός
Δάσκαλος-Κιλκίς

«Ατενοι, ο Ερωπαγοι, εναι νθρωποι χωρς θικ κα πίστη κα κρίμα στ φτα τους, τι  νθρωπος κάνει τ φτα κα χι τ φτα τννθρωπο». (Μακρυγιάννης)

.             Ἐδ κα 20 χρόνια πο γράφω-δημοσίευσα τ πρτο μου ρθρο στοπικ φημερίδα το Κιλκς μ τίτλο «ο φαυλότητα τς πολιτικς κα οπολιτικοί της φαυλότητας»- δν κρυψα ποτ τν πέχθεια κα τν περιφρόνηση πο νιώθω γι τ καθάρματα τος Ερωπαίγους, λο ατ τ μνημονιακσκυλολόι, τος δημίους τοῦ λαο μας..             Ἀπ’ λους τοὺς ερωπαϊκος λαούς, μες ο λληνες, βιώσαμε καζήσαμε τς μεγαλύτερες καταστροφς ξ ατίας τς κακουργίας τους. Κατάπιαμε τν μεγαλειώδη πάτη το «δυτικο πολιτισμο», πς δθεν δράζεται στνρχαία θηναϊκ δημοκρατία, τς κοραϊκς νειροφαντασίες περ «μετακένωσης τν φώτων», κα τν μόνη «μετακένωση» πο γνωρίσαμε ταν το αματος κατς καταστροφς τς πατρίδας μας. Ξεκίνησε τ «ματοβαμμένο» κρατίδιό μαςλπίζοντας π τν Ερώπη προστασία κα λληλεγγύη..            Καρτερούσαμε «ο πάντοτ’ εκολόπιστοι κα πάντα προδομένοι» (Σολωμός), π τν «πολιτισμένη Ερώπη» βοήθεια κα συναντίληψη. πποιά Ερώπη; π τν «πολιτισμένη Ερώπη» τν Κογκισταδόρες ποξόντωσαν εκοσι κατομμύρια θαγενες της μερικς κα ξαφάνισαν ν ψυχρτν πολιτισμό τους; Τν Ερώπη τς ερς ξέτασης, τν Σταυροφοριν κατο γίου Βαρθολομαίου; Τν «προοδευτικ» Ερώπη το κατακτητ μ τν τιάρα, το θηρίου τς Ρώμης, το Πάπα; Τν Ερώπη το δουλεμπορίου, τςερς Συμμαχίας κα τν δύο παγκοσμίων νθρωποσφαγν το εκοστοαώνα;.            Ἀνέφερα πρν τν Σολωμό. Σν χθές, 9 Φεβρουαρίου το 1857, κλεινε τμάτια του  μεγάλος μας ποιητής. Κα πειδ τούτη τν κρίσιμη στιγμή, «δελφοί μας βρίσκει τ κακ κα θολώνει  νος μας», πακούοντας κα στν ποιητικ προτροπ το λύτη, τν μνημονεύουμε, γιατί γραψε τν μνον χι ες τν λλάδα, λλ «ες τν λευθερίαν», θελε ν μς πε τι λλς καλευθερία εναι πως  ψυχ μ τ σμα.  λλάδα χωρς τν λευτεριά, δν μπορε ν ζήσει. Καί, παναλαμβάνω, ο δυτικς δυνάμεις προκάλεσαν λες τς συμφορς το νεώτερου λληνισμο..             Δν ποδούλωσαν ο θωμανο τν βυζαντιν λληνισμό. Εχεξουθενωθε, λεηλατηθε, κατακερματισθε π τς γριες πιδρομς τς παπικς ψευτοεκκλησίας. ποφρς μέρα το Γένους δν εναι  29 Μαΐου 1453, λλ 13 πριλίου 1204. Τότε «άλω  Πόλις», χι π τος Τούρκους, λλ π τςρδς τν σταυροφόρων-συμμοριν. Τ χρόνια τῆς δουλείας πέπεσαν λοι ορχαιοκάπηλοι κα γκληματίες ρπάζοντας τς ρχαιότητες, καταστρέφοντας Παρθεννες, μία Πνευματικ Γενοκτονία, πως προσφυς νομάστηκε. Καττν πανάσταση μς στελναν λιτήριους, τυχοδικτες τύπου Τσώρτς καΚόχραν, μν ξεφύγουν τ σύνορα, στε ν περιοριστομε στ ποτελές, λυμφατικ κρατίδιο τς Μελούνας. π τν εσβολ το μπραμ κα τγενοκτονία πο κολούθησε, π τν κρωτηριασμ το λεύθερου θνους, τςπεμβάσεις τν κανονιοφόρων, τος ποκλεισμος κα τς κατοχς ὣς τντίμωση το 1897, π τν μικρασιατικ καταστροφ κα τν μφύλιο ὣς κατν κυπριακ τραγωδία, πάντοτε μπροστ μας ο Ερωπαοι. Ο Τορκοι ταν κα εναι πειθήνια νεργουμένα τους. Κα πάντοτε βρισκαν πέντε δέκα μέτερα καθάρματα-Γραικύλους τς σήμερον, γι ν κάνουν τν βρόμικη δουλειά. «πακο στν Τρόικα» τσιρίζουν ο μνημονιακο λακέδες. « φιλήκοος τν ξένων εναι προδότης» τος ἀπαντᾶ  Καποδίστριας..              Εμαστε λας πληγωμένος. Κα ποιος πληγώνεται ντιστέκεται. Κα καλύτερη ντίσταση εναι  ντεπίθεση. «Ν χτυπήσουμε» κα τνπιχειρούμενο «ξευρωπαϊσμ» τς πίστεώς μας». «ντολ γρ Κυρίου μσιωπν ν καιρῷ κινδυνευούσης πίστεως. στε ὅτε περ Πίστεως  λόγος, οκστιν επεν, γ τίς εμί; ερεύς, ρχων, στρατιώτης, γεωργός, πένης; Οδείς μοι λόγος κα φροντς περ το προκειμένου. Οά, ο λίθοι κεκράξονται, κα σσιωπηλς κα φροντις», πάντες εθυνόμαστε κα πάντες θ λογοδοτήσουμε γι τυχν λιγωρία κα μέλεια, κατ τν γιο Θεόδωρο Στουδίτη. οκουμενικς θρόνος κηρύσσει, δεκαετίες τώρα, γυμνῇ τῇ κεφαλῇ, καπροσπαθε ν παρασύρει κα τοπικς κκλησίες, στν αρεση τοΟκουμενισμο. Ν φύγει κα  κκλησία π ατ τν παίσια φραγκοσφηκοφωλιά, τ Π.Σ.Ε..              «Ν χτυπήσουμε» τος ψευτομορφωμένους πο λυμαίνονται τν παιδεία μας. Τ σύγχρονα δεινὰ τῆς πατρίδας μας σ τέτοιους «ερωλιγούρηδες» (Ζουράρις) φείλονται. Ατο ο μιμαθες, ονθρωποκάμπιες, πο λέει  Κόντογλου, περιφρόνησαν τν λαό μας μ τπάθος κάθε πεμπτοφαλαγγίτου. Κατακρεούργησαν τν γλώσσα μας, περιφρόνησαν τν παράδοσή μας, τν πίστη μας γι ν γίνουμε δθεν Ερωπαοι. ς τ χωνέψουμε: ξασθένιση τς ρθοδοξίας σημαίνει πλγμα στ θεμέλια του λληνισμο. Φτάνει τόσα χρόνια τ μπούκωμά μας μ τξυλοκέρατα, τς γουρονοτροφς τν Φράγκων. Λύκοι εναι προβατόσχημοι ποθέλουν ν μς ξαφανίσουν ς λα στορικό. Τέτοιοι ταν πάντα κα τώρα εναι χειρότεροι, γιατί στς μέρες μας, ποθηριώθηκαν.

.              Κλείνω μ δύο πεισόδια π τν πρόσφατη στορία μας. Τ χω ξαναγράψει, λλ τ παναλαμβάνω γι ν μν ξεχνομε ποιο ταν κα εναι οΕρωπαοι «ταροι» μας.

.              «Στς ρχς τς Κατοχς, κα στν πλατεία το Κλαυθμνος, πο τν εχανε μεταβάλει ο Γερμανο σ χρο στάθμευσης, νας Γερμανς σωφέρ,τρωγε π’ τν καραβάνα το τ φαΐ του, καθισμένος στ σκαλοπάτι τοατοκινήτου του. τρωγε μ’ χορταγιά, ν γύρω του, ο λλοι πείναγαν. Τότενα παιδάκι, σια μ φτχτ χρονν, πλωσε τ χεράκι του, μ τν δέα τι κάτι θ το δινε γι ν ρίξη στ πεινασμένο στομάχι του,  Γερμανς στρατιώτης. ντς μως  στρατιώτης ν κάνη τότε μία νθρώπινη χειρονομία,κανε ατ τν λεειν κα βάρβαρη πράξη. φησε στ σιδερένιο σκαλ τγιομάτη καραβάνα του, σηκώθηκε πάνου, ρπαξε τ μ πνεμα κεσίας τεντωμένο χέρι το παιδιο, τ στήριξε πάνω στ γόνατό του, κα μπροστ στμάτια το κόσμου, τ σπασε στ δύο σν ξερ κλαδί». Κι ν τ μάτια τορμένη δακρύζουν στ θύμηση τς σκληρς ατς εκόνας, μο προσθέτει:μουνα ατόπτης μάρτυς. Κι φυγα π κε φτύνοντας ατν κα τφυλή του λόκληρη».Τ γεγονς περιέχεται στ βραβευμένο π τν καδημία θηνν, βιβλίο «Οσφαγς το Καλαβρύτων», το Κώστα Καλαντζ . (θήνα 1962, σελ. 26).

.             Τ δεύτερο π τ βιβλίο το Χρ. γγελομάτη «Τ χρονικόν τῆς Μεγάλης Τραγωδίας».

.           «Ο παλαιότεροι θ νθυμονται τν δημοσιευθεσαν εδησιν ες τςθηναϊκς φημερίδας, μίαν μέραν το Φεβρουαρίου το 1924. Τπροσεγγίσαν ες τν Θεσσαλονίκην γγλικν πλοον ‘Ζάν’, μετέφερε 400 τόννους στν λλήνων τς Μικρς σίας, π τ Μουδανι ες τν Μασσαλίαν, πρς βιομηχανοποίησιν. Ο ργται το λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες τ γεγονός, μπόδισαν τ πλοον ν ποπλεύση, πενέβημως  γγλος πρόξενος κα πετράπη  πόπλους». Τ πήγαιναν τ κόκκαλα τ ερ τν σφαγιασθέντων λλήνων γι «σαπούνι Μασσαλίας». Ο Τορκοι τπούλησαν, ο Γάλλοι τ γόρασαν, ο γγλοι διευκόλυναν κα ο Γερμανοργότερα μιμήθηκαν. λη  Ερωπαϊκ νωση, δηλαδή.

Δεν υπάρχουν σχόλια: