Το θαύμα που κατέγραψε ένας πρωθυπουργός...!!!

Του Σπύρου Συμεών για την Romfea.gr

---

Ήταν παραμονή του Αγίου Στεφάνου και στον πολιούχο της πόλεως του Μεσολογγίου, του Αγίου Σπυρίδωνα, μια οικογένεια παρακαλεί τον ιερέα να ξενυχτήσει το παράλυτο παιδί τους μέσα στην εκκλησία.

Με ικεσίες, παρακλήσεις και πολύ πίστη για ένα θαύμα.

Η αγάπη ενός γονιού για το παιδί του, εκεί που δεν το χωράει ο νούς του να βλέπει το παιδί του, το ίδιο του το σπλάχνο να μην μπορεί να περπατήσει και ειδικά εκείνες τις παλεές εποχές αυτό γινόταν πιο δύσκολο μιας και δεν μπορούσε να έχει ειδικές φροντίδες αυτό το παιδί από κανέναν πέραν αυτής, των γονιών του.

Και τι θα απογίνονταν αν οι γονείς έφευγαν από την ζωή; Ποιος θα διακονούσε με τόση αγάπη και υπομονή το παράλυτο παιδάκι τους; Ποιος;

Ο Ιερέας δέχεται και τους επιτρέπει να ''ξενυχτήσουν'' το παιδί μέσα στον ναό. Τους αποχαιρετά ευχόμενος να πιάσουν οι παρακλήσεις τους.

Όλη την νύχτα ξάγρυπνοι οι γονείς, γονατιστοί, με ικεσίες προς τον Πανάγαθο Θεό μπροστά στην εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνος, του προστάτου της πόλεως τους, αυτουνού που άκουγε κάθε μέρα τα παρακάλια τους.

Του ζήταγαν για ακόμη μια φορά να μεσιτεύσει στον Θεό να κάνει καλά το παιδί τους.

Και ω του θαύματος !!!!! εκεί κάπου στα ξημερώματα το παιδί ξαπλωμένο και ανήμπορο όπως ήταν να σταθεί στα πόδια του, μπροστά στην εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνα, βλέπει τον Άγιο Σπυρίδωνα να βγαίνει από την εικόνα του να του απλώνει το χέρι δίνοντάς του κάτι, σαν ένα μικρό κομμάτι αντίδωρου έμοιαζε, και να του λέει σήκω.

«Σήκω και περπάτα, μπορείς, είσαι καλά τώρα»

Το παιδί σηκώνεται και ξαφνικά το βλέπουν οι γονείς του να περπατά, άρχισαν τα κλάματα. Αυτήν την φορά δάκρυα χαράς κύλισαν στα ξάγρυπνα πρόσωπά τους.

Δεν πίστευαν στα μάτια τους και όταν ρώτησαν το παιδί τους τι έγινε αυτό τους είπε τι είχε δεί.

Γονατιστοί ευχαριστούσαν τον Θεό μα και τον Άγιο που πραγματοποίησε την μεγαλύτερη ευχή τους, να γιάνει το παιδί που τόσο αγαπούσαν.

Το θαύμα αυτό έγινε ξημερώνοντας του Αγίου Στεφάνου, δυστυχώς ο χρόνος μα και τα λοιπά στοιχεία δεν διεσώθησαν.

Διασώθηκε όμως η καταγραφή αυτού του θαύματος από τον έναν πρωθυπουργό της Ελλάδας. Τον Σπυρίδωνα Τρικούπη.

Όχι μόνο κατέγραψε το θαύμα αλλά συνέταξε και ειδική ακολουθία για το γεγονός αυτό προς τιμήν του Αγίου Σπυρίδωνος και του Αγίου Στεφάνου ανήμερα της μνήμης του οποίο έγινε το θαύμα.

Από τότε και κάθε χρόνο ψάλετε ανήμερα του Αγίου Στεφάνου αυτή η ακολουθία που συνέταξε ένας πρωθυπουργός και εκείνη την ημέρα σαν σήμερα δηλαδή στο Μεσολόγγι έχουν την λεγόμενη Μονοεκκλησία.

Τελείτε δηλαδή (εκτός αν πέσει ημέρα Κυριακή) Θεία Λειτουργία μόνο στον μητροπολιτικό ναό της πόλης, αυτόν του Αγίου Σπυρίδωνος παρευρισκόμενων όλων των ιερέων της πόλεως και σύσσωμου του πληρώματος της εκκλησίας.

Ενώ περίλαμπρο προσκυνητάρι με την εικόνα του μαρτυρίου του πρωτομάρτυρα και Αρχιδιακόνου Στεφάνου κοσμεί τον ναό.
Θαυμαστά τα έργα σου Κύριε εν τοις Αγίοις σου.!!!

πηγη

Άγια Νήπια (περίπου 14.000) που εσφάγισαν με διαταγή του Ηρώδη

Ημερομηνία εορτής:	29/12/2015
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 29 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Ιερά Λείψανα:	Μεγάλο μέρος των Ιερών Λειψάνων βρίσκονται στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Αποτμήματα των Ιερών Λειψάνων βρίσκονται στη Μονή Παντοκράτορος Αγίου Όρους.
Άγιοι που εορτάζουν: Αγια Νηπια (περιπου 14.000) Που Εσφαγισαν Με Διαταγη Του Ηρωδη

Διά ξίφους άωρα μητέρων βρέφη, Ανείλεν εχθρός του βρεφοπλάστου Bρέφους. Nήπια αμφ’ ενάτην τάμον εικάδα παππάζοντα.

Βιογραφία Όταν οι Μάγοι δεν επέστρεψαν στον Ηρώδη να του πουν που είναι ο Χριστός, ο πονηρός αυτός βασιλιάς μηχανεύθηκε άλλο σχέδιο για να εξοντώσει το Θείο Βρέφος. Είχε ακούσει ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, τόπος γέννησης του Χριστού θα ήταν η Βηθλεέμ. Επειδή όμως δε γνώριζε ποιος ήταν ο Ιησούς αν βρισκόταν μέσα στη Βηθλεέμ ή στα περίχωρα της και επειδή συμπέρανε ότι το παιδί θα ήταν κάτω από δύο χρονών, έδωσε διαταγή να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, μέχρι της ηλικίας των δύο ετών. Η σφαγή έγινε ξαφνικά, ώστε να μη μπορέσουν οι οικογένειες να απομακρυνθούν με τα βρέφη τους. Και οι δυστυχισμένες μητέρες είδαν να σφάζονται τα παιδιά τους μέσα στις ίδιες τις αγκαλιές τους. Η χριστιανική Εκκλησία, πολύ σωστά ανακήρυξε Άγια τα σφαγιασθέντα αυτά παιδιά, διότι πέθαναν σε μια αθώα ηλικία και υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι πρώτοι μάρτυρες του χριστιανισμού. Μπορεί βέβαια να μη βαπτίσθηκαν εν ύδατι, βαπτίσθηκαν όμως, μέσα στο ίδιο ευλογημένο αίμα του μαρτυρίου τους. Να σημειώσουμε τέλος, ότι τα λείψανα (ίσως μερικά) των Aγίων Νηπίων, βρίσκονται στην Kωνσταντινούπολη, στο Nαό του Aγίου Iακώβου του αδελφοθέου, τον οποίον ανήγειρε ο Iουστίνος.

Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα) Ἦχος α’. Τὸν τάφον σου Σωτὴρ. Ως θύματα δεκτά, ως νεόδρεπτα ρόδα και θεία απαρχή, και νεόθυτοι άρνες, Χριστώ τω ώσπερ νήπιον, γεννηθέντι προσήχθητε, αγνά Νήπια, την του Ηρώδου κακίαν, στηλιτεύοντα και δυσωπούντα απαύστως, υπέρ των ψυχών ημών. Κοντάκιον Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον. Αστήρ Μάγους έπεμψε, προς τον τεχθέντα, και Ηρώδης άδικον, στρατόν απέστειλε κενώς, φονοκτονήσαι οιόμενος, τον εν τη φάτνη ως Νήπιον κείμενον.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ακούστε το απολυτίκιο!

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Η Σφαγή των 14.000 Νηπίων	Η βρεφοκτονία του Ηρώδη (λεπτομέρεια) - Ιερά Μονή Ξηροποτάμου, Τοιχογραφία Καθολικού	Η βρεφοκτονία του Ηρώδη (τμήμα) - Ιερά Μονή Μεγίστης Λαύρας, Τοιχογραφία Καθολικού
Λεπτομέρεια από τη Σφαγή των Νηπίων - Ιερά Μονή Σταυρονικήτα, Τοιχογραφία Θεοφάνους από το Καθολικό, 16ος αι. μ.Χ.	Άγια Νήπια και Βρεφοκτονία εις Βηθλεέμ	Άγια Νήπια και Βρεφοκτονία εις Βηθλεέμ
Άγια Νήπια και Βρεφοκτονία εις Βηθλεέμ	Άγια Νήπια και Βρεφοκτονία εις Βηθλεέμ	Ο θρήνος της Ραχήλ

Μνήμη πάντων των Χριστιανών που πέθαναν μαρτυρικά για τη δόξα του Χριστού, από πείνα, δίψα, κρύο και μαχαίρι κρύο και μαχαίρι.

Ημερομηνία εορτής:	29/12/2015	Δεν βρέθηκε αγιογραφία. Παρακαλούμεεπικοινωνήστεμαζί μας, αν έχετε να μας προτείνετε κάποια.
Τύπος εορτής:	Σταθερή. Εορτάζει στις 29 Δεκεμβρίου εκάστου έτους.
Άγιοι που εορτάζουν:  Μνημη Παντων Των Χριστιανων Που Πεθαναν Μαρτυρικα Για Τη Δοξα Του Χριστου, Απο Πεινα, Διψα, Κρυο Και Μαχαιρι

Σωθήναι πάντας τους βροτούς Σώτερ θέλων, Eις τούτο κρίσεις μηχανάσαι πανσόφως.

Βιογραφία Αυτή τη μέρα η Εκκλησία μας όρισε να γιορτάζουμε τη μνήμη όλων των Χριστιανών, που μαρτύρησαν για την πίστη του Χριστού και τα ονόματα τους δεν μας είναι γνωστά. Η γιορτή αυτή μας διδάσκει, ότι το βλέμμα του Θεού δεν είναι όμοιο με του ανθρώπου. Διότι οι άνθρωποι, συνήθως δοξάζουν και τιμούν αυτούς που γίνονται γνωστοί και διάσημοι, ενώ ο Θεός βλέπει γνωστούς και αγνώστους, διάσημους και άσημους, αρκεί όλοι να πράττουν ευσυνείδητα το θέλημα του. Έτσι και ο μικρότερος των χριστιανών αυτών, θα λάμψει ασύγκριτα περισσότερο από τους πιο φαντασμένους και αστραφτερούς βασιλείς της γης, όταν έλθει η ώρα της τελικής δικαίωσης. Tελείται δε η αυτών Σύναξις εν τω Nαώ της Yπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου εν τοις Xαλκοπρατείοις.

Χριστούγεννα 1822 - Τούρκοι και Αλβανοί αξιωματικοί με 10000 άντρες πολιορκούν το Μεσολόγγι -

Ο Έλληνας που θυσίασε γυναίκα, παιδιά και γονείς για να σώσει το Μεσολόγγι

Χριστούγεννα 1822. Δέκα χιλιάδες Τούρκοι, με επικεφαλής τους
Ομέρ Βρυώνη και Κιουταχή, πολιορκούν το Μεσολόγγι. Οι δυνάμεις των πολιορκημένων δεν ξεπερνούσαν του 900 άντρες.
Όπως αναφέρει η Μηχανή του Χρόνου, η πολιορκία είχε κρατήσει ήδη δύο μήνες και οι Τούρκοι είχαν αρχίσει να κουράζονται. Οι ασθένειες θέριζαν το στρατόπεδο, οι μισθοί καθυστερούσαν, γινόντουσαν συνεχώς επιθέσεις από ομάδες κλεφτών και είχαν αρχίσει κι οι συνηθισμένες διαφωνίες μεταξύ Τούρκων και Αλβανών αξιωματικών.

Τότε, ο Ομέρ Βρυώνης κι ο Κιουταχής αποφασίζουν να διεξάγουν μία νυχτερινή επίθεση. Για εκείνη την εποχή, οι βραδινές επιχειρήσεις δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Δεν υπήρχαν φωτοβολίδες και προβολείς και ήταν τρομερά δύσκολο να συντονιστούν τα τμήματα.
Αλλά ήταν τέτοια η ανάγκη των Τούρκων να σημειώσουν κάποια πρόοδο με την πολιορκία, που ήταν διατεθειμένοι να τολμήσουν ακόμα και αυτό.
Σχεδίασαν, μάλιστα, να επιτεθούν παραμονή Χριστουγέννων, όταν όλοι οι Έλληνες θα βρίσκονταν στην εκκλησία.
Η θυσία του Γιάννη Γούναρη
Ίσως το Μεσολόγγι να είχε πέσει από την πρώτη πολιορκία, αν οι υπερασπιστές δεν είχαν πληροφορηθεί τα σχέδια των Τούρκων στρατηγών.
Ο σωτήρας των Μεσολογγιτών, ήταν ο Γιάννης Γούναρης. Ήταν κυνηγός του Ομέρ Βρυώνη και ακολουθούσε υποχρεωτικά τον τουρκικό στρατό, γιατί κρατούσαν ομήρους όλη του την οικογένεια στην Άρτα.
Ο Γούναρης γνώριζε για τη νυχτερινή επίθεση, αλλά αν τολμούσε να προειδοποιήσει τους Μεσολογγίτες, θα καταδίκαζε σε θάνατο τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Δε δίστασε ούτε στιγμή. Ξέφυγε απ’ το τουρκικό στρατόπεδο, λέγοντας πως πήγαινε για κυνήγι και ενημέρωσε τους πολιορκημένους.
Ο Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, ο επικεφαλής των Μεσολογγιτών, προέβλεψε σωστά ότι οι Τούρκοι θα επιτίθονταν απ’ την ανατολική πλευρά του τείχους, που ήταν πιο αδύναμη. Ενίσχυσαν, λοιπόν, εκείνο το τμήμα και ετοιμάστηκαν για τη μάχη.
Είχαν πει σε όσους δεν πολεμούσαν, να πάνε στις εκκλησίες και να κάνουν φασαρία, για να νομίσουν οι Τούρκοι ότι ο κόσμος γιορτάζει.
Έτσι κι έγινε.
Οχτακόσιοι Τουρκαλβανοί επιτέθηκαν στην ανατολική πλευρά του Μεσολογγίου και βρήκαν σθεναρή αντίσταση.
Οι απώλειες των Μεσολογγιτών ήταν ελάχιστες, οι απώλειες των Τούρκων ξεπερνούσαν τις 500.
Δυστυχώς, ο πληροφοριοδότης που έσωσε το Μεσολόγγι, ο ηρωικός Γιάννης Γούναρης, δεν σώθηκε. Οι Τούρκοι εκτέλεσαν τους γονείς, τη γυναίκα, τα παιδιά του και αρκετούς συγγενείς του.
Αυτή τη μάχη μνημόνευσε κι ο Διονύσιος Σολωμός στον Εθνικό Ύμνο, γράφοντας:
«Πήγες εις το Μεσολόγγι
την ημέρα του Χριστού,
μέρα που άνθισαν οι λόγγοι
για το τέκνο του Θεού»

greeknation.blogspot.gr

Το Φως εκείνο, το επικίνδυνο για το σκοτάδι…

Αυτό το άδολο το Φως το Ελληνικό, που γεννάται μαζί με το νέο φως, στο λιοστάσι την καρδιά του χειμώνα…

Εκεί που όλα μοιάζουν χαμένα, που η ελπίδα μοιάζει να σβήνει, έρχεται η αδάμαστη αυταξία από την ψυχή των γηγενών. Αυτή που γέννησε το δίκαιο, το ατσάλινο χέρι που εμπόδισε το ξίφος του ισχυρού να χτυπήσει τον αδύναμο.

Αυτό το μέγα θαύμα του πανανθρώπινου πολιτισμού που μεταλαμπαδεύτηκε αυτούσιο στην Ορθοδοξία. Μαζί με τις αξίες και τα μυστήρια που μετέτρεψαν την επιβίωση σε ευζωΐα.

Και σήμερα που για ακόμα μία φορά η βαρβαρότητα δείχνει να θριαμβεύει, η μοναδική απάντηση παραμένει ο Ελληνισμός.

Από το Μηδέν Άγαν, από το Ο έχων δύο χιτώνας να δίδει τον έναν, εώς τα καθαγιασμένα άρματα της λευτεριάς, αυτή η παγκόσμια δύναμη ξυπνά απέναντι σε εξουσιαστές και εφιάλτες.

Απέναντι στους διχαστές της αδιάλειπτης συνέχειας του πανανθρώπινου πολιτισμού και του σώματος του, του λαού.

Διότι ο Ελληνισμός και η Ορθοδοξία ζει όπου υπάρχει πάθος για το δίκαιο και την λευτεριά. Όπου η θυσία γίνεται για την αλήθεια και την ανιδιοτέλεια.

Όπου ο ένας εγείρεται για το όλον, υπάρχει Ελλάδα, υπάρχει Χριστός.

Και εμείς, δεν έχουμε κανενα δίλημμα, αφού το έλυσε ο Ηρακλής στον δρόμο της Αρετής από την αρχή της ύπαρξης μας:

Με τον Εσταυρωμένο, ποτέ με τους σταυρωτές.
Χρόνια Πολλά αδέλφια.

olympia.gr

πηγή:

Ἀνάγκη ἐπιστροφῆς εἰς τὸν Θεόν

 – Τοῦ πρωτοπρεσβυτέρου π. Διονυσίου Τάτση

Καυχῶνται γιά τήν ἀπελευθέρωσή τους ἀπό τήν ἠθική καί ἱκανοποιοῦν τά ἁμαρτωλά τουςπάθη. Εἶναι φιλήδονοι, φιλόδοξοι καί φιλάργυροι. Ἀδικοῦν, ἁρπάζουν καί βιαιοπραγοῦν. Μέ τόν τρόπο αὐτό νομίζουν ὅτι θά διαμορφώσουν τήν ἰδανική κοινωνία!
Ξεχνοῦνὡστόσο ὅτι ὁ Θεός μέ ποικίλους τρόπους παρεμβαίνει καί ἀνακόπτει τήν καταστροφική πορεία τους. Ἰδιαίτερα ὅταν ξεπερνοῦν ἀναιδῶς τά ὅρια ἀνοχῆς του. Τό ἀποτέλεσμα εἶναι ἡ ἐπώδυνη δυστυχία. Ὅμως αὐτό δέν τό συνειδητοποιοῦν. Ἐξηγοῦν τίς παρεμβάσεις τοῦ Θεοῦ μέ τή δική τους κοντόφθαλμη σκέψη, ἡ ὁποία εἶναι παράλογη.

Ὁ ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς περιγράφει τήν θλιβερή κατάσταση πού ἐπικρατεῖ στήν κοινωνία μας μέ ἕνα παράδειγμα: «Οἱ λαοί στήν ἐποχή μας ἔβαλαν τό Χριστό, τό Θεό, στήν τελευταία θέση τοῦ δείπνου αὐτοῦ τοῦ κόσμου. Τόν ἄφησαν σάν κακόμοιρο, γιά νά βάλουν στίς πρῶτες θέσεις τοῦ τραπεζιοῦ τούς δικούς τους “μεγάλους” ἀνθρώπους, τούςπολιτικούς, τούς λογοτέχνες, τούςφιλοσόφους, τούς παραμυθάδες, τούς οἰκονομολόγους, ἀκόμη καί τούς τουρίστες καί ἀθλητές. Ὅλα τά βλέμματα αὐτῶν τῶν λαῶν στράφηκαν σ᾿ αὐτούς τούς φαινομενικά μεγαλειώδεις καί μοντέρνους θεούς, ἐνῶστόν ἀναστημένο Χριστό ἔδωσαν πολύ λίγη σημασία. Τότε καταστράφηκαν πολλοί λαοί τῆς γῆς μπροστά στά μάτια μας. Ὄχι μόνο ὅλες οἱ εἰδωλολατρικές ἀνθρώπινες μεγαλειότητες ἔσβησαν, ἀλλά καί κανείς δέν σκέφθηκε πλέον νά τίς λατρέψει» (Μέσα ἀπό τό παράθυρο τῆς φυλακῆς. Μηνύματα στό λαό, Θεσ/νίκη 2012, σελ. 61-62).

Εἶναι ἀνάγκη οἱ ἄνθρωποι νά ἐπιστρέψουν στό Θεό, ἀρνούμενοι κάθε δεσμό μέ τό διάβολο. Νά ἀποκτήσουν προορισμό, νά ἔχουν πνευματική ζωή καί νά ἐργάζονται, τό κατά δύναμη ὁ καθένας, γιά τό κοινό καλό. Μέ τόν τρόπο αὐτό ἡ ζωή τους θά πάρει ἀξία καί μέ τήν βοήθεια τοῦ Θεοῦ θά ξεπερνᾶνε κάθε πειρασμό καί δυσκολία. Χωρίς τήν ἐπιστροφή τῶν ἀνθρώπων στό Θεό, εἶναι μάταιο νά ἐλπίζει κανείς ὅτι ἡ κοινωνία θά ἀλλάξει καί ἡ δυστυχία θά περιοριστεῖ ἤ καί θά ἐξαλειφθεῖ. Τό ἔργο τοῦ Θεοῦ δέν μποροῦν νά τό ἀντικαταστήσουν οἱ πολιτικές ἐπιλογές καί οἱ κοινωνιολογικές ἀναλύσεις τῶν ἐπιστημόνων. Οὔτε φυσικά ἡ λεγόμενη τέχνη καί ὁ πολιτισμός μποροῦν νά συμβάλουν θετικά καί νά ἄρουν τίς αἰτίες τῆς κακοδαιμονίας καί ἀναταραχῆς πού παρατηροῦνται στίς κοινωνίες τῶν σύγχρονων ἀνθρώπων. Ὅμως ὁ λαός βρίσκεται σέ πλήρη σύγχυση καί ἡ καθημερινή παραπληροφόρηση ἐπιδεινώνει τήν τραγική κατάσταση, γεγονός θλιβερό, γιατί τό σκοτάδι γίνεται πυκνότερο καί τό φῶς μειώνεται ἀνησυχητικά. Ἡ ἐλπίδα πιά γιά βελτίωση τῆς κοινωνίας εἶναι ἀνύπαρκτη, ἐκτός καί ἄν ὁ Θεός βάλει τό χέρι του καί ἀνατρέψει τά σχέδια τῶν ἀνθρώπων, πού ἐν ἐπιγνώσει ὑπηρετοῦν τό διάβολο.
Ορθόδοξος Τύπος, 18/12/2015

thriskeftika.blogspot.gr

πηγή:

«Χριστός ετέχθη»

Σχετικά με τον χαιρετισμό «Χριστός ετέχθη» (Αγ.Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Ὅταν λέμε: «Χριστός ἐτέχθη», εἶναι τό ἴδιο μέ τό νά λέμε: «Ὁ Μεσσίας γεννήθηκε», ἤ «ὁ Βασιλιάς γεννήθηκε», ἤ «ὁ Σωτήρας γεννήθηκε»!

Μέ τόν χαιρετισμό αὐτό ἰσχυριζόμαστε καί μαρτυροῦμε ὁ ἕνας στόν ἄλλο, ὅτι ἦρθε στόν κόσμο Ἐκεῖνος ὁ ὁποῖος ἔπρεπε νά ἔρθει γιά τή σωτηρία τῆς γενεᾶς τῶν ἀνθρώπων, καί ὅτι ἐκτός Αὐτοῦ ἄλλον δέν πρέπει νά περιμένουμε.

Ἐκεῖνος, τόν ὁποῖο ὁ Θεός ὑποσχέθηκε στούς προπάτορές μας ὅταν διώχθηκαν ἀπό τόν Παράδεισο,
Ἐκεῖνος τόν ὁποῖο οἱ ἀσεβεῖς λαοί μόλις πού διαισθάνονταν,
Ἐκεῖνος πού οἱ Ἑβραῖοι προφῆτες ξεκάθαρα προφήτευσαν,
Ἐκεῖνος γιά τόν ὁποῖο ἡ ἀβοήθητη ἀνθρωπότητα χιλιάδες χρόνια πονεμένα ἀναστέναζε,
Ἐκεῖνος ἔλαμψε στή γῆ ὅπως ὁ ἥλιος μετά ἀπό μακριά νύχτα.
Κι ἔτσι ὅταν λέμε: «Χριστός ἐτέχθη»,μαρτυροῦμε καί ὅτι ὁ Ὕψιστος κράτησε τήν ὑπόσχεσή Του, καί ὅτι ἡ προαίσθηση τῆς ἀνθρωπότητας ἐκπληρώθηκε, καί ὅτι οἱ προφητεῖες τῶν προφητῶν πραγματοποιήθηκαν, καί ὅτι οἱ ἀνθρώπινοι ἀναστεναγμοί χόρτασαν χαρά.

«Χριστός ἐτέχθη»
Ὁ Μεσσίας γεννήθηκε, ὁ Πανθαύμαστος, ταυτόχρονα Ἄνθρωπος καί Θεός, ἦρθε γιά νά ξεκουραστοῦν ἐπάνω Του τά κουρασμένα ἀνθρώπινα μάτια καί νά μήν κοιτάξουν ἄλλον Μεσσία.

Ὁ Βασιλιάς γεννήθηκε, Ἐκεῖνος πού εἶναι Παντοδύναμος καί Ἐλεήμων καί ταυτόχρονα κρατᾶ τό σκῆπτρο τῆς δύναμης καί τό καντήλι τοῦ ἐλέους ἦρθε στόν κόσμο μας γιά νά σταθοῦν ὄρθιοι καί οἱ ἐλάχιστοι καί νά φωνάξουν: «Ἐμεῖς εἴμαστε παιδιά τοῦ βασιλιᾶ»!

Ὁ Ἥρωας γεννήθηκε, ὁ Ἀκατανίκητος, γιά νά ὑπερασπιστεῖ τούς δίκαιους, γιά νά κατακτήσει τούς ἁμαρτωλούς, γιά νά καταρρίψει τά πνεύματα τῆς μοχθηρίας κάτω ἀπό τόν οὐρανό.

Ὁ Ὁδηγός γεννήθηκε, ὁ Πανορατικός, γιά νά βγάλει στό δρόμο τούς χαμένους καί νά τούς ὁδηγήσει.

Ὁ Διαφωτιστής γεννήθηκε, ὁ Πανφωτισμένος, γιά νά διώξει τό σκότος καί νά διαφωτίσει τούς σκοτισμένους.

Ὁ Ποιμήν γεννήθηκε, ὁ Πάμπλουτος, γιά νά ταΐσει τούς πεινασμένους, ὄχι μέ τή γῆ ἀλλά μέ τόν οὐρανό, μέ τό οὐράνιο σῶμα Του καί μέ τό πύρινο αἷμα Του.

Ὁ Φιλάνθρωπος γεννήθηκε, ὁ σπάνιος, γιά νά ἀγκαλιάσει στά στήθη Του, καί νά ζωντανέψει μέ τήν ἀγάπη τά ἀμέτρητα ὀρφανά Του, πού γιά πολύ καιρό πήγαιναν ἀπό τόν τάφο τῆς ζωῆς στόν τάφο τοῦ θανάτου.

Ὁ τῆς ἀποκαλύψεως Θεός γεννήθηκε, ὁ Μέγιστος, γιά νά τραβήξει τήν αὐλαία καί νά ἀποκαλύψει στούς θνητούς τό ἀθάνατο Βασίλειο τῶν Οὐρανῶν.

Ὅλα αὐτά σημαίνουν ἐκεῖνα τά θαυμάσια λόγια, μέ τά ὁποῖα οἱ χριστιανοί τά Χριστούγεννα χαιρετιοῦνται καί μέ τά ὁποῖα καί ἐγώ ἀδελφοί ἐσᾶς χαιρετῶ:
Χριστός ἐτέχθη!
Xριστός ἐτέχθη ἐπί γῆς ἐν
φάτνη σπάργανα φορέσας
τά δεσμά διαρήξας τῶν ἀνομιῶν ἡμῶν.(δίς)
* (Στίς Σλαβικές χῶρες συνηθίζεται ὁ χαιρετισμός αὐτός τά Χριστούγεννα,
κατ᾿ ἀναλογία μέ τόν χαιρετισμό τοῦ Πάσχα, δηλαδή «Χριστός ἐτέχθη»
καί ἡ ἀπάντηση «Ἀληθῶς ἐτέχθη»).

(Ἀπό τό βιβλίο: «Δρόμος δίχως Θεό δέν ἀντέχεται…», Ἱεραποστολικές ἐπιστολές Α΄, Ἐκδόσεις «Ἐν πλῷ»)

ΠΗΓΗ

πηγή:

ΠΑΙΔΟΚΤΟΝΟΙ ΠΑΛΑΙΟΙ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ

Κυριακὴ μετὰ τὴν Χριστοῦ Γέννησιν (Ματθ. 2,13-23)
Τοῦ Μητροπολιτου Φλωρίνης π. Αὐγουστίνου Καντιώτου

Περι παιδοκτονων, παλαιων και συγχρονων

«…Καὶ ἀποστείλας ἀνεῖλε πάντας τοὺς παῖδας τοὺς ἐν Βηθλεὲμ…»(Ματθ. 2,16)

ΑΚΟΥΣΑΤΕ, ἀγαπητοί μου, τὸ ἱερὸ εὐαγγέλιο. Εἶνε τὸ ἴδιο μὲ τὸ εὐαγγέλιο τῆς δευτέρας ἡμέρας τῶν Χριστουγέννων. Γιὰ ποιό πρᾶγμα μιλάει; Γιὰ ἕνα ἔγκλημα, ποὺ ἔγινε στὴν ἐποχὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ τὸ ἔγκλημα αὐτό, δυστυχῶς, γίνεται καὶ στὶς μέρες μας.

Στὴν ἐποχὴ τοῦ Χριστοῦ ζοῦσε ἕνα θηρίο. Θηρίο; δὲ᾿ λέμε τίποτα. Ζοῦσε κάποιος, ποὺ εἶχε μορφὴ ἀνθρώπου ἀλλὰ διάθεσι θηρίου. Γιατὶ οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δὲν ἀξίζουν αὐτὴ τὴ μορφὴ ποὺ ἔχουμε· ἔπρεπε νὰ ἔχουν κάποια ἄλλη μορφή, μορφὴ ἀγρίων θηρίων – ζούγκλα ἔγινε ἡ σημερινὴ κοινωνία. Ὅπως ἔλεγαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι πρόγονοί μας, τὸ ἀγριώτερο θηρίο ἀπὸ ὅλα, κι ἀπὸ τὴν τίγρι, κι ἀπὸ τὸ λιοντάρι, ἀπὸ ὅλα, εἶνε ὁ ἄνθρωπος. Ποιός ἄνθρωπος; Αὐτὸς ποὺ εἶνε μακριὰ ἀπὸ τὸ Θεό, αὐτὸς ποὺ καταπατεῖ τὶς ἐντολὲς τοῦ Κυρίου καὶ τὸν ἔχουν κυριεύσει τὰ πάθη. Ποιά εἶνε τὰ πάθη; Τρία εἶνε τὰ μεγαλύτερα. Τὸ ἕνα πάθος εἶνε ἡ φιληδονία καὶ κυρίως τὸ σέξ, ποὺ κατέκτησε τώρα τὸν κόσμο. Τὸ δεύτερο εἶνε ἡ φιλοδοξία· ὁ καθένας προσπαθεῖ ν᾿ ἀνατρέψῃ τὸν ἄλλο καὶ ν᾿ ἀνεβῇ πιὸ ψηλὰ στὶς διάφορες θέσεις καὶ ἀξιώματα. Καὶ τὸ τρίτο, τὸ χειρότερο, εἶνε – ποιό; τὰ τριάκοντα ἀργύρια τοῦ Ἰούδα, ἡ φιλαργυρία· δὲν ὑπάρχει ἄλλο ἁμάρτημα φοβερώτερο ἀπὸ αὐτήν, ἀφοῦ τὰ τριάκοντα ἀργύρια πρόδωσαν τὸ Χριστό. Ὁ ἄνθρωπος λοιπὸν ποὺ κατακτᾶται ετε ἀπὸ τὴ φιληδονία ετε ἀπὸ τὴν κενοδοξία ετε ἀπὸ τὴ φιλαργυρία, ἀπομακρύνεται ἀπὸ τὸ Θεὸ καὶ εἶνε πλέον θηρίο μὲ μορφὴ ἀνθρώπου.

Ἕνα τέτοιο θηρίο, αἱμοσταγές, ζοῦσε στὴν ἐποχὴ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Τὸ ὄνομά του; Ἡρῴδης. Τί ἤτανε;

Βασιλιᾶς. Κατεῖχε τὴ βασιλικὴ ἐξουσία ἐν συνεργασίᾳ μὲ τοὺς κατακτητάς, τοὺς Ῥωμαίους αὐτοκράτορας. Αὐτὸς εἶχε ἔνστικτα κακούργου. Σκότωσε τὴ γυναῖκα του, σκότωσε τὸν πεθερό του, σκότωσε τὰ τρία παιδιά του, σκότωσε πλῆθος ἀνθρώπους. Καὶ τώρα ἑτοιμάζεται νὰ κάνῃ τὸ πιὸ μεγάλο ἔγκλημα, ποὺ φρίττει ἡ ἀνθρωπότης. Ποιό εἶνε τὸ ἔγκλημα αὐτό;
Ἐπὶ τῶν ἡμέρῶν του κυκλοφόρησε στὰ Ἰεροσόλυμα μιὰ εδησις. Τότε δὲν ὑπῆρχαν ἐφημερίδες οὔτε ῥαδιόφωνα καὶ τηλεοράσεις. Ἀπὸ στόμα σὲ στόμα ἔφθαναν τὰ νέα· ἡ πρώτη ἐφημερίδα εἶνε τὸ στόμα τοῦ ἀνθρώπου. Ἀκούστηκε λοιπόν, ὅτι γεννήθηκε ὁ βασιλιᾶς τοῦ κόσμου· ἕνα παιδὶ βασιλιᾶς τοῦ κόσμου!

Ὅλοι χάρηκαν, αὐτὸς λυπήθηκε. Πίκρα, δηλητήριο, φαρμάκι μέσ᾿ στὴν καρδιά του. Μόλις τ᾿ ἄκουσε φοβήθηκε, ὅτι ὁ νεογέννητος θὰ τοῦ πάρῃ τὴ βασιλεία. Ἀλλὰ μάταιος ὁ φόβος του· ἀνόητος ἤτανε νὰ φοβηθῇ. Γιατί ἦταν ἀνόητος; Τὰ πάθη κάνουν τὸν ἄνθρωπο ἀνόητο. Διότι, πρῶτον μέν, αὐτὸς ἦταν γέρος πιά, καὶ ὥσπου νὰ μεγαλώσῃ τὸ νεογέννητο νήπιο, αὐτὸς θὰ εἶχε πεθάνει. Ἀνόητος, δεύτερον, διότι ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ δὲν εἶνε σὰν τὶς βασιλεῖες τοῦ κόσμου. Ὅλα τὰ κράτη τοῦ κόσμου στηρίζονται στὴ βία, στὰ ὅπλα· στοὺς στρατοὺς καὶ τοὺς στόλους, στὰ ἀεροπλάνα καὶ τὰ ὑποβρύχια καὶ τὶς ἀτομικὲς βόμβες. Ἀφαίρεσε τὰ ὅπλα, καὶ κανένα κράτος δὲν στέκει· οὔτε βασιλεία, οὔτε δημοκρατία, οὔτε σοσιαλισμός, οὔτε κομμουνισμός… Ἀλλὰ ἡ βασιλεία τοῦ Θεοῦ, ποὺ ἵδρυσε ὁ Χριστός, δὲν στηρίζεται σ᾿ αὐτά. Στηρίζεται – ποῦ; Στὴν ἀγάπη, στὴν ἐλευθερία, στὴ δικαιοσύνη. Καὶ γι᾿ αὐτὸ εἶνε αἰωνία. Καὶ «τῆς βασιλείας αὐτοῦ οὐκ ἔσται τέλος», δὲν ὑπάρχει τέλος τῆς βασιλείας τοῦ Χριστοῦ (Λουκ. 1,33). Ἀνόητος λοιπόν, διότι ἦταν γέρος καὶ θὰ πέθαινε· ἀνόητος, διότι ἄλλη εἶνε ἡ βασιλεία τοῦ Χριστοῦ. Ἀνόητος ἀκόμα διότι, ἂν ἦταν θέλημα Θεοῦ νὰ βασιλεύσῃ ὁ Χριστός, ἦταν δυνατὸν αὐτὸς νὰ ματαιώσῃ τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ; Ἤθελε νὰ γίνῃ θεομάχος;

Ταράχθηκε λοιπὸν ὁ Ἡρῴδης. Καὶ κάλεσε τοὺς μάγους, γιὰ νὰ μάθῃ ἀπὸ αὐτοὺς ποῦ γεννήθηκε ὁ Χριστός. Ἦταν πονηρὸ τὸ σχέδιό του. Ἤθελε, λέει, νὰ πάῃ νὰ τὸν προσκυνήσῃ· στὴν πραγματικότητα ἤθελε νὰ τὸν ἐξοντώσῃ. Ἀλλὰ ἀνετράπησαν τὰ σχέδιά του. Οἱ μάγοι, εἰδοποιημένοι ἀπὸ τὸν οὐρανό, «δι᾿ ἄλλης ὁδοῦ ἀνεχώρησαν» γιὰ τὴν πατρίδα τους (Ματθ. 2,12), καὶ δὲν τοῦ ἔδωσαν καμμία πληροφορία γιὰ τὸν γεννηθέντα βασιλέα.

Τότε αὐτὸς ὠργίστηκε πολύ. Καὶ πάνω στὸ θυμό του τί διατάζει; Νὰ πᾶνε οἱ στρατιῶτες του στὴν περιφέρεια τῆς Βηθλεὲμ καὶ νὰ σκοτώσουν ὅλα τὰ ἀγόρια ποὺ εἶχαν ἡλικία κάτω τῶν δύο ἐτῶν. Καὶ πῆγαν. Μπῆκαν στὰ σπίτια. Καὶ ἅρπαζαν ἀπὸ τὶς ἀγκάλες τὰ μικρὰ παιδιὰ καὶ τὰ ἔσφαζαν ὅπως ὁ χασάπης σφάζει τὰ ἀρνιά. Καὶ σφάξανε – πόσα παρακαλῶ; 14.000 ἀθῷα παιδάκια! Καὶ ἔγινε «κλαυθμὸς πολύς» (Ματθ. 2,18). Μανάδες ἔκλαιγαν κι ἀναστέναζαν μέσα στὸ μεγάλο θρῆνο γιὰ τὴ σφαγή.

14.000 δυστυχισμένα παιδάκια. Τί εἶπα, δυστυχισμένα; Δυστυχισμένα τὰ λέτε κ᾿ ἐσεῖς; Λάθος κάνουμε. Ὄχι δυστυχισμένα· εὐτυχισμένα παιδάκια. Ἕνας ἅγιος λέει· Μακάρι νὰ ἤμουν κ᾿ ἐγὼ ἀνάμεσα στὰ παιδάκια αὐτά. Γιατὶ ―ἂν πιστεύουμε― αὐτὰ εἶνε οἱ πρῶτοι μάρτυρες, ποὺ σὰν ἄγγελοι ψάλλουν τώρα στὸν οὐρανὸ τὸ «Δόξα ἐν ὑψίστοις Θεῷ…» (Λουκ. 2,14). Εὐτυχισμένα λοιπόν.
Ὦ ἐσεῖς μανάδες, ποὺ κλαῖτε τὰ παιδάκια ὅταν πεθαίνουν μικρά· αὐτὰ εἶνε ἀγγελούδια. Μὴν κλαῖτε αὐτὰ τὰ παιδιά. Κλάψτε τοὺς μεγάλους, ποὺ ἔχουν φάει τὴν ἁμαρτία μὲ τὴν κουτάλα καὶ μέχρι σήμερα οὔτε μετανόησαν οὔτε πῆγαν νὰ ἐξομολογηθοῦν, οὔτε ἔχυσαν ἕνα δάκρυ συναισθήσεως. Ρεμαλοειδῶς, κτηνωδῶς ζοῦνε. Αὐτούς κλάψτε λοιπόν, ποὺ προχωροῦν τὰ χρόνια κι ἀσπρίζουν τὰ μαλλιὰ καὶ πλησιάζουν στὸν τάφο, κι ὅμως ἔχουν 20, 30, 40 χρόνια νὰ ἐξομολογηθοῦν καὶ νὰ κοινωνήσουν τὰ ἄχραντα μυστήρια· αὐτούς νὰ κλαῖτε.

Ρωτᾶτε τώρα καὶ ποιό εἶνε τὸ τέλος τοῦ Ἡρῴδου; Τὸ τέλος του ἦταν οἰκτρό. Τὸ λέει ἡ ἱστορία. Ἀρρώστησε κ᾿ ἔπεσε στὸ κρεβάτι. Τὸ κορμί του γέμισε πληγές, ποὺ ἔτρεχαν αἷμα καὶ πύον. Βρώμισε, σκουλήκιασε, δὲ᾿ μποροῦσε νὰ τὸν πλησιάσῃ κανένας. Ἀλλὰ καὶ πεθαίνοντας τί ἔκανε· φυλάκισε χίλιους ἀνθρώπους, ἄρχοντες τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ἄφησε διαταγή. Ὅταν, λέει, θὰ ξεψυχῶ, νὰ τοὺς σφάξετε ὅλους!… Τέτοιος κακοῦργος, τέτοια φοβερὰ φυσιογνωμία ἤτανε ὁ Ἡρῴδης, γιὰ τὸν ὁποῖον ὁμιλεῖ σήμερα τὸ εὐαγγέλιο.

Πέρασαν ἀπὸ τότε τόσοι αἰῶνες. Ἀλλὰ τὸ ἔγκλημα τοῦ Ἡρῴδη ἐξακολουθεῖ νὰ γίνεται καὶ στὶς μέρες μας. Νέοι παιδοκτόνοι ὑπάρχουν τώρα. Ποιοί εἶνε; Ὅσοι συμμετέχουν στὸ ἔγκλημα τῶν ἐκτρώσεων. Καὶ ἄλλοτε μιλήσαμε γι᾿ αὐτούς, ἀλλὰ τώρα πάλι τελειώνοντας δὲ᾿ μπορῶ νὰ μὴν τοὺς ὑπενθυμίσω. Εἶνε πρῶτον ὅσοι ἀσυνείδητοι γιατροὶ ἐκτελοῦν τὶς ἐκτρώσεις. Εἶνε ἔπειτα οἱ ἀναίσθητοι γονεῖς, ὁ πατέρας καὶ ἡ μάνα, ποὺ ζητοῦν τὶς ἐκτρώσεις. Καὶ τέλος νέοι παιδοκτόνοι εἶνε οἱ πολιτικοί, τὸ διο τὸ κράτος, ποὺ νομοθέτησαν τὶς ἐκτρώσεις. Ὅλοι τὰ δια μυαλὰ ἔχουν, στὸ διο καζάνι βράζουν. Ψηφίσανε νόμο, μὲ τὸν ὁποῖο πλέον ἡ ἄμβλωσις ὄχι μόνο δὲν θεωρεῖται ἔγκλημα ἀλλὰ καὶ χρηματοδοτεῖται!

Ὅλοι αὐτοὶ εἶνε φονιᾶδες, δολοφόνοι. Τὰ χέρια τους στάζουν αἷμα. Ἀλλὰ καὶ ὅλοι μας, ὁ παπᾶς, ὁ δάσκαλος, ὁ δεσπότης…, ὅλοι, μικροὶ – μεγάλοι, κατὰ κάποιο τρόπο φταῖμε, καὶ γι᾿ αὐτὸ μᾶς περιμένει τιμωρία ὅπως τὸν Ἡρῴδη. Καὶ τὸ δικό μας τέλος δὲ᾿ θά ᾿νε καλό. Ἔχουμε κ᾿ ἐμεῖς ἕνα ποσοστὸ εὐθύνης γιὰ τὸ σημεῖο ποὺ ἔφθασε τὸ ἔθνος ὅσον ἀφορᾷ τὴν ὑπογεννητικότητα. Εμαστε στὸ ναδίρ. Ποιά θὰ εἶνε ἡ τιμωρία; Τί ἄλλο πρέπει νὰ περιμένουμε; Τόσες θεομηνίες, σεισμοὶ καὶ ἄλλα φοβερὰ κακὰ ποὺ γίνονται, τὰ θεωρεῖτε τυχαῖα; Ἂς μὴν ἀκοῦμε λοιπὸν τοὺς κήρυκες, ἂς γελᾶμε καὶ ἂς ἐμπαίζουμε τὰ πάντα· ἂς ζοῦμε ἀμετανόητοι, ὅπως θέλει ὁ σατανᾶς· θά ᾿ρθῇ ἡ σκληρὴ τιμωρία…

Ἀλλ᾿ ἂς μὴν τελειώσουμε μὲ ἀπαισιοδοξία. Ὑπάρχουν καὶ φωτεινὰ σημεῖα, ὑπάρχουν καὶ ἐλπιδοφόρα παραδείγματα. Καὶ ὅσο ὑπάρχουν αὐτά, μποροῦμε νὰ αἰσιοδοξοῦμε. Ὅσο ὑπάρχει πιστὸς λαὸς ποὺ τηρεῖ τὸ νόμο τῆς τεκνογονίας, καὶ ὅσο ὑπάρχει κλῆρος πιστὸς στὸ Θεό, κλῆρος ποὺ δὲν ἀγαπᾷ τὰ τριάκοντα ἀργύρια, ἀλλ᾿ ἀγαπᾷ, τηρεῖ καὶ διδάσκει τὶς θεῖες ἐντολές, ἡ ἐλπίδα δὲν σβήνει. Ἐὰν λοιπὸν ὅλοι, κλῆρος καὶ λαός, δείξουμε πίστι, ὑπομονή, καὶ ἀγωνιστοῦμε, τὸ φοβερὸ αὐτὸ ἔγκλημα τοῦ Ἡρῴδου θὰ σβήσῃ· καὶ ἡ Ἑλλὰς θὰ μείνῃ χώρα χριστιανική, ποὺ θὰ ὑμνῇ καὶ θὰ δοξάζῃ εἰς αἰῶνας αἰώνων τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν. Ἀμήν.

† ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

ἱ. ναὸς Ἁγίου Γεωργίου Φλωρίνης 30-12-1984

πηγή: 

Τι σου φταίει η προσευχούλα παιδί μου; Συγκλονιστική παρέμβαση του Μητροπολίτη Λαρίσης για την πρόταση ΣΥΡΙΖΑ

«Τη μανία να εξαφανίσουμε ό,τι καλό, ό,τι άγιο, ό,τι αγνό, ό,τι σεμνό για μας. Τι σου φταίει η προσευχούλα παιδί μου; Στο Κοινοβούλιο των ΗΠΑ αρχίζουν με την απαγγελία του «Πάτερ ημών» τις εργασίες τους. Εμείς τι πάθαμε; Εμείς αγωνιστήκαμε, όπως λέει ο Κολοκοτρώνης μας, πρώτα υπέρ πίστεως και μετά υπέρ πατρίδος. Ντρεπόμαστε για την Πίστη μας; Δεν αφήνουμε την τρυφερή ψυχή του παιδιού να επικοινωνήσει με το Θείον;» Τα παραπάνω σημειώνει σε μία μακροσκελή επιστολή – παρέμβαση ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ.κ. Ιγνάτιος με αφορμή κείμενο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ στο οποίο προτείνεται η κατάργηση της πρωινής προσευχής από τα σχολεία.

Αναλυτικά η επιστολή του Ιεράρχη:

Είδαμε με ιδιαίτερη χαρά ένα κείμενο της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ με (14) δέκα τέσσερεις παραγράφους, με προτάσεις για την Παιδεία, με τίτλο «Δικαίωμα στη Μόρφωση – Δικαίωμα στη Ζωή». Ένα εκπληκτικό όντως κείμενο, που περιλαμβάνει ό,τι καλό μπορεί να σκεφθεί κανείς για την  πρόοδο της Παιδείας στον τόπο μας.

Θάλεγε μάλιστα κανείς ποιος φωτισμένος νους το υπαγόρευσε αυτό και το υιοθέτησαν τα νιάτα του κυβερνώντος κόμματος. Μακάρι να μπορούσε να επιτευχθεί  έστω και ένα ποσοστό  αυτού του προγράμματος.

Διότι το πιο σίγουρο είναι ότι αυτό προσκρούσει πρώτα  στην οικονομική δυσπραγία που μάς ταλανίζει, στην προχειρότητα με την οποία δυστυχώς αντιμετωπίζουμε όλα τα προγράμματά μας στον δημόσιο βίο μας, αλλά και στην αβελτηρία όλων των παραγόντων που εμπλέκονται σ’ ένα τέτοιο έργο. Αυτό που μάς πικραίνει ιδιαίτερα όμως, εμάς τους μεγάλους, είναι το υπ’ αριθμ. 12 προτεινόμενο μέτρο, το οποίο αναφέρεται στην «κατάργηση της πρωϊνής προσευχής, τη μετατροπή του μαθήματος των Θρησκευτικών σε Θρησκειολογία με δυνατότητα απαλλαγής του μαθητού από αυτό».

Είναι το μόνο βέβαιο ότι αυτό θα επιτευχθεί. Είναι πολύ εύκολο να σταλεί μια Εγκύκλιος που να απαγορεύει την πρωϊνή προσευχή στα Σχολεία. Δεν χρειάζεται τίποτε περισσότερο. Όσον αφορά τον χαρακτήρα του μαθήματος των Θρησκευτικών, γίνονται συζητήσεις, έχουν ορισθεί επιτροπές, προσχεδιάζεται τάχα μια κοινώς αποδεκτή λύση, έχει ήδη θορυβηθεί – όσο γίνεται – και η υπνώττουσα κατά πάντα δυστυχώς κοινή γνώμη, κι έχει πάρει το δρόμο του.

Για την προσευχή όμως; Γιατί οι νέοι μας ενοχλούνται απ’ την προσευχή. Ποια σχέδια τούς χαλάει; Ακόμη δεν έφυγαν απ’ το Σχολείο, ακόμη έχουν φρέσκιες στο νου τους τις εμπειρίες της παιδικής προσευχής, κοντά στα γόνατα της γιαγιάς, ακόμα, δεν πρόλαβε να πωρωθεί η καρδιά τους, προς τι τούς ενόχλησε η προσευχή;

Και τώρα μάλιστα, που τα στίφη των δια της φτωχής χώρας μας διερχομένων Μουσουλμάνων, προβάλλουν την προσευχή και την ανεχόμαστε και καλά κάνουμε, και μάλιστα την υπερασπιζόμαστε  την προσευχή τους, και είμαστε εύκολοι και οίκους προσευχής να τούς ανεγείρουμε, γιατί τούς βλάπτει η δική μας πεντάλεπτη προσευχή; Τι σχέδια τούς χαλάει; Όταν πρόκειται για τους ξένους, τούς αναγνωρίζουμε κάθε δικαίωμα. Όταν πρόκειται για μάς, πρέπει να ξεπουληθεί κάθε αξία. Τι μεταχείριση είναι αυτή;

Πήγα να βγάλω νέα ταυτότητα γιατί την είχα χάσει, και ο αρμόδιος νεαρός αστυνομικός δεν μού αναγνώριζε το δικαίωμα να τοποθετηθεί στη νέα ταυτότητα, η φωτογραφία μου με καλυμμαύχι. Πρέπει γυμνή τη κεφαλή, μού είπε, κι έψαχνε να μού βρει τη σχετική Εγκύκλιο να μού τη δείξει για να με πείσει. Κι εγώ τού είπα «μην την ψάχνεις παιδί μου την Εγκύκλιο, την ξέρω». Είναι αυτή που αναγνωρίζει το δικαίωμα στην μουσουλμάνα να βγει με μπούργκες και φερετζέδες. Μια δεινή μανία, από μας τους ίδιους για τα δικά μας. Φόβος και τρόμος.

Βρεθήκαμε αρκετοί Αρχιερείς και Ιερείς στο Αεροδρόμιο της Αλεξανδρείας, κάποτε, κι ήταν η ώρα ν’ αρχίσει το «τσέκινγκ» για μάς, όταν μάς είπαν ότι οι υπάλληλοι θα διέκοπταν για λίγο γιατί ήταν η ώρα που είχε περάσει η ώρα του ραμαζανίου κι έπρεπε κάτι να φάνε. Το σεβαστήκαμε και περιμέναμε. Κι αφού απόφαγαν, χαρούμενοι  άρχισαν να δέχονται τα διαβατήριά μας και τις αποσκευές μας. Παρόμοια ώρα, το βράδυ της Αναστάσεως, στα δικά μας αεροδρόμια, τίποτε δεν αλλάζει. Δεν ακούγεται ένα «Χριστός Ανέστη», και τα παιδιά μας, εκτός από λίγες εξαιρέσεις, λένε τον Ιερέα κύριο.

Φεύγουν απ’το σπίτι τους το Χριστιανικό και Ορθόδοξο  και μόλις μπαίνουν στο χώρο εργασίας τους τον διεθνή και σπουδαίο, τότε μπροστά τους δεν είσαι τίποτε. Αργεί η Ιερωσύνη σου. Αυτά μόνο δείχνουν τη μανία. Τη μανία να εξαφανίσουμε ό,τι καλό, ό,τι άγιο, ό,τι αγνό, ό,τι σεμνό για μας. Τι σου φταίει η προσευχούλα παιδί μου; Στο Κοινοβούλιο των ΗΠΑ αρχίζουν με την απαγγελία του «Πάτερ ημών» τις εργασίες τους. Εμείς τι πάθαμε; Εμείς αγωνιστήκαμε, όπως λέει ο Κολοκοτρώνης μας, πρώτα υπέρ πίστεως και μετά υπέρ πατρίδος. Ντρεπόμαστε για την Πίστη μας;

Δεν αφήνουμε την τρυφερή ψυχή του παιδιού να επικοινωνήσει με το Θείον; Να μιλήσει στο Θεό, την Παναγία, τους Αγίους, τους Αγγέλους, με μια σύντομη προσευχή; Αυτό σας τα χαλάει όλα; Ζούμε τραγικές ώρες, λοιπόν. Περνάει ένας καταστρεπτικός χείμαρρος πνευματικός αυτή την ώρα απ’ την πατρίδα μας και παρασύρει, καταστρέφει ό,τι καλό βρει μπροστά του. Πράγματα που καθιερώθηκαν με αίματα και θυσίες έρχονται τώρα τα χθεσινά παιδόπουλα, να τα διαγράψουν μ’ ένα χί. Και στεγνώνουν τη ζωή του ανθρώπου, αποθηριοποιούν τον άνθρωπο.

Τι ωραία πούταν στο Σχολείο, η ώρα της προσευχής! Πόσο ταιριάζει στην αθώα παιδική ψυχή η προσευχούλα! Πόσο ωραία ήταν αυτή η ώρα στην κατασκήνωση, στα κατηχητικά, στις Συνάξεις Νέων. Πόσο ωραία ήταν η ώρα της περισυλλογής! Κατενύσσετο η ψυχή του παιδιού. Άνθιζε. Καθόμαστε στο Ναό, δίπλα στη γιαγιά, και κρατούσαμε τ’ αγιοκέρια, κι έλαμπαν τα παιδικά πρόσωπά μας, και καταλαβαίναμε από τότε ότι για «κάτι τι καλύτερο είμαστε γεννημένοι». Άναβε η μάνα το καντήλι, σταυροκοπιόταν, και μας έφερνε όλους κοντά της να παρακαλέσουμε για «τον μπαμπά, την μαμά, τους παππούδες… και για όλο τον κόσμο, Παναγίτσα μου».

Τώρα όχι. Τάχα κάποιοι τα επιβάλλουν. Κάποιοι ενοχλούνται. Ό,τι όμως για τους άλλους αποτελεί τύπο, αν θεωρήσουμε ότι αυτά είναι ο απόηχος του σχολαστικισμού της Δύσεως, για μας είναι ουσία. Κι αυτοί μεν κρατούν τουλάχιστον τον τύπο. Ας κρατηθεί λοιπόν ο τύπος για να ξέρουμε τουλάχιστον από πού ξεκινήσαμε, όταν όλα θάχουν ξεχασθεί. Γιατί με τον κατήφορο που πήραμε, δεν θα μείνει και κάτι να μας το θυμίζει.

Προ πάντων όμως πρέπει να διασαλπίσουμε προς κάθε κατεύθυνση, ότι εμείς δεν είμαστε οι τυπολάτρες κι οι λογοκρατούμενοι, των άλλων Χριστιανικών λαών, εμείς έχουμε την μυστική Θεολογία της Ανατολικής μας Ορθοδόξου Εκκλησίας, της Πίστεώς μας της Αγίας, γι’ αυτό, ας σταματήσουν έως εδώ. Αυτά τα βιώματα, δεν σβήνονται με μια παράγραφο ενός κειμένου υπαγορευμένη από τους πονηρούς του αιώνος τούτου στους νέους, που αυτοί κολακευμένοι το αποδέχτηκαν και το αναμασσούν.

Η προσευχή μας έχει ρίζες. Δεν ξερριζώνεται έτσι· ας το καταλάβουν. Γι’ αυτή την προσευχή έχουν γραφεί αθάνατα πατερικά έργα, που κοσμούν την Ελληνική Πατρολογία, και την Ασκητική Θεολογία μας. Κείμενα και έργα που δοξάζουν και τον λαό μας και τη γλώσσα μας και το έθνος μας, αλλά και την ανθρώπινη υπόστασή μας.»

Πηγή: 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΔΙΚΗ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ;

Η Ορθόδοξη Εκκλησία διδάσκει ότι υπάρχουν Ιερείς με ειδική έννοια. Αντίθετα η συντριπτική πλειονότητα της Διαμαρτύρησης αρνείται την ύπαρξη Ειδικών Ιερέων στην Εκκλησία. Στην παρούσα μελέτη θα δούμε τι λέγει επί του θέματος η Αγία Γραφή.

ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΓΕΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΛΑΙΟ ΙΣΡΑΗΛ

Ο παλαιός Ισραήλ είχε δύο μορφές Ιερωσύνης. Την Γενική Ιερωσύνη και την Ειδική Ιερωσύνη. Την Γενική Ιερωσύνη την είχε όλος ο λαός του Θεού. Την Ειδική Ιερωσύνη την είχαν μόνο άνδρες ανήκοντες στην φυλή του Λευί. Για τον λόγο αυτόν η Ειδική Ιερωσύνη του παλαιού Ισραήλ λέγονταν και Λευϊτική Ιερωσύνη.

« καὶ νῦν ἐὰν ἀκοῇ ἀκούσητε τῆς ἐμῆς φωνῆς καὶ φυλάξητε τὴν διαθήκην μου, ἔσεσθέ μοι λαὸς περιούσιος ἀπό πάντων τῶν ἐθνῶν· ἐμὴ γάρ ἐστι πᾶσα ἡ γῆ· ὑμεῖς δὲ ἔσεσθέ μοι βασίλειον ἱεράτευμα καὶ ἔθνος ἅγιον» Έξοδος 19:5-6. (Γενική Ιερωσύνη).

«Και σὺ προσαγάγου πρὸς σεαυτὸν τόν τε ᾿Ααρὼν τὸν ἀδελφόν σου καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἱερατεύειν μοι, ᾿Ααρὼν καὶ Ναδὰβ καὶ ᾿Αβιοὺδ καὶ ᾿Ελεάζαρ καὶ ᾿Ιθάμαρ υἱοὺς ᾿Ααρών. καὶ ποιήσεις στολὴν ἁγίαν ᾿Ααρὼν τῷ ἀδελφῷ σου εἰς τιμὴν καὶ δόξαν» Έξοδος 28: 1-2. (Ειδική Ιερωσύνη).

Βλέπουμε λοιπόν ότι η ύπαρξη της Γενικής Ιερωσύνης στον παλαιό Ισραήλ δεν αποτελούσε εμπόδιο για την ύπαρξη και της Ειδικής Ιερωσύνης. Το λέμε αυτό διότι ορισμένοι λέγουν ότι επειδή στην Χριστιανική Εκκλησία υπάρχει η Γενική Ιερωσύνη και είμαστε όλοι Ιερείς ότι αυτό δήθεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει Ειδική τάξη Ιερέων ! Ουδέν ψευδέστερον τούτου του ισχυρισμού όπως θα αποδείξουμε.

Η ΓΕΝΙΚΗ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΙΣΡΑΗΛ (ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ)

«ὑμεῖς δὲ γένος ἐκλεκτόν, βασίλειον ἱεράτευμα, ἔθνος ἅγιον, λαὸς εἰς περιποίησιν, ὅπως τὰς ἀρετὰς ἐξαγγείλητε τοῦ ἐκ σκότους ὑμᾶς καλέσαντος εἰς τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ φῶς» Α Πέτρου 2:9.

Όλοι οι Χριστιανοί είμαστε «βασίλειον ἱεράτευμα», έχουμε δηλαδή την Γενική Ιερωσύνη.

Η ΕΙΔΙΚΗ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΙΣΡΑΗΛ (ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ)

Ερχόμαστε τώρα να εξετάσουμε τι λέγει η Γραφή σχετικά με την ύπαρξη ειδικής τάξης Ιερέων στην Εκκλησία. Υπάρχουν Ειδικοί Ιερείς ή όχι ; Οι Προτεστάντες λέγουν ότι καταργήθηκε η Ειδική Ιερωσύνη της Παλαιάς Διαθήκης και πλέον έχουμε μόνο την Γενική Ιερωσύνη. Ο Ιησούς Χριστός είναι ομοναδικός Ιερέας με ειδική έννοια και δεν έχει διαδόχους. Εμείς οι Ορθόδοξοι συμφωνούμε ότι ο Ιησούς δεν έχει διαδόχους στην Ιερωσύνη αλλά θεωρούμε ότι έχει ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ στην Ιερωσύνη του.

« Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ” αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν ᾿Ααρὼν λέγεσθαι; μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. ἐφ” ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ” ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ ᾿Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε» Εβραίους 7: 11- 14
Ο παλαιός Ισραήλ αν και είχε την Γενική Ιερωσύνη δεν πλησίαζε ο κάθε ένας στο θυσιαστήριο για να κάνει τις θυσίες. Στο θυσιαστήριο της θυσίες έκαναν οι Ειδικοί Ιερείς από την φυλή του Λευί. ΟΠΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΘΥΣΙΑ ΚΑΙ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΕΙ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΣ ΙΕΡΕΥΣ ! Κρατίστε το αυτό στο μυαλό σας.

Ο Απόστολος Παύλοςλέγει ξεκάθαρα ότι η Ειδική Ιερωσύνη της Παλαιάς Διαθήκης ΜΕΤΕΤΕΘΗ. Δεν λέγει ότι καταργήθηκε όπως φρονούν οι Διαμαρτυρόμενοι ! Μετάθεση έχουμε όχι κατάργηση – «μετάθεσις γίνεται».

Και όμως οι Προτεστάντες την μετάθεση της Ειδικής Ιερωσύνης ερμηνεύουν ως κατάργηση !

«ἔχομεν θυσιαστήριον ἐξ οὗ φαγεῖν οὐκ ἔχουσιν ἐξουσίαν οἱ τῇ σκηνῇ λατρεύοντες» Εβραίους 13:10

Ο Απόστολος Παύλος λέγει ότι ΕΧΟΥΜΕ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ από το οποίο οι λατρεύοντες στον Ιουδαϊκό Ναό δεν μπορούν να ΦΑΓΟΥΝ ενώ εμείς οι Χριστιανοί που ΕΧΟΥΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ μπορούμε να ΤΡΩΜΕ από αυτό. Δεν λέγει ο Παύλος ότι ΘΑ έχουμε θυσιαστήριο (στο μέλλον) αλλά ότι ΕΧΟΥΜΕ ΤΩΡΑ θυσιαστήριο ! Όπου Θυσιαστήριο εκεί και Ειδικός Ιερέας, όπως όπου Σχολείο εκεί και Δάσκαλος.
Το Θυσιαστήριο που έχουμε και από το οποίο ΤΡΩΜΕ δεν είναι ουράνιο αλλά επίγειο. Δεν μπορούμε αφού είμαστε στην γη και όχι στον ουρανό να τρώμε από ουράνιο θυσιαστήριο.

Η Θυσία που προσφέρεται στο Θυσιαστήριο που έχουμε δεν είναι οι προσευχές μας γιατί αυτές δεν τρώγονται ! Οι προσευχές είναι και αυτές θυσίες αλλά άλλης μορφής – δεν τρώγονται. Ο Παύλος αναφερόμενος σε Θυσιαστήριο από το οποίο ΤΡΩΜΕ εννοεί την Αγία Τράπεζα της Εκκλησίας στην οποία τελείται η αναίμακτος Θυσία του Σώματος και Αίματος του Χριστού.

Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΣ ΘΥΣΙΑ

Οι αιρετικοί λέγουν ότι η κοινωνία του σώματος και του αίματος του Ιησού δεν είναι θυσία αλλά ΑΝΑΜΝΗΣΗ θυσίας! Επιστρατεύουν μάλιστα τα εξής εδάφια τα οποία παρερμηνεύουν φρικτά :

« καὶ λαβὼν ἄρτον εὐχαριστήσας ἔκλασε καὶ ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων· τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου τὸ ὑπὲρ ὑμῶν διδόμενον· τοῦτο ποιεῖτε εἰς τὴν ἐμὴν ἀνάμνησιν» Λουκάς 22:19

« αὐτὸς δὲ μίαν ὑπὲρ ἁμαρτιῶν προσενέγκας θυσίαν εἰς τὸ διηνεκὲς ἐκάθισεν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ» Εβραίους 10:12
Η Θεία Κοινωνία είναι ασφαλώς ανάμνηση αλλά είναι και Θυσία. Το ότι είναι και ανάμνηση δεν σημαίνει ότι δεν είναι Θυσία. Το ένα δεν αναιρεί το άλλο.

Για την ΘΥΣΙΑ του Πασχάλιου Αμνού λέγει η Γραφή :

« καὶ ἔσται ἡ ἡμέρα ὑμῖν αὕτη μνημόσυνον· καὶ ἑορτάσετε αὐτὴν ἑορτὴν Κυρίῳ εἰς πάσας τὰς γενεὰς ὑμῶν· νόμιμον αἰώνιον ἑορτάσετε αὐτήν» Έξοδος 12:14

Το ότι η Θυσία του Αμνού ονομάζεται «μνημόσυνον», ανάμνηση δηλαδή, δεν σημαίνει ότι δεν ήταν θυσία επαναλαμβανόμενη κάθε έτος.

Οι αιρετικοί συκοφαντούν εμάς τους Ορθοδόξους ότι δήθεν επαναλαμβάνουμε την Θυσία του Χριστού ή μάλλον ότι διδάσκουμε την επανάληψη της Θυσίας του Χριστού με το να ομιλούμε για την Θυσία του Σώματος και του Αίματος που λαμβάνει χώρα στην Αγία Τράπεζα – στο Θυσιαστήριο δηλαδή της Εκκλησίας !

Ουδέν ψευδέστερον του αιρετικού αυτού ισχυρισμού! Διότι η Ορθοδοξία δεν διδάσκει επανάληψη της αιματηρής Θυσίας του Ιησού που έγινε στον Γολγοθά. Ο Ιησούς ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΟ.

Τότε τι θυσία γίνεται στο θυσιαστήριο – Αγία Τράπεζα της Ορθοδόξου Εκκλησίας; Και γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει Θυσιαστήριο αφού η Θυσία του Ιησού, που είναι η υπέρτατη Θυσία δεν επαναλαμβάνεται;

Η ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

«καὶ προσφέρειν σοι τὴν φοβερὰν ταύτην καὶ ἀναίμακτον θυσίαν» (Ευχή Θείας Λειτουργίας).
Εάν οι αιρετικοί μελετούσαν τις Ευχές της Ορθοδόξου Εκκλησίας που ομιλούν για ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ ΘΥΣΙΑ, δεν θα την συκοφαντούσαν ως δήθεν διδάσκουσα την επανάληψη της Θυσίας του Ιησού. Η Θυσία του Γολγοθά δεν ήταν αναίμακτη, ήταν αιματηρότατη !
Θα εξηγήσω όσο απλούστερα γίνεται την αναίμακτη Θυσία του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου που τελεί η Εκκλησία στο ΘΥΣΙΑΣΤΗΡΙΟ που έχουμε.

Ας πάρουμε για παράδειγμα την θυσία ενός αρνίου στα πλαίσια του Νόμου της Παλαιάς Διαθήκης. Το αρνίο πριν θυσιασθεί, πριν δηλαδή πάνω στο θυσιαστήριο ο Ιερέας του κόψει τον λαιμό, είναι ένα απλό συνηθισμένο αρνίο. Μετά το κόψιμο του λαιμού το αρνίο γίνεται θύμα, αφιερωμένο στον Γιαχβέ. Δεν είναι πλέον ένα απλό αρνίο. Δηλαδή η θυσία έχει την έννοια της ΜΕΤΑΒΟΛΗΣ. Το αρνίο δια του κοψίματος του λαιμού του από τον Ιερέα γίνεται θύμα –αφιέρωμα στον Θεό.

Ομοίως κατά την αναίμακτη Θυσία- Μεταβολή που γίνεται στο Ορθόδοξο Θυσιαστήριο, ο ένζυμος Άρτος και ο Οίνος, δια των ευχών του Ιερέα γίνονται Σώμα και Αίμα Χριστού. Γίνονται το Σώμα το ίδιο που Σταυρώθηκε στον Γολγοθά και το Αίμα το ίδιο που χύθηκε τότε, (όχι τώρα), στον Γολγοθά. Δεν χύνεται εκ νέου κατά την τέλεση της θυσίας πάνω στην Αγία Τράπεζα το αίμα του Ιησού. Η έκχυση του Αίματος έγινε μία φορά και για πάντα στον Γολγοθά. Ο Οίνος γίνεται πραγματικά αυτό το αίμα που χύθηκε τότε. Γι” αυτό η Θυσία της Ορθόδοξης Εκκλησίας λέγεται ΑΝΑΙΜΑΚΤΗ. Δεν αποτελεί επανάληψη της αιματηρής θυσίας του Γολγοθά, ούτε απλή ανάμνηση αυτής. Αποτελεί ΜΕΤΑΒΟΛΗ.

« οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ. ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μού ἐστιν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς» Ιωάννης 6:50-51

Ο Ιησούς δεν είναι απλώς ο «καταβάς» αλλά και ο «καταβαίνων» άρτος – αυτός που διαρκώς κατεβαίνει !
« διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά, διότι μέγα τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ» Μαλαχίας 1:11 (Κατά τους Εβδομήκοντα, βλέπε και Εβραϊκό).

Η Γραφή είχε προφητεύσει την ύπαρξη Θυσίας «ἐν παντὶ τόπῳ», και όχι μόνο στον Ναό του Σολομώντος. Η Θυσία του Σώματος και του Αίματος του Ιησού είναι ανώτερη από τις Νομικές θυσίες και λαμβάνει χώρα παντού.

Μερικοί αιρετικοί, με Χιλιαστικές απόψεις, προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα λέγοντας ότι στην υποτιθέμενη χιλιετή βασιλεία του Ιησού ή σε κάποιον έσχατο καιρό θα ανασυσταθεί η Νομική Λατρεία !!! Και ότι δήθεν αυτή η προφητεία περί Θυσίας και Θυμιάματος δεν λαμβάνουν χώρα στην Ορθοδοξία αλλά θα γίνουν στο μέλλον ! Ξεχνούν τον Απόστολο Παύλο που μίλησε σε παροντικό χρόνο και είπε : «ἔχομεν θυσιαστήριον».

Επίσης ξεχνούν ότι « Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ” αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν ᾿Ααρὼν λέγεσθαι; μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. ἐφ” ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ” ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ ᾿Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε. Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου· μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές· οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος, ἐπεισαγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι” ἧς ἐγγίζομεν τῷ Θεῷ» Εβραίους 7:11-19

Οι Νομικές θυσίες ήταν τύποι της Θυσίας του Ιησού και ουδένα ετελείωσαν. Η προηγούμενη εντολή για την Νομική λατρεία αθετήθηκε διότι ήταν ασθενής και ανωφελής- ήταν τύπος. Και η Ιερωσύνη μετετέθη (δεν καταργήθηκε ). Πώς λοιπόν οι αιρετικοί λέγουν ότι το ασθενές και ανωφελές θα επιστρέψει στο μέλλον ;;; Στο μέλλον δηλαδή η Θυσία του Χριστού θα χάσει την αξία της;;;;

Άλλοι λέγουν ότι η προφητεία του Μαλαχία για ΘΥΣΙΑ και ΘΥΜΙΑΜΑ αφορά την λατρεία που ο Αντίχριστος θα συστήσει!!! Ασφαλώς και ο Αντίχριστος θα συστήσει λατρεία, αλλά όχι αυτή για την οποία κάνει λόγο ο Μαλαχίας –« διότι ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν τὸ ὄνομά μου δεδόξασται ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσάγεται τῷ ὀνόματί μου καὶ θυσία καθαρά, διότι μέγα τὸ ὄνομά μου ἐν τοῖς ἔθνεσι, λέγει Κύριος παντοκράτωρ» Μαλαχίας 1:11 Η Θυσία «ἐν παντὶ τόπῳ» και το Θυμίαμα δεν αφορούν τον Αντίχριστο, διότι η λατρεία του Αντιχρίστου δεν δοξάζει και δεν μεγαλύνει το όνομα του Κυρίου !

« Καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσι γεγονότες ἱερεῖς διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν· ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην· ὅθεν καὶ σῴζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι” αὐτοῦ τῷ Θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν» Εβραίους 7: 23-25.

Ο Ιησούς δεν έχει διαδόχους στην Ιερωσύνη. Πώς λοιπόν θα τον διαδεχτούν και πάλι οι Λευϊτες σε μια υποτιθέμενη Χιλιετή Βασιλεία – σε μια υποτιθέμενη νέα επίγεια οικονομία ;

Ο Ιησούς σώζει «εἰς τὸ παντελὲς τοὺς προσερχομένους δι” αὐτοῦ τῷ Θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν». Ποία λοιπόν η ανάγκη ανασύστασης της Νομικής λατρείας όπως φρονούν διάφοροι Χιλιαστές ;

Ο ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ ΧΡΙΣΤΟΣ

« ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα» Εβραίους 6:20
Ο Ιησούς ονομάζεται ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ. Αρχιερέας = ο Αρχηγός των Ιερέων. Δεν είναι δυνατόν ο Ιησούς να ονομάζεται Αρχιερέας και να μην άρχει Ιερέων !

Σε τηλεοπτική εκπομπή ένας αιρετικός είπε ότι ο Ιησούς δεν ονομάζεται μόνο Αρχιερέας αλλά και Ιερέας…
Δεν γνωρίζω τι ακριβώς ήθελε να πεί ο εν λόγω αιρετικός με αυτή την παρατήρηση ! Αυτό που ξέρω είναι ότι το γεγονός ότι ο Ιησούς ονομάζεται Αρχιερέας σημαίνει ότι ΑΡΧΕΙ ΙΕΡΕΩΝ !
Ο Ιησούς στην Γραφή ονομάζεται ΠΟΙΜΗΝ και ΑΡΧΙΠΟΙΜΗΝ και αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν Ποιμένες των οποίων ΑΡΧΕΙ ο ΑΡΧΙΠΟΙΜΗΝ !
« ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός» Ιωάννης 10:11
« καὶ φανερωθέντος τοῦ ἀρχιποίμενος κομιεῖσθε τὸν ἀμαράντινον τῆς δόξης στέφανον» Α Πέτρου 5:4
« καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους» Εφεσίους 4:11

ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΑΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ ΙΕΡΩΣΥΝΗ ΤΗΣ ΚΑΙΝΗΣ ΔΙΑΘΗΚΗΣ

Εκτός από την προφητεία του Μαλαχίου που αναφέραμε προηγουμένως υπάρχουν και άλλες προφητείες στην Παλαιά Διαθήκη σχετικά με την ύπαρξη Ειδικών Ιερέων στην Μεσσιακή εποχή της Καινής Διαθήκης.

« Ιδού, έρχονται ημέραι, λέγει Κύριος, και θέλω εκτελέσει τον αγαθόν εκείνον λόγον, τον οποίον ελάλησα περί του οίκου Ισραήλ και περί του οίκου Ιούδα.Εν ταις ημέραις εκείναις και εν τω καιρώ εκείνω θέλω αναβλαστήσει εις τον Δαβίδ βλαστόν δικαιοσύνης, και θέλει εκτελέσει κρίσιν και δικαιοσύνην εν τη γη. Εν εκείναις ταις ημέραις ο Ιούδας θέλει σωθή και η Ιερουσαλήμ θέλει κατοικήσει εν ασφαλεία· και τούτο είναι το όνομα, με το οποίον θέλει ονομασθή, Ο Κύριος η δικαιοσύνη ημών. Διότι ούτω λέγει Κύριος· Δεν θέλει λείψει από του Δαβίδ άνθρωπος καθήμενος επί τον θρόνον του οίκου Ισραήλ· ούτε από των ιερέων των Λευϊτών θέλει λείψει άνθρωπος ενώπιόν μου, διά να προσφέρη ολοκαυτώματα και να καίη προσφοράς εξ αλφίτων και να κάμνη θυσίας πάσας τας ημέρας. Και έγεινε λόγος Κυρίου προς τον Ιερεμίαν λέγων, Ούτω λέγει Κύριος· Εάν ήναι δυνατόν να καταλύσητε την διαθήκην μου της ημέρας και την διαθήκην μου της νυκτός, ώστε να μη ήναι πλέον ημέρα και νυξ εν τω καιρώ αυτών, τότε θέλει δυνηθή να καταλυθή και η διαθήκη μου η προς τον Δαβίδ τον δούλον μου, ώστε να μη έχη υιόν διά να βασιλεύη επί του θρόνου αυτού, και η προς τους Λευΐτας τους ιερείς, τους λειτουργούς μου. Καθώς η στρατιά του ουρανού δεν δύναται να αριθμηθή ουδέ η άμμος της θαλάσσης να μετρηθή, ούτω θέλω πληθύνει το σπέρμα Δαβίδ του δούλου μου και τους Λευΐτας τους λειτουργούντας εις εμέ» Ιερεμίας 33:14- 22 (Κατά το Εβραϊκό κείμενο).

Ενώ δηλαδή ο Θεός λέγει ότι όταν αναβλαστήσει ο ΒΛΑΣΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ = ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ και ότι όσο υπάρχει ημέρα και νύχτα θα υπάρχουν ειδικοί Ιερείς (Ιερείς και Λευϊτες σύμφωνα με την φρασεολογία της Παλαιάς Διαθήκης – και μάλιστα θα αυξηθούν σαν την άμμο της θάλασσας),οι Προτεστάντες, διδάσκουν αντίθετα ότι δεν υπάρχει Ειδική Ιερωσύνη !!! Η Γραφή όμως είναι σαφής. Το ίδιο διάστημα που ο Δαβίδ θα έχει συνεχώς υιό δια να βασιλεύει στον θρόνο του, το ίδιο διάστημα θα υπάρχουν παράλληλα και «Ιερείς και Λευϊτες», Ειδικοί Ιερείς δηλαδή. Σήμερα δεν βασιλεύει ο Χριστός στον θρόνο του Δαβίδ ; Η Γραφή λέγει ότι «Δεν θέλει λείψει από του Δαβίδ άνθρωπος καθήμενος επί τον θρόνον του οίκου Ισραήλ• ούτε από των ιερέων των Λευϊτών θέλει λείψει άνθρωπος ενώπιόν μου, διά να προσφέρη ολοκαυτώματα και να καίη προσφοράς εξ αλφίτων και να κάμνη θυσίας πάσας τας ημέρας». Από την στιγμή που θα βλαστήσει ο Βλαστός της Δικαιοσύνης ο Δαβίδ θα έχει ΠΑΝΤΑ Υιό στον θρόνο του και Ειδικούς Ιερείς να προσφέρουν Θυσία στον Θεό.

« Διότι εγώ εξεύρω τα έργα αυτών και τους διαλογισμούς αυτών· και έρχομαι διά να συνάξω πάντα τα έθνη και τας γλώσσας· και θέλουσιν ελθεί και ιδεί την δόξαν μου. Και θέλω στήσει σημείον μεταξύ αυτών· και τους σεσωσμένους εξ αυτών θέλω εξαποστείλει εις τα έθνη, εις Θαρσείς, Φούλ και Λούδ, οίτινες σύρουσι τόξον, εις Θουβάλ και Ιαυάν, εις τας νήσους τας μακράν, οίτινες δεν ήκουσαν την φήμην μου ουδέ είδον την δόξαν μου· και θέλουσι κηρύξει την δόξάν μου μεταξύ των εθνών. Και θέλουσι φέρει πάντας τους αδελφούς σας εκ πάντων των εθνών προσφοράν εις τον Κύριον, επί ίππων και επί αμαξών και επί φορείων και επί ημιόνων και επί ταχυδρόμων ζώων, προς το άγιόν μου όρος, την Ιερουσαλήμ, λέγει Κύριος, καθώς τα τέκνα του Ισραήλ φέρουσι την εξ αλφίτων προσφοράν εν καθαρώ αγγείω προς τον οίκον του Κυρίου. Και προσέτι θέλω λάβει εξ αυτών ιερείς και Λευΐτας, λέγει Κύριος» Ησαϊας 66: 18-21 (Κατά το Εβραϊκό κείμενο, βλέπε και Εβδομήκοντα).

Ο Θεός μέσω του Προφήτου Ησαϊου λέγει ότι θα στείλει κήρυκες στα έθνη που δεν τον γνωρίζουν, (αυτό έγινε στην Αποστολική εποχή). Ως αποτέλεσμα αυτού του κηρύγματος οι εθνικοί θα επιστρέψουν στον Κύριο, τον δημιουργό όλων τον ανθρώπων, θα γίνουν πιστοί. Και ο Θεός αναφέρει ότι από τους επιστρέφοντες εθνικούς θα «λάβει εξ αυτών ιερείς και Λευΐτας» ! Δεν λέγει ο Θεός ότι όλοι οιεπιστρέφοντες εθνικοί θα γίνουν Ιερέις και Λευίτες αλλά ΜΕΡΙΚΟΙ από αυτούς ! –«Και θέλουσι φέρει πάντας τους αδελφούς σας εκ πάντων των εθνών προσφοράν εις τον Κύριον………Και προσέτιθέλω λάβει εξ αυτών ιερείς και Λευΐτας».

Ο Προφήτης χρησιμοποιώντας θριαμβευτικές εικόνες λέγει ότι όλοι οι πιστοί εθνικοί θα επιστρέψουν στον Κύριο και ότι από αυτούς, όχι όλους, ο Θεός θα πάρει Ιερείς και Λευϊτες, δηλαδή Ειδικούς Ιερείς ! Το γεγονός άλλωστε ότι μερικοί μόνο από τους επιστρέφοντες εθνικούς γίνονται Ιερείς, αυτό σημαίνει ότι είναι Ειδικοί Ιερείς διότι όλοι οι πιστοί είναι Ιερείς με την έννοια της Γενικής Ιερωσύνης. Έτσι θα πληθυνθούν οι Ιερείς και οι Λευϊτες στην Μεσσιακή εποχή όπως αναφέρει ο Ιερεμίας !
Ενώ το χωρίο αυτό είναι σαφέστατο οι αιρετικοί προσπαθούν να το διαστρέψουν ποικιλοτρόπως !

– Οι αιρετικοί ισχυρίζονται ότι δήθεν το χωρίο δεν αναφέρεται σε επιστρέφοντες εθνικούς αλλά σε επιστρέφοντες Ιουδαίους που ζούσαν στα έθνη ! Διότι μόνο Ιουδαίοι θα μπορούσαν να γίνουν Ιερείς και Λευϊτες !

Απαντούμε :
Δεν μπορεί το χωρίο να αναφέρεται σε Ιουδαίους διότι ο Θεός είχε ήδη προ αιώνων πάρει Ιερείς και Λευϊτες από τους Ιουδαίους ! Την εποχή του Ησαϊα υπήρχε ήδη προ πολλού η Λευϊτική Ιερωσύνη ! Γιατί ο Θεός να πάρει δεύτερη φορά Ειδικούς Ιερείς από τους Ιουδαίους ; Ποίος ο λόγος ;

Αν υποθέσουμε ότι η προφητεία αφορά λήψη ειδικών Ιερέων από τους Ιουδαίους και δεδομένου ότι Ειδικοί Ιερείςσύμφωνα με τους Προτεστάντες δεν υπάρχουν στην Καινή Διαθήκη, ερωτούμε : Πότε επαληθεύτηκε πριν τον ερχομό του Μεσσία αυτή η προφητεία ; Πότε πριν τον ερχομό του Μεσσία κηρυχθηκε η δόξα του Θεού ανάμεσα στα έθνη που ζούσαν οι Ιουδαίοι και στα νησιά που βρίσκονται μακριά ;;; Να μας απαντήσουν παρακαλώ οι Προτεστάντες με Βιβλικές παραπομπές !
– Άλλοι αιρετικοί λέγουν όπως προανέφερα ότι αυτή η προφητεία αναφέρεται σε αναβίωση της Νομικής λατρείας στην λεγόμενη Χιλιετή Βασιλεία του Ιησού στην γη !!!

Απαντούμε :

« Εἰ μὲν οὖν τελείωσις διὰ τῆς Λευϊτικῆς ἱερωσύνης ἦν· ὁ λαὸς γὰρ ἐπ” αὐτῇ νενομοθέτητο· τίς ἔτι χρεία κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἕτερον ἀνίστασθαι ἱερέα καὶ οὐ κατὰ τὴν τάξιν ᾿Ααρὼν λέγεσθαι; μετατιθεμένης γὰρ τῆς ἱερωσύνης ἐξ ἀνάγκης καὶ νόμου μετάθεσις γίνεται. ἐφ” ὃν γὰρ λέγεται ταῦτα, φυλῆς ἑτέρας μετέσχηκεν, ἀφ” ἧς οὐδεὶς προσέσχηκε τῷ θυσιαστηρίῳ. πρόδηλον γὰρ ὅτι ἐξ ᾿Ιούδα ἀνατέταλκεν ὁ Κύριος ἡμῶν, εἰς ἣν φυλὴν οὐδὲν περὶ ἱερωσύνης Μωϋσῆς ἐλάλησε. Καὶ περισσότερον ἔτι κατάδηλόν ἐστιν, εἰ κατὰ τὴν ὁμοιότητα Μελχισεδὲκ ἀνίσταται ἱερεὺς ἕτερος, ὃς οὐ κατὰ νόμον ἐντολῆς σαρκικῆς γέγονεν, ἀλλὰ κατὰ δύναμιν ζωῆς ἀκαταλύτου· μαρτυρεῖ γὰρ ὅτι σὺ ἱερεὺς εἰς τὸν αἰῶνα κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδέκ. ἀθέτησις μὲν γὰρ γίνεται προαγούσης ἐντολῆς διὰ τὸ αὐτῆς ἀσθενὲς καὶ ἀνωφελές· οὐδὲν γὰρ ἐτελείωσεν ὁ νόμος, ἐπεισαγωγὴ δὲ κρείττονος ἐλπίδος, δι” ἧς ἐγγίζομεν τῷ Θεῷ» Εβραίους 7:11-19

Οι Νομικές θυσίες ήταν τύποι της Θυσίας του Ιησού και ουδένα ετελείωσαν. Η προηγούμενη εντολή για την Νομική λατρεία αθετήθηκε διότι ήταν ασθενής και ανωφελής- ήταν τύπος. Και η Ιερωσύνη μετετέθη (δεν καταργήθηκε ). Πώς λοιπόν ο Θεός προφητεύει ότι το ασθενές και ανωφελές θα επιστρέψει στο μέλλον ;;; Στο μέλλον δηλαδή η Θυσία του Χριστού θα χάσει την αξία της;;;;

« Καὶ οἱ μὲν πλείονές εἰσι γεγονότες ἱερεῖς διὰ τὸ θανάτῳ κωλύεσθαι παραμένειν· ὁ δὲ διὰ τὸ μένειν αὐτὸν εἰς τὸν αἰῶνα ἀπαράβατον ἔχει τὴν ἱερωσύνην· ὅθεν καὶ σῴζειν εἰς τὸ παντελὲς δύναται τοὺς προσερχομένους δι” αὐτοῦ τῷ Θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν» Εβραίους 7: 23-25.

Ο Ιησούς δεν έχει διαδόχους στην Ιερωσύνη. Πώς λοιπόν θα τον διαδεχτούν και πάλι οι Λευϊτες σε μια υποτιθέμενη Χιλιετή Βασιλεία – σε μια υποτιθέμενη νέα επίγεια οικονομία ;

Ο Ιησούς σώζει «εἰς τὸ παντελὲς τοὺς προσερχομένους δι” αὐτοῦ τῷ Θεῷ, πάντοτε ζῶν εἰς τὸ ἐντυγχάνειν ὑπὲρ αὐτῶν». Ποία λοιπόν η ανάγκη ανασύστασης της Νομικής λατρείας όπως φρονούν διάφοροι Χιλιαστές ;

– ‘Αλλοι αιρετικοί διαστρέφουν την μετάφραση του χωρίου ! Την φράση «θέλω λάβει εξ αυτών ιερείς και Λευΐτας» την παραφράζουν ως εξής : «θέλω λάβει εξ αυτών ΓΙΑ ΤΟΥΣ ιερείς, ΓΙΑ ΤΟΥΣ Λευΐτας» !!!

Απαντούμε :

Βλέπετε την πανουργία των παραφραστών ;

Δεν μας λέγουν όμως οι παραφραστές ΓΙΑΤΙ ο Θεός να πάρει μερικούς από τους πιστούς εθνικούς ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΕΡΕΙΣ ;;;; ΤΙ να τους κάνουν οι Ιερείς ; ΔΕΝ ΜΑΣ ΛΕΝΕ !!! Θέλουμε να μάθουμε…. Και επίσης γιατί δεν στέλνουν όλους τους πιστούς στους Ιερείς και στους Λευϊτες ; Αφού «θέλουσι φέρει πάντας τους αδελφούς σας εκ πάντων των εθνών προσφοράν εις τον Κύριον» ! Δηλαδή όλοι θα έρθουν για προσφορά στον Κύριο αλλά μερικοί θα πάνε στους Ιερείς ; Τι να κάνουν αυτοί οι μερικοί που δεν θα κάνουν οι υπόλοιποι ; Δεν μας τα λένε καλά μερικοί μεταφραστές….

Πάντως η αρχαιότατη μετάφραση των Εβδομήκοντα λέγει τα εξής : «καὶ ἀπ᾿ αὐτῶν λήψομαι ἐμοὶ ἱερεῖς καὶ Λευίτας»
Ο Ιησούς Χριστός έχει τριπλό αξίωμα : Βασιλεύς- Διδάσκαλος- Ιερεύς. Όπως λοιπόν ο Ιησούς έχει αντιπροσώπους ως Βασιλεύς και Διδάσκαλος, έτσι έχει και ως Ιερεύς !

«αἱ δὲ οὖσαι ἐξουσίαι ὑπὸ τοῦ Θεοῦ τεταγμέναι εἰσίν. ὥστε ὁ ἀντιτασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν» Ρωμαίους 13:1-2
«῾Υποτάγητε οὖν πάσῃ ἀνθρωπίνῃ κτίσει διὰ τὸν Κύριον, εἴτε βασιλεῖ, ὡς ὑπερέχοντι, εἴτε ἡγεμόσιν,ὡς δι” αὐτοῦ πεμπομένοις εἰς ἐκδίκησιν μὲν κακοποιῶν, ἔπαινον δὲ ἀγαθοποιῶν » Α Πέτρου 2:13-14.
« καὶ αὐτὸς ἔδωκε τοὺς μὲν ἀποστόλους, τοὺς δὲ προφήτας, τοὺς δὲ εὐαγγελιστάς, τοὺς δὲ ποιμένας καὶ διδασκάλους» Εφεσίους 4:11

« ὅπου πρόδρομος ὑπὲρ ἡμῶν εἰσῆλθεν ᾿Ιησοῦς, κατὰ τὴν τάξιν Μελχισεδὲκ ἀρχιερεὺς γενόμενος εἰς τὸν αἰῶνα» Εβραίους 6:20
Ο Βασιλεύς- Διδάσκαλος –Ιερεύς Ιησούς έχει ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ (όχι διαδόχους), Βασιλείς, Διδασκάλους και Ιερείς.

ΛΑΒΕΤΕ ΠΝΕΥΜΑ ΑΓΙΟΝ

« καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησε καὶ λέγει αὐτοῖς· λάβετε πνεῦμα ῞αγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» Ιωάννης 20: 22-23.

Χαρακτηριστικό της Ιερατικής εξουσίας είναι το δεσμείν και λύειν αμαρτίας. Ο Χριστός ο ίδιος όρισε η συγχώρηση των αμαρτιών των πιστών να γίνεται ΜΕΣΩ των Αποστόλων και των διαδόχων τους. Όταν ο Ιησούς είπε στους Μαθητές του «λάβετε πνεῦμα ῞αγιον· ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς, ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται» τους έδωσε ειδική εξουσία να λύουν και να δένουν αμαρτίες. Δεν τους έδωσε το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα το έλαβαν οι Μαθητές αργότερα, την Πεντηκοστή. Δεν έλαβαν δύο φορές το Άγιο Πνεύμα ούτε σε δόσεις !

Και επειδή οι Απόστολοι και οι διάδοχοι τους δεν είναι παντογνώστες για να γνωρίζουν ποία είναι τα αμαρτήματα των πιστών, εξυπακούεται ότι οι πιστοί ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΥΝΤΑΝ τα αμαρτήματά τους στους Αποστόλους, ταπέινωναν τον εγωϊσμό τους εμπρός στους φορείς της Ειδικής Εξουσίας της συγχώρησης των αμαρτιών ! Έτσι όρισε ο Ιησούς.

«ΙΔΟΥ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ. καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία· ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ᾧ ὀφείλει. φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα. ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς. ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον. διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι. ……. καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται. ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτως καλαμήσονται αὐτούς, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος……θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς. ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ· ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία.» Ησαΐας 24: 1- 20.

Στο 24ο κεφάλαιο του Προφήτου Ησαΐα περιέχεται μία φοβερά προφητεία. Προφητεύεται η μελλοντική ερήμωση του πλανήτη! Θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή των αναγνωστών στην διάκριση Λαού και Ιερέων που αναφέρει ο Προφήτης. Όπως ο Προφήτης αναφέρει διάκριση κυρίου και δούλου, κυρίας και υπηρέτριας, πωλητή και αγοραστή κτλ. Έτσι αναφέρεται σε Λαϊκούς και Ιερείς !
Άρα μέχρι και την εποχή αυτή – την μελλοντική, (κατά την οποία θα συμβεί αυτή η παγκόσμια ερήμωση), θα υπάρχει διάκριση Λαού και Ιερέων. Οι Ιερείς αυτοί αφού διακρίνονται από τον Λαό είναι ΕΙΔΙΚΟΙ ΙΕΡΕΙΣ. Έχουν ειδική Ιερωσύνη και όχι γενική. Γενική Ιερωσύνη έχουν όλοι οι πιστοί, όλος ο Λαός.

Η αναφορά αυτή του Προφήτη που κάνει διάκριση σε Λαό και Ιερείς αναφερόμενος σε έσχατη εποχή διαψεύδει την κακοδιδασκαλία του Προτεσταντισμού περί δήθεν κατάργησης των Κληρικών στην Μεσσιακή εποχή !

Τι έχουν να πουν οι ψευδομάρτυρες του Ιεχωβά ; Και οι λοιποί πολέμιοι των Ορθοδόξων Ιερέων – Πεντηκοστιανοί, Ευαγγελικοί, Αντβεντιστές, Κουακέροι κτλ, Τί απαντούν ;

Όλοι οι αιρετικοί αρνητές της Ειδικής Ιερωσύνης φιμώνονται από την Αγία Γραφή ! Ας μην παραπλανά η ψευτοευσέβειά τους κανέναν Χριστιανό. Ας λέγουν ότι ακολουθούν «Μόνο την Αγία Γραφή», η ίδια η Αγία Γραφή τους διαψεύδει απολύτως.

ΣΑΛΤΑΟΥΡΑΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

πηγή: