Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟΣ ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ ΤΗΣ ΣΥΧΡΟΝΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
(ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΓΙΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ)
Κάποιος κάποτε είχε ένα πρόβλημα με αρουραίους στο νησί. Για να τους πιάσει, έστησε μια παγίδα. Πέταξε ένα γουρούνι μεγάλο στο πηγάδι. Οι αρουραίοι μαζεύτηκαν κατά εκατοντάδες για να φάνε. Οταν όμως το έφαγαν δεν μπορούσαν να ανέβουν πάλι επάνω. Εγκλωβίστηκαν στο πηγάδι. Μετά από λίγες ημέρες, η τροφή τελείωσε και οι αρουραίοι δεν είχαν τίποτα άλλο να φάνε. Τότε, άρχισαν να τρώνε ο ένας τον άλλον, μέχρι που απέμειναν μόνο δύο. Ο αγρότης δεν τους σκότωσε, τους τράβηξε επάνω και τους άφησε ελεύθερους. Όμως, η φύση τους είχε αλλάξει για πάντα. Δεν έτρωγαν πια σπαρτά ή φρούτα. Ετρωγαν μόνο άλλους αρουραίους
Η πτώση στο πηγάδι. Ένα γουρούνι πεθαμένο μέσα σε ένα βαθύ, άδειο πηγάδι. Μια μεγάλη αποικία από αρουραίους παγιδεύονται μαζί του. Στήν αρχή υπάρχει συνεργασία μεταξύ τους όντας πάρα πολλοί και πεινασμένοι κι επιτίθενται όλοι μαζί στο γουρούνι. Καταφέρνουν να το φάνε ολόκληρο μέσα σε λίγες μέρες. Μόλις το κρέας του γουρουνιού τελειώνει, οι αρουραίοι μένουν ξανά χωρίς τροφή, αλλά έχουν πλέον εγκλωβιστεί κι αναπτύξει ακραία επιθετικότητα. Μην έχοντας άλλη επιλογή, αρχίζουν να επιτίθενται και να τρώνε ο ένας τον άλλον (κανιβαλισμός), μέχρι που στο τέλος απομένουν μόνο δύο (οι πιο δυνατοί οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε απόλυτους "θηρευτές αρουραίων".
Πού χρησιμοποιείται αυτή η ιστορία; Ως μεταφορά για το τι συμβαίνει σε μια κοινωνία ή μια ομάδα ανθρώπων όταν επικρατούν συνθήκες ακραίας φτώχειας κι απομόνωσης. Χρησιμοποιείται για να περιγράψει την "κοινωνική αποσύνθεση" και τον "αγώνα μηδενικού αθροίσματος". Πχ. Η Ψευδαίσθηση της Αφθονίας: Όταν το γουρούνι πέφτει στο πηγάδι, οι αρουραίοι βιώνουν μια προσωρινή περίοδο αφθονίας. Καταναλώνουν τους πόρους αλόγιστα και αναπαράγονται, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ο πόρος αυτός δεν ανανεώνεται. Αρα δημιουργείται η Απουσία Διεξόδου. Σε μια κοινωνία, όταν οι πόροι τελειώνουν, τα άτομα μεταναστεύουν ή αναζητούν εναλλακτικές. Ο εγκλεισμός (πχ το πηγάδι) τους στερεί αυτή την δυνατότητα
Η ιστορία με τους αρουραίους αποτυπώνει ξεκάθαρα τις παθογένειες του σύγχρονου κόσμου. Τα κοινά στοιχεία με την σημερινή πραγματικότητα είναι σοκαριστικά. Η "Παγίδα" του Καταναλωτισμού όπου οι άνθρωποι καταναλώνουν αλόγιστα χωρίς να σκέφτονται το μετά, ενώ ζούν σε έναν πλανήτη με περιορισμένους πόρους (το πηγάδι), αλλά συμπεριφέρονται σαν να μην πρόκειται να τελειώσει ποτέ η τροφή. Όταν όμως οι πόροι στερέψουν, η σύγκρουση για την επιβίωση θα είναι αναπόφευκτη.
Η εξωτερική πηγή τροφής, η επιθετικότητα θα στραφεί προς τα έσω. Οι κανόνες καταρρέουν κι η επιβίωση γίνεται καθαρά ατομική υπόθεση. Ο δυνατότερος δεν επικρατεί απλώς, αλλά τρέφεται από τους αδύναμους, δημιουργώντας ένα σύστημα απόλυτου ολοκληρωτισμού. Η έννοια της "κοινότητας" εξαφανίζεται καί γίνεται Ακραίος Ατομικισμός κι Ανταγωνισμός (ο θάνατός σου, η ζωή μου) Κάθε ένας βλέπει τον διπλανό του αποκλειστικά ως απειλή ή ως τροφή
Στο σύγχρονο, άκρως ανταγωνιστικό οικονομικό μοντέλο, οι άνθρωποι συχνά εξαναγκάζονται να λειτουργούν με όρους επιβίωσης. Στήν αγορά εργασίας, στις επιχειρήσεις και στην καθημερινότητα, ο διπλανός μας αντιμετωπίζεται συχνά ως ανταγωνιστής που πρέπει να "εξοντωθεί" επαγγελματικά ή κοινωνικά για να ανέβουμε εμείς. Είναι η επικράτηση του ακραίου ατομικισμού έναντι της αλληλεγγύης Κλεισμένοι στις ψηφιακές τους φούσκες, γεμάτοι άγχος, θυμό κι απογοήτευση από την καθημερινότητα, ξεσπούν ψηφιακά
Το φαινόμενο του "cancel culture" (κουλτούρα της ακύρωσης), ο δημόσιος διασυρμός και το διαδικτυακό λιντσάρισμα είναι οι σύγχρονες μορφές "κοινωνικού κανιβαλισμού". Τρώμε τις σάρκες των άλλων για να νιώσουμε, έστω και προσωρινά, ασφαλείς ή ανώτεροι. Ετσι, δημιουργούνται οι "Σούπερ-Θηρευτές". (Η Συγκέντρωση της Εξουσίας) Στο τέλος απομένουν λίγοι αρουραίοι. Αυτοί που έμαθαν να επιβιώνουν τρώγοντας τους δικούς τους. Και σε περιόδους μεγάλων κρίσεων (οικονομικών, υγειονομικών, γεωπολιτικών), οι μικροί κι οι αδύναμοι καταστρέφονται. Αυτοί που επιβιώνουν και γιγαντώνονται είναι οι ελάχιστοι πανίσχυροι, οι οποίοι "καταπίνουν" τους μικρότερους και εκμεταλλεύονται την κρίση για να συγκεντρώσουν όλο τον πλούτο στα χέρια τους.
Η ιστορία αυτή, τελικά, λειτουργεί ως μια προειδοποίηση: Όταν μια κοινωνία χάνει τις ηθικές της αξίες, την ενσυναίσθηση και τη δικαιοσύνη, και μετατρέπεται σε έναν χώρο όπου επιβιώνει μόνο ο πιο αδίστακτος, τότε παύει να είναι κοινωνία ανθρώπων και γίνεται το πηγάδι με τους αρουραίους
(Διάσημη Αναφορά για τους αρουραίους υπάρχει στο Σινεμά (Skyfall 2012)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου