Δευτέρα 30 Ιουνίου 2025
Κυριακή 29 Ιουνίου 2025
ΣΗΜΕΙΟ Εικόνα του Χριστού ”Εσταυρωμένος” ρέει μύρο στο ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό που χτύπησαν οι τρομοκράτες.

ΣΗΜΕΙΟ Εικόνα του Χριστού ”Εσταυρωμένος” ρέει μύρο στο ναό του Προφήτη Ηλία στη Δαμασκό που χτύπησαν οι τρομοκράτες. Εικόνα του Χριστού ρέει άφθονο μύρο στην εκκλησία του Προφήτη Ηλία στην Ντουέλα στη Δαμασκό που έγινε το μακελειό. Η εικόνα παριστάνει το Χριστό στο σταυρό….σαβανωμένο.. Είναι μια εικόνα συμπεριληπτική των Παθών. Σταύρωση, πραιτώριο-φυλάκιση, Άκρα ταπείνωση Ταφή.. Η απόλυτη αποτύπωση του Πόνου..

Ακολουθούν δύο φωτογραφίες από ροή μύρου από την εκκλησία Mar Elias στη Ντουέλα/Dwel’a, όπου σημειώθηκε η ύπουλη τρομοκρατική επίθεση, με αποτέλεσμα δεκάδες μάρτυρες και τραυματίες. Το περιστατικό συνέβη ακριβώς στις 1:30 μ.μ. χθες 28/6/25 το απόγευμα…
Επισυνάπτουμε φωτογραφίες.. Μεταφέρθηκε στο Πατριαρχείο για να επαληθεύσει το θέμα και για εξέταση από ειδικούς.(Επιβεβαιωμένη είδηση, σχετικά με όσα κυκλοφορούν στις σελίδες του Facebook).


Ἠλεκτρονική ψευδοταυτότητα καί προσωπικός ἀριθμός: μία ἀκόμη στιβαρή μαρτυρία ἐνάντια στούς νανουριστές…
Posted on 29 Ιουνίου, 2025

τοῦ Νεκτάριου Δαπέργολα
Σέ παλαιότερες ἀναρτήσεις ἔχω ἤδη γράψει πολλά γιά τήν διαστρέβλωση ὅσων εἶπε κάποτε ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐπί τοῦ μείζονος θέματος τῶν ταυτοτήτων καί τῆς ψηφιακῆς ἀριθμοποίησης τοῦ ἀνθρώπου. Εἴτε μιλᾶμε γιά μητροπολῖτες καί λοιπούς θολοθεολογοῦντες πού ὑποβαθμίζουν τήν πνευματική διάσταση τοῦ ζητήματος καί κάνουν λόγο ἁπλῶς γιά ρύθμιση πού ἀφορᾶ στίς σχέσεις κράτους καί πολίτη καί συνεπῶς «δέν πειράζει» καί νά τήν ἀποδεχθοῦμε, εἴτε μιλᾶμε γιά ἐπίσημες ἁγιορείτικες ἐπιστολές καί ἐξίσου ἐπίσημες θέσεις κομματιδίων πού στέκονται μόνο στό θέμα τῆς ὑποχρεωτικότητας (ἐνῷ στήν πραγματικότητα ὀφείλουμε νά πολεμήσουμε τήν ἴδια τήν ὕπαρξη τοῦ δαιμονικοῦ νόμου καί ὄχι ἁπλῶς νά συμβιβαστοῦμε μέ τό μήν εἶναι ὑποχρεωτικός). Μέσα στό πλαίσιο λοιπόν τοῦ νά ξεκαθαριστεῖ τί ὄντως εἶπε ὁ Ἅγιος Παΐσιος (σέ πεῖσμα τῶν κάθε λογῆς παραχαρακτῶν) ἔχει μεταξύ ἄλλων μεγάλη σημασία καί τό παρακάτω ἠχητικό, πού διασώζει τήν φωνή τοῦ ἐν ἁγίοις γέροντος Γρηγορίου Παπασωτηρίου, κτίτορος καί πνευματικοῦ τοῦ Ἱεροῦ Ἠυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου στήν Μεταμόρφωση Χαλκιδικῆς. Τό ἴδιο καί ἡ ἰδιόχειρη ἐπιστολή του (3η φωτογραφία), γραμμένη τό 2015, ὅπου ἀναφέρει κάτι πού τοῦ εἶχε πεῖ γιά τήν λεγόμενη «ἔξυπνη κάρτα» ὁ Ἅγιος Παΐσιος περί τά μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ ’80.

Γιά ὅσους δέν γνωρίζουν, ὁ παπα-Γρηγόρης (πού ἐκοιμήθη τό 2019, ἀφήνοντάς μας ὀρφανοῦς – ἀλλά ὄχι καί ἀπαρηγόρητους, καθώς εἶναι πάντα κοντά μας καί ἔχει ἤδη πραγματοποιήσει ἔκτοτε πολλά σημεῖα καί ἐμφανίσεις) ἦταν πνευματικό τέκνο τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Εἶχε ἱδρύσει τό ἐν λόγῳ μοναστήρι μέ προτροπή τοῦ Ἁγίου τό 1975 καί ἦταν πάντα σέ πολύ στενή πνευματική σχέση μαζί του, ὅποτε μάλιστα ὁ Ἅγιος ἔβγαινε ἀπό τό Ὅρος, πάντοτε περνοῦσε καί ἀπό ἐκεῖ (χαρακτηριστική ἡ 4η φωτογραφία, ὅπου διακρίνονται ἀμφότεροι, μαζί καί μέ τήν τότε – μακαριστή πλέον – καθηγουμένη τοῦ μοναστηριοῦ γερόντισσα Εὐφημία). Ἔχοντας ἀκούσει καί ἐγώ προσωπικά πάρα πολλά ἀπό τά χείλη τοῦ παπα-Γρηγόρη (ὡς πνευματικό του τέκνο ἀπό τό 1987 καί ἐπί 32 συναπτά ἔτη), θά μποροῦσα νά μεταφέρω πολλά σημαντικά ἀπό ὅσα τοῦ εἶχε πεῖ ὁ Ἅγιος καί γιά τίς ταυτότητες καί γιά τά γεγονότα τῆς Πόλης καί γιά ἄλλα ζητήματα. Μιά πού ζοῦμε ὅμως σέ καιρούς δυσπιστίας, τό νά τό ἀκοῦς ἀπό τήν ἴδια τήν φωνή του καί νά τό διαβάζεις ἀπό τό ἰδιόχειρο σημείωμά του ἔχει ἀναμφίβολα ἄλλη ἀξία.

Θά προσθέσω δέ ἀκόμη ὅτι ὁ γέροντας Γρηγόριος εἶχε καί ὁ ἴδιος ἰδιαίτερη εὐαισθησία γιά τά ὅσα ἀποκαλυπτικά καί ἐφιαλτικά ἀνοίγονται μπροστά μας. Καί μπορεῖ νά τόνιζε ὅτι δέν πρέπει οἱ Χριστιανοί νά ἀσχολοῦνται νυχθημερόν μέ τόν Ἀντίχριστο καί ὅλα τά ἐπερχόμενα, ἀλλά πρωτίστως καί κυρίως μέ τόν Χριστό, ἀπό τήν ἄλλη ὅμως δέν σταματοῦσε ποτέ καί νά ὑπογραμμίζει τήν ἀνάγκη νά εἴμαστε ἅπαντες ἐνημερωμένοι καί προετοιμασμένοι. Καί «τοῦτο δεῖ ποιῆσαι κἀκεῖνο μή ἀφιέναι» λοιπόν, σέ πεῖσμα των νανουριστῶν πού φασκιώνουν τά πνευματικά τους τέκνα μέ «δέν πειράζει» καί λοιπές ἀγαπουλίστικες ὠραιολογίες. Οἱ Ἅγιοι ὅμως καί οἱ πραγματικοί πνευματικοί πατέρες εἶναι ἀφυπνιστές καί ὄχι νανουριστές.
Τίς εὐχές καί τίς πρεσβεῖες τους νά ἔχουμε πάντοτε…
Η κυριαρχία των δαιμόνων στην εποχή μας.
Μικρογραφία τῆς σημερινῆς ζωῆς. +Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης.

σ.σ. Άκρως επίκαιρος, προφητικός λόγος του π. Αυγουστίνου Καντιώτη
«Ἀφνω δὲ σεισμὸς ἐγένετο μέγας, ὥστε σαλευθῆναι τὰ θεμέλια τοῦ δεσμωτηρίου…» (Πράξ. 16,26)
Ἕνα, ἀγαπητοί μου, ἀπὸ τὰ πιὸ σημαντικὰ γεγονότα τῆς ζωῆς τοῦ ἀποστόλου Παύλου, τὸν ὁποῖο τιμοῦμε σήμερα, ἦταν ἡ ἔναρξις τοῦ κηρύγματός του ἐπὶ Εὐρωπαϊκοῦ ἐδάφους, ποὺ ἔγινε στοὺς Φιλίππους τῆς Μακεδονίας. Ἐκεῖ κατήχησε καὶ βάπτισε τὴ Λυδία καὶ τὸ δεσμοφύλακα μαζὶ μὲ τὶς οἰκογένειές τους καὶ θεμελίωσε τὴν ἐκκλησία τῶν Φιλίππων. Ἡ μεγάλη αὐτὴ εὐλογία ὅμως ἦρθε μέσα ἀπὸ θλῖψι, ἀπὸ διωγμό, τραύματα καὶ φυλάκισι. Τότε ὅμως «μίλησε» ὁ οὐρανὸς μὲ ἕνα μεγάλο σεισμό, ποὺ ἔφερε σὲ πολλοὺς τὸ φῶς τῆς πίστεως καὶ τὴ σωτηρία.
Τρομερὸ πρᾶγμα ὁ σεισμός· ἔρχεται νὰ μᾶς φοβίσῃ, νὰ ταράξῃ τὴν ἀμελῆ μακαριότητά μας νὰ ἀπειλήσῃ τὴν ἁμαρτωλὴ εὐτυχία μας. Παρέχει ὅμως σ᾽ ἐμᾶς καὶ σπουδαῖο δίδαγμα, γιατὶ τὸ ἐπεισόδιο ἐκεῖνο τῶν Φιλίππων εἶνε μιὰ μικρογραφία τῆς δικῆς μας σημερινῆς καταστάσεως.
Μὲ τὸ σεισμό, ποὺ ἔγινε ἐκεῖ τότε, ξύπνησε ἡ σκληρὴ καρδιὰ τοῦ δεσμοφύλακα καὶ πίστεψε. Καὶ σήμερα, ἀγαπητοί μου, πάλι σείεται ὁ κόσμος, σείεται ἡ γῆ μας, γιὰ νὰ ξυπνήσουμε. Μὴν πάῃ τὸ μυαλό σας μόνο στὸν φυσικὸ σεισμό. Ὅταν τὸ Εὐαγγέλιο λέῃ ὅτι θὰ γίνουν σεισμοὶ μεγάλοι ἐπὶ τῆς γῆς (βλ. Ματθ. 24,7. Μᾶρκ. 13,8. Λουκ. 21,11), δὲν ἐννοεῖ μόνο σεισμοὺς φυσικούς. Θὰ γίνουν καὶ φυσικοὶ σεισμοί, ὅπως ἔγιναν στὴν Κεφαλονιά, στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου, στὴ Σαντορίνη καὶ ἀλλοῦ. Φοβᾶστε τοὺς σεισμοὺς αὐτούς; Ἐγὼ φοβοῦμαι περισσότερο ἄλλους σεισμούς. Τί ἐννοῶ· σεισμοὺς κοινωνικούς. Ὅπως σείστηκε τὸ δεσμωτήριο τῶν Φιλίππων, παρομοίως σείονται ἐκ θεμελίων οἱ κοινωνίες.
Βρισκόμαστε, ἀδέρφια μου, σὲ μία κοσμογονικὴ ἐποχή. Ὁ σατανᾶς καὶ τὰ ὄργανά του ἐπιτίθενται κατὰ τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ. Δὲν ἀποκλείεται νὰ δοῦμε ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας νὰ νικᾷ γιὰ λίγο ὁ διάβολος καὶ νὰ ἐπικρατῇ χάος, μία ἀπαίσια καὶ ἀθλία κατάστασι. Τελικὰ ὅμως δὲν θὰ νικήσῃ αὐτός· θὰ τιμωρηθοῦν ἐκεῖνοι ἀπὸ τὴ γενεά μας ποὺ μεταξὺ Χριστοῦ καὶ Βαραββᾶ προτίμησαν τὸ λῃστὴ καὶ ὄχι τὸ Λυτρωτή.
Σείεται σήμερα τὸ θεμέλιο τῆς κοινωνίας, τὸ πρῶτο κύτταρο κοινωνικῆς ζωῆς, τὸ μικρότερο βασίλειο, ἡ οἰκογένεια. Ἐκεῖ ὁ ἄντρας εἶνε βασιλεύς, ἡ γυναίκα βασίλισσα, τὰ παιδιὰ λαός.
Κάποτε σ᾽ ἕνα παλιὸ καράβι ποὺ ἔπλεε στὸν ὠκεανὸ 4 – 5 ναῦτες ἀπὸ διάφορα ἔθνη καυχόνταν καθένας γιὰ τὴν πατρίδα του. Ὁ ῾Ρῶσος ἔβγαλε τὸ χάρτη κι ἅπλωσε τὶς χεροῦκλες του ἐπάνω στὴ χώρα του. Εἴμαστε μεγάλη, λέει, ἀπέραντη χώρα. Ὁ Γερμανὸς εἶπε· Ἐμεῖς εἴμαστε ἐπιστήμονες καὶ τεχνικοί· παίρνουμε τὸ ἀτσάλι καὶ τὸ κάνουμε βελόνα γραμμοφώνου. Ὁ Ἄγγλος ἔδειξε τὴν ὑδρόγειο καὶ εἶπε· Ἐμεῖς βασιλεύουμε στὶς θάλασσες. Ὁ Ἰταλὸς πῆρε ἕνα μαντολίνο καὶ τοὺς τραγούδησε μελῳδικά. Γύρισαν μετὰ ὅλοι καὶ κοίταξαν τὸν Ἕλληνα μὲ οἶκτο. Ἐσύ, Γκρέκο, τί ἔχεις νὰ δείξῃς; εἶπαν· οὔτε μεγάλους κάμπους ἔχετε, οὔτε βιομηχανία καὶ καμινάδες, οὔτε πλοῦτο καὶ χρῆμα, οὔτε ἀνώτερο βιοτικὸ ἐπίπεδο. Τὸν πῆρε τὸ παράπονο τὸ Γκρέκο. Βάζει τότε τὸ χέρι μέσα στὴ φανέλλα του τὴ μουσκεμένη (ἦταν θερμαστής) καὶ βγάζει μιὰ φωτογραφία· ἦταν ἡ γυναίκα του καὶ τὰ παιδιά του. Νά ἡ πατρίδα μου, εἶπε· στὴν Ἑλλάδα ἔχουμε οἰκογένεια· ἀφωσιωμένοι ὁ ἕνας στὸν ἄλλον οἱ σύζυγοι, μόνο τὸ φτυάρι τοῦ νεκροθάφτη τοὺς χωρίζει.
Αὐτὰ τότε. Εἴχαμε κάποτε οἰκογένεια. Φτωχοὶ εἴμαστε, μικρὸς λαός, ἀλλὰ εἴχαμε οἰκογένεια. Τώρα; Σὲ λίγο δὲν θὰ ἔχουμε οἰκογένεια. Ὁ διάβολος –νὰ μιλήσω ἁπλᾶ– ἔβαλε στὴν οἰκογένεια δύο δυναμῖτες, νὰ τὴν τινάξῃ στὸν ἀέρα.
√ Δυναμίτης πρῶτος τὸ διαζύγιο. Παλαιότερα ἀπὸ τὴ Φλώρινα μέχρι τὸ Μοριά, ἑκατὸ χρόνια νὰ περνοῦσαν, διαζύγιο δὲν ὑπῆρχε. Τώρα, ἀπὸ ὅσους γάμους γίνονται στὴν Ἀθήνα οἱ μισοὶ καταλήγουν σὲ διαζύγιο. Ἄχ χρόνια δυστυχισμένα, ποὺ ἐκπληρώνονται τὰ λόγια τοῦ ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ποὺ εἶπε· Θά ᾽ρθῃ ἐποχὴ ποὺ ὁ ἄντρας θ᾽ ἀλλάζῃ γυναῖκα σὰν τὸ πουκάμισό του καὶ ἡ γυναίκα θ᾽ ἀλλάζῃ ἄντρα σὰν τὴ ῥόμπα της! Ναί, ἐκεῖ φτάσαμε, γιατὶ φύγαμε ἀπὸ τὸ Θεό.
√ Ὁ ἕνας δυναμίτης εἶνε τὸ διαζύγιο. Ὁ ἄλλος; Θὰ πῶ σκληρὰ λόγια, τὴν ἀλήθεια. Καὶ ἂν μ᾽ ἀκούσετε, ἔχει καλῶς· δὲν μ᾽ ἀκούσατε; τότε φέρτε μιὰ λεκάνη νὰ πλύνω τὰ χέρια μου καὶ νὰ πῶ «Ἀθῷός εἰμι ἀπὸ τοῦ αἵματός» σας (πρβλ. Ματθ. 27,24). Ὁ δεύτερος δυναμίτης εἶνε ἡ ἀποφυγὴ τῆς τεκνογονίας. Δὲν γεννοῦν πιὰ οἱ γυναῖκες. Στὴν Ἀθήνα πλούσια συνοικία εἶνε τὸ Κολωνάκι· εἶνε σπίτια ποὺ μποροῦσαν νὰ θρέψουν πολλὰ παιδιά. Ἐκεῖ οἱ κυρίες ζοῦν μὲ ὅλες τὶς ἀνέσεις· βλέπεις ὡραῖα σαλόνια μὲ τηλεοράσεις, ἀκοῦς μουσικὴ καὶ πιάνο· βλέπεις τὰ πάντα, ἔχουν σκυλιὰ καὶ γατιὰ περιποιημένα, μὰ παιδιὰ δὲν βλέπεις. Παιδάκια; μόνο ἕνα – δυό. Κι αὐτὰ καλομαθημένα· δάσκαλος δὲν τολμᾷ νὰ τὰ μαλώσῃ. Ἐμᾶς οἱ μανάδες μᾶς παρέδιδαν στὸ δάσκαλο λέγοντας· Ἅμα δὲν κάθεται καλὰ στὸ σχολειό, λιάνισέ του τὰ κοκκαλάκια… Εὐλογημένες μάνες, ποὺ μᾶς δέρνατε, κ᾽ εὐλογημένοι πατέρες, ποὺ μᾶς τιμωρούσατε, γιὰ νὰ μᾶς κάνετε ἀνθρώπους… Πᾶνε πιὰ αὐτά! Τώρα τὰ χάδια τῆς μάνας κατέστρεψαν τὰ παιδιά. Ἡ μαϊμοῦ τὸ παιδί της, μὲ τὴ δύναμι ποὺ τὸ σφίγγει στὴν ἀγκαλιά, τὸ πνίγει· κ᾽ οἱ μανάδες, ἀπὸ μεγάλη ἀγάπη στὰ παιδιά, τὰ καταστρέφουν.
Στὴν Ἀμερικὴ ἡ γυναίκα τοῦ νεωτέρου Κέννεντυ, ἀδελφοῦ τοῦ σπουδαίου ἐκείνου ἀνδρός, γέννησε τὸ 10ο παιδί τους! Ἔ, Ἑλληνίδες, ἐσεῖς; Τὸ 1942 στὴ Φλώρινα βρῆκα μελίσσι ἀπὸ παιδιά, τώρα ἐλάχιστα βλέπω στοὺς δρόμους. Λιγοστεύουν τὰ παιδιά! Καὶ ὅπως λέει ὁ ἱστορικὸς Πολύβιος, ἡ ὀλιγοπαιδία κατέστρεψε τὴν ἀρχαία Ἑλλάδα. Ἕνας λαὸς ποὺ δὲν γεννᾷ, λαὸς ποὺ μέσ᾽ στὰ σπίτια δὲν ἀκούγεται κλάμα παιδιοῦ, εἶνε λαὸς ἐξασθενημένος, ἐκφυλίζεται.
Μανάδες, δὲν ὑπάρχει μεγαλύτερο ἔγκλημα ἀπὸ τὴν ἔκτρωσι. Προτιμότερο νὰ μένῃς ἀνύπαντρη παρὰ νὰ παντρευτῇς καὶ νὰ σκοτώσῃς ἔμβρυο. Ἂν ἔρθω στὸ σπίτι σου καὶ ξερριζώσω ἀπὸ τὴ γλάστρα ἕνα βασιλικό, θὰ μὲ κυνηγᾷς μέχρι τὸν Ἄρειο Πάγο· ἀλλὰ ἐσὺ μόνη σου, μὲ τὴ θέλησί σου, ξερριζώνεις μέσα ἀπὸ τὰ σπλάχνα σου τὰ ῥόδα, τὰ παιδιὰ ποὺ στέλνει ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ.
Δὲν ἔχουμε κράτος, δὲν ἔχουμε ἐκκλησία, νὰ μᾶς ὁδηγήσουν μπροστά, πῶς ἡ μικρὴ πατρίδα μας μπορεῖ νὰ προκόψῃ. Ἔννοια σου, μάνα! κάνεις ἕνα παιδί; Κι ἂν σοῦ τὸ πάρῃ ὁ Θεός; ἤ, ἂν ζήσῃ ἀλλὰ εἶνε βλάκας; Ποῦ ξέρεις ἂν κάποιο ἀπὸ τὰ τελευταῖα παιδιά σου γίνῃ μεγάλος ἄνθρωπος; Ἐγκληματεῖτε, γονεῖς, προδίδετε τὸ Χριστό, βάφετε τὰ χέρια σας στὸ αἷμα τῶν παιδιῶν σας. Δὲν εἶστε Χριστιανοί, εἶστε παιδοκτόνοι.
Σειόμαστε οἰκογενειακῶς. Σειόμαστε κοινωνικῶς, τὸ μῖσος βασιλεύει καὶ διχάζει τὴν κοινωνία. Σειόμαστε ἐθνικῶς. Δὲν λέω ἐδῶ περισσότερα. Βλέπω ὅτι ἡ διχόνοια, ποὺ κατὰ τὸν ἐθνικὸ ποιητή «βαστάει ἕνα σκῆπτρο ἡ δολερή» (Ὕμν. ἐλευθ. στ. 144), ἔχει πάλι διαιρέσει τοὺς Ἕλληνες καὶ θὰ τοὺς διαιρέσῃ ἀκόμη περισσότερο. Ποῦ εἶσαι, μεγ᾽-Ἀλέξανδρε; βγὲς ἀπὸ τὸν τάφο νὰ μᾶς ἑνώσῃς ὅλους πάλι! Ποῦ εἶσαι, ῾Ρήγα Φεραῖε, νὰ μᾶς ἑνώσῃς ὅλους πάλι, νὰ ξυπνήσῃς μέσα μας τὰ μεγάλα καὶ ὑψηλά, νὰ πετάξουμε στὰ ἀζήτητα ὅλες τὶς ἄχρηστες πολιτικολογίες, καὶ νὰ γίνουμε πάλι ἕνα εὐλογημένο γένος πρὸς δόξαν τοῦ Χριστοῦ μας!
Δὲν σειόμεθα μόνο ἐμεῖς· σείονται καὶ οἱ ἄλλοι λαοί, οἰκογενειακῶς, κοινωνικῶς, ἐθνικῶς κ.τ.λ.. Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα; Σεισμοὶ παγκόσμιοι. Μετρῶ. Σεισμὸς – τιμωρία μας τὸ 1914 ὁ Α΄ παγκόσμιος πόλεμος μὲ 20.000.000 νεκροὺς στὸ ἄνθος τῆς ἡλικίας τους. Τὸ 1922 νέος σεισμὸς στὴ Μικρὰ Ἀσία μὲ 1.000.000 ξερριζωμένους ποὺ ἦρθαν ἐδῶ μὲ τὴν ψυχὴ στὰ δόντια. Σεισμὸς τὸ 1940 ὁ Β΄ παγκόσμιος πόλεμος μὲ 50.000.000 νεκρούς. Ποιός σεισμός, ποιό ἡφαίστειο κατέστρεψε τόσο κόσμο σὲ ὅλη τὴν ὑφήλιο; Καὶ τώρα; Παναγία Δέσποινα! δὲν ἔχω καρδιὰ καὶ στόμα νὰ μιλήσω. Πηγαίνετε στὰ σπίτια σας καὶ γονατίστε μπροστὰ στὴν εἰκόνα· ἔρχεται ὁ μεγαλύτερος σεισμὸς τῆς ἀνθρωπότητος, ὁ Ἁρμαγεδὼν τῆς Ἀποκαλύψεως (16,16). Ὦ Θεέ μου, τί θά ᾽νε αὐτός; Θὰ ἐρημωθοῦν οἱ πόλεις (βλ. Ἠσ. 24,1,6,10,12-13,18-19· 60,12), μέσ᾽ στοὺς χίλιους ἀνθρώπους ἕνας θὰ ζῇ, κι αὐτὸς γιὰ νὰ κλαίῃ πάνω στὰ ἐρείπια.
Μὴ γλεντᾶτε, μὴ διασκεδάζετε· ἔρχονται ἡμέρες φοβερές. Ἔρχεται θύελλα, ποὺ θὰ σαρώσῃ τὴ γῆ, ἀφοῦ «ὁ παράνομος Ἰούδας οὐκ ἠβουλήθη συνιέναι» (ὄρθρ. Μ. Παρ., ἀντίφ.γ΄).
Ἡ κιβωτὸς τοῦ Νῶε εἶνε τύπος καὶ σκιά, εἰκόνα καὶ παράδειγμα μιᾶς ἄλλης κιβωτοῦ ἡ ὁποία ὀνομάζεται Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶνε ἡ κιβωτός. Ὕστερα ἀπὸ τὴν ὑπεραγία Θεοτόκο ἡ Ἐκκλησία μας ὀνομάζεται ἡ κιβωτός, τὸ καράβι. Ἐπιτρέψτε μου νὰ σᾶς παρουσιάσω δύο – τρία σημεῖα στὰ ὁποῖα φαίνεται τὸ μεγαλεῖο τῆς Ἐκκλησίας μας ὡς κιβωτοῦ.
Εἶνε κιβωτὸς ἡ Ἐκκλησία μας, ἢ μᾶλλον ἀνώτερη ἀπὸ τὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε. Γιατί; • Πρῶτον, διότι μέσα στὴν κιβωτὸ ἐκείνη σώθηκαν μόνο ὀχτὼ ψυχές, ἐνῷ στὴν Ἐκκλησία σώθηκαν καὶ σῴζονται μυριάδες κ᾽ ἑκατομμύρια μέχρι συντελείας τοῦ αἰῶνος. • Δεύτερον, διότι ἡ κιβωτὸς τοῦ Νῶε χάθηκε καὶ μόνο λείψανα σῴζονται, ἐνῷ τὸ πλοῖο τῆς Ἐκκλησίας, ποὺ τό ᾽φτειαξε ὁ Χριστὸς ἀπὸ τὸ ξύλο τοῦ σταυροῦ, τὸ τριμερὲς ἀπὸ κυπαρίσσι, πεύκη καὶ κέδρο (Ἠσ. 60,13 & ὄρθρ. ιδ΄ Σεπτ. πεντηκ.), νικᾷ τὸ χρόνο καὶ τὸ χῶρο, νικᾷ τοὺς αἰῶνες καὶ πλέει ἀβύθιστο μὲ προορισμὸ τὸ οὐράνιο λιμάνι τῆς αἰωνίου ζωῆς. • Καὶ τρίτον, ὅπως παρατηρεῖ ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, στὴν κιβωτὸ τοῦ Νῶε τὰ ζῷα ὅπως μπῆκαν ἔτσι καὶ βγῆκαν, ἐνῷ στὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ μας μπαίνουν ἄγρια θηρία καὶ ἐξημερώνονται, μπαίνουν λύκοι καὶ βγαίνουν ἀρνιά, μπαίνουν τσακάλια καὶ βγαίνουν ἐλάφια, μπαίνουν κοράκια καὶ βγαίνουν περιστέρια.
Θὰ κλείσω τονίζοντας, ὅτι παραπάνω ἀπὸ τὶς φαντασίες τοῦ κόσμου τούτου ὑπάρχει μία πραγματικότητα· ὅτι ἡ Ἐκκλησία μεταμορφώνει, ἀναπλάθει καὶ δημιουργεῖ τὸ νέο κόσμο τῆς χάριτος. Οἱ πρῶτοι Χριστιανοὶ παρακαλοῦσαν· «Ἐλθέτω χάρις καὶ παρελθέτω ὁ κόσμος οὗτος» (Διδ. τῶν 12 Ἀποστ. Χ).
(†) ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος
Άγιοι Πέτρος και Παύλος Πρωτοκορυφαίοι Απόστολοι

| Ημερομηνία Εορτής: | 29/06/2025 |
| Τύπος εορτής: | Σταθερή. Εορτάζει στις 29 Ιουνίου εκάστου έτους. |
| Άγιοι που εορτάζουν: | Αγιος Πετρος Πρωτοκορυφαιος Αποστολος Αγιος Παυλος Πρωτοκορυφαιος Αποστολος |
| Πολιούχος: | Κόρινθος (Απόστολος Παύλος), Καβάλα (Απόστολος Παύλος) |
| Ιερά Λείψανα: | Η Κάρα του Αγίου Πέτρου βρίσκεται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική Αγίου Ιωάννου Λατερανού Ρώμης. Μέρος των Λειψάνων του Αγίου Πέτρου βρίσκονται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική Αγίου Πέτρου Ρώμης. Αποτμήματα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Πέτρου βρίσκονται στο ρωμαιοκαθολικό Ναό της Αγίας Πουντεντιάνας Ρώμης και στις Μονές Ιβήρων και Παντελεήμονος Αγίου Όρους. Οι αλυσίδες του Αγίου Πέτρου φυλάσσονται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Πέτρου «τῶν Δεσμῶν» Ρώμης. Η Κάρα του Αγίου Παύλου βρίσκεται στη ρωμαιοκαθολική Βασιλική του Αγίου Ιωάννου Λατερανού Ρώμης. Μέρος των Λειψάνων του Αγίου Παύλου βρίσκονται στον ομώνυμο ρωμαιοκαθολικό Ναό «Ἐκτός τῶν Τειχῶν» Ρώμης. Ένας εκ των οδόντων του Αγίου Παύλου βρίσκεται στην Συλλογή των Ανακτόρων του Μπάκινχαμ Λονδίνου. Απότμημα του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Παύλου βρίσκεται στη Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους. Η αλυσίδα και το οδοιπορικό ραβδί του Αγίου Παύλου βρίσκεται στο ρωμαιοκαθολικό Παρεκκλήσιο «Φιόρι» της Ρώμης. |
| Περιεχόμενα: | |
| |
Βιογραφία
Σταύρωσις εἷλε κήρυκα Χριστοῦ Πέτρον,
Τομὴ δὲ Παῦλον, τὸν τεμόντα τὴν πλάνην.
Τλῆ ἐνάτῃ Σταυρὸν Πέτρος εἰκάδ' ἄορ δέ γε Παῦλος.
Ο Πέτρος καταγόταν από τη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας και ήταν γιος του Ιωνά, αδελφός του Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτόκλητου. Ο Πέτρος και ο Ανδρέας ήταν ψαράδες στη λίμνη Γεννησαρέτ. Είχε νυμφευθεί στην Καπερναούμ, όπου έμενε οικογενειακά μαζί με την πεθερά του. Όπως μας πληροφορεί το Ευαγγέλιο, όταν ο Ιησούς έφθασε στη λίμνη της Γεννησαρέτ συνάντησε τους δυο αδελφούς Πέτρο και Ανδρέα οι οποίοι έριχναν τα δίχτυα τους. Αμέσως μετά την κλήση τους, άφησαν τα δίχτυα και τις οικογένειές τους και τον ακολούθησαν. Ψαράς στο επάγγελμα, ήταν τύπος αυθόρμητος, ορμητικός, και τη ζωή του κοντά στο Χριστό τη μαθαίνουμε από τα τέσσερα Ευαγγέλια, ενώ την αποστολική του δράση, από τις πράξεις των Αποστόλων. Έγραψε και δύο Καθολικές Επιστολές, μέσα στις οποίες να τι προτρέπει τους χριστιανούς: «Νήψατε, γρηγορήσατε, ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη» (Α΄ Πέτρου, ε΄ 8). Δηλαδή εγκρατευθείτε, γίνετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Διότι ο αντίπαλος και κατήγορός σας ο διάβολος, σαν λιοντάρι που βρυχάται, περιπατεί με μανία και ζητάει ποιον να τραβήξει μακριά από την πίστη και να τον καταπιεί. Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, ο Πέτρος, δίδαξε το Ευαγγέλιο στην Ιουδαία, στην Αντιόχεια, στον Πόντο, στην Γαλατία, στην Καππαδοκία, στην Ασία και τη Βιθυνία. Κατά την παράδοση (που σημαίνει ότι δεν είναι απόλυτα ιστορικά διασταυρωμένο) έφτασε μέχρι την Ρώμη, όπου επί Νέρωνος (54-68μ.Χ.) υπέστη μαρτυρικό θάνατο, αφού τον σταύρωσαν χιαστί, με το κεφάλι προς τα κάτω περί το έτος 64 μ.Χ.
Ο δε Παύλος γεννήθηκε στην Ταρσό της Κιλικίας σε ένα χωρίο που ονομάζεται Γίσχαλα και στην αρχή ήταν σκληρός διώκτης του Χριστιανισμού. Το 36 μ.Χ. περίπου, όταν κάποτε μετέβαινε στη Δαμασκό για να διώξει και εκεί χριστιανούς, έγινε θαύμα στο οποίο φανερώθηκε ο Χριστός, ο οποίος τον πρόσταξε να πάει στον Ανανία ο οποίος τον κατήχησε και τον βάπτισε. Έτσι, έγινε ο μεγαλύτερος κήρυκας του Ευαγγελίου, θυσιάζοντας μάλιστα και την ζωή του γι’ αυτό. Ονομάστηκε ο πρώτος μετά τον Ένα και Απόστολος των Εθνών, λόγω των τεσσάρων μεγάλων αποστολικών περιοδειών του. Είναι ο ιδρυτής της Εκκλησίας της Ελλάδος. Συνέγραψε 14 επιστολές προς τις Εκκλησίες τις οποίες εκείνος ίδρυσε. Τη ζωή του με τις περιπέτειές του θα τα δει κανείς, αν μελετήσει τις Πράξεις των Αποστόλων, αλλά και τις 14 Επιστολές του στην Καινή Διαθήκη. Ο Απόστολος Παύλος θέλει κάθε χριστιανός, όπως και ο ίδιος, να αισθάνεται και να λέει: «ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός» (Προς Γαλάτας β΄ 20). Δηλαδή, δε ζω πλέον εγώ, ο παλαιός άνθρωπος, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Και ακόμα, «τα πάντα και εν πάσι Χριστός» (Προς Κολασσαείς γ΄ 11). Να διευθύνει, δηλαδή, όλες τις εκδηλώσεις τις ανθρώπινης ζωής μας ο Χριστός. Ο Απόστολος Παύλος υπέστη μαρτυρικό θάνατο (χωρίς να είναι απόλυτα ιστορικά διασταυρωμένο) δι’ αποκεφαλισμού στη Ρώμη μεταξύ των ετών 64 - 67 μ.Χ.
Λειτουργικά κείμενα
Ἀπολυτίκιον (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Οἱ τῶν Ἀποστόλων πρωτόθρονοι, καὶ τῆς Οἰκουμένης διδάσκαλοι, τῷ Δεσπότῃ τῶν ὅλων πρεσβεύσατε, εἰρήνην τῆ οἰκουμένῃ δωρήσασθαι, καὶ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν τὸ μέγα ἔλεος.
Κοντάκιον
Ἦχος β’. Τοὺς ἀσφαλεῖς.
Τοὺς ἀσφαλεῖς καὶ θεοφθόγγους κήρυκας, τὴν κορυφὴν τῶν Μαθητῶν σου Κύριε, προσελάβου εἰς ἀπόλαυσιν, τῶν ἀγαθῶν σου καὶ ἀνάπαυσιν, τοὺς πόνους γὰρ ἐκείνων καὶ τὸν θάνατον, ἐδέξω ὑπὲρ πᾶσαν ὁλοκάρπωσιν, ὁ μόνος γινώσκων τὰ ἐγκάρδια.
Αποφθέγματα
Η γνώσις φυσιεί (προκαλεί έπαρση), η δε αγάπη οικοδομεί.


















































