Ὅσιος Παΐσιος: «Τὸ μεγαλύτερο βάλσαμο τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ποὺ συντρίφθηκε ὁ διάβολος»

Γέροντος Παϊσίου Ἁγιορείτου, Λόγοι Α΄,  Μὲ πόνο καὶ ἀγάπη γιὰ τὸν σύγχρονο ἄνθρωπο,  ἔκδ. Ἱερὸν Ἡσυχαστήριον «Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὁ Θεολόγος», Σουρωτὴ Θεσσαλονίκης, 1998

– Γιατί ὁ διάβολος φοβᾶται τόσο πολύ τὸν Σταυρό;

– Γιατί, ὅταν ὁ Χριστός δέχθηκε τούς ἐμπτυσμούς, τὰ ραπίσματα καὶ τὰ χτυπήματα, τότε συντρίφθηκε τὸ βασίλειο καὶ ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου.

Μὲ τί τρόπο νίκησε ὁ Χριστός! «Μὲ τὸ καλάμι συντρίφθηκε τὸ κράτος τοῦ διαβόλου», λέει κάποιος Ἅγιος. Ὅταν δηλαδή Τοῦ ἔδωσαν τὸ τελευταῖο χτύπημα μὲ τὸ καλάμι στὸ κεφάλι, τότε συντρίφθηκε ἡ ἐξουσία τοῦ διαβόλου. Δηλαδή ἡ ὑπομονή εἶναι ἡ πνευματική ἄμυνα καὶ ἡ ταπείνωση τὸ μεγαλύτερο ὅπλο κατὰ τοῦ διαβόλου. Τὸ μεγαλύτερο βάλσαμο τῆς σταυρικῆς θυσίας τοῦ Χριστοῦ εἶναι ποὺ συντρίφθηκε ὁ διάβολος. Μετά τὴν Σταύρωση τοῦ Χριστοῦ, εἶναι πιά ὅπως...

τὸ φίδι ποὺ τοῦ ἔχει ἀφαιρεθῆ τὸ δηλητήριο ἤ ὅπως τὸ σκυλί ποὺ τοῦ ἔχουν ἀφαιρεθῆ τὰ δόντια. Ἀφαιρέθηκε τὸ φαρμάκι ἀπὸ τὸν διάβολο, ἀφαιρέθηκαν τὰ δόντια ἀπὸ τὰ σκυλιά, τούς δαίμονες, καὶ εἶναι τώρα ἀφοπλισμένοι καὶ ἐμεῖς μὲ τὸν Σταυρό ὁπλισμένοι. Τίποτε, τίποτε δὲν μποροῦν νὰ κάνουν οἱ δαίμονες στὸ πλάσμα τοῦ Θεοῦ, ὅταν δὲν τούς δώσουμε ἐμεῖς δικαιώματα. Μόνο φασαρία κάνουν, δὲν ἔχουν ἐξουσία.

Μία φορά, ὅταν ἤμουν στὸ Κελλί τοῦ Τιμίου Σταυροῦ, πέρασα μία πολύ ὄμορφη ἀγρυπνία! Εἶχαν μαζευθῆ τὴν νύχτα πολλοί δαίμονες ἐπάνω στὸ ταβάνι. Στὴν ἀρχή χτυποῦσαν μὲ βαριές δυνατά καὶ μετά θορυβοῦσαν, σάν νὰ κυλοῦσαν κούτσουρα μεγάλα, κορμούς Δὲνδρων. Σταύρωνα τὸ ταβάνι καὶ ἔψαλλα «Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα...» . Τελείωνα, ἄρχιζαν τὰ κούτσουρα πάλι. «Τώρα, εἶπα, θὰ κάνουμε δύο χωρούς! Ἕναν ἐσεῖς μὲ τὰ κούτσουρα ἀπὸ πάνω καὶ ἕναν ἐγώ ἀπὸ κάτω!». Ἄρχιζα ἐγώ, σταματοῦσαν αὐτοί. Μία φορά ἔψαλλα «Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν...», τὴν ἄλλη «Κύριε, ὅπλον κατὰ τοῦ διαβόλου τὸν Σταυρόν σου ἠμίν δέδωκας...». Πέρασα τὴν πιὸ εὐχάριστη νύχτα μὲ ψαλμωδία καὶ, ὅταν λίγο σταματοῦσα, συνέχιζαν αὐτοί μὲ τὴν ψυχαγωγία! Τὴν κάθε φορὰ ὅλο καὶ διαφορετικό ἔργο θὰ παρουσιάσουν!...

– Ὅταν ψάλλατε τὴν πρώτη φορά, δὲν ἔφυγαν;

– Ὄχι. Μόλις τελείωνα ἐγώ, ἄρχιζαν ἐκεῖνοι. Ναί, ἔπρεπε νὰ βγάλουμε ἀγρυπνία καὶ οἱ δύο χοροί! Ἦταν μία ὄμορφη ἀγρυπνία! Ἔψελνα μὲ καημό! Πέρασα καλές μέρες!...

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2016/04/blog-post_443.html

Ὅσιος Παΐσιος: «Τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ ἐὰν θέλη κάποιος νὰ νιώση κάτι, δὲν πρέπει νὰ κάνη τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ προσευχὴ»

- Γέροντα, πῶς μπορεῖ νὰ ζήση κανεὶς πνευματικὰ τὶς γιορτές;
- Τὶς γιορτὲς γιὰ νὰ τὶς ζήσουμε, πρέπει νὰ ἔχουμε τὸν νοῦ μας στὶς ἅγιες ἡμέρες καὶ ὄχι στὶς δουλειὲς ποὺ ἔχουμε νὰ κάνουμε γιὰ τὶς ἅγιες ἡμέρες. Νὰ σκεφτώμαστε τὰ γεγονότα τῆς κάθε ἅγιας ἡμέρας (Χριστούγεννα, Θεοφάνεια, Πάσχα κ.λπ.) καὶ νὰ λέμε τὴν εὐχὴ δοξολογώντας τὸν Θεό. Ἔτσι θὰ γιορτάζουμε μὲ πολλὴ εὐλάβεια κάθε γιορτή.
Οἱ κοσμικοὶ ζητοῦν νὰ καταλάβουν τὰ Χριστούγεννα μὲ τὸ χοιρινό, τὸ Πάσχα μὲ τὸ ἀρνί, τὶς Ἀποκριὲς μὲ τὸ κομφετί. Οἱ ἀληθινοὶ μοναχοὶ ὅμως κάθε μέρα ζοῦν τὰ θεία γεγονότα καὶ ἀγάλλονται συνέχεια. Κάθε ἑβδομάδα ζοῦν τὴν Μεγάλη Ἑβδομάδα. Κάθε Τετάρτη, Πέμπτη, Παρασκευὴ ζοῦν τὴν Μεγάλη Τετάρτη, τὴν Μεγάλη Πέμπτη, τὴν Μεγάλη Παρασκευή, δηλαδὴ τὰ Πάθη τοῦ Χριστοῦ, καὶ κάθε Κυριακὴ τὸ Πάσχα, τὴν Ἀνάσταση. Τί, θὰ πρέπη νὰ ἔρθη ἡ Μεγάλη Ἑβδομάδα, γιὰ νὰ θυμηθῆ κανεὶς τὰ Πάθη τοῦ Χριστοῦ;
Πρέπει νὰ ἔρθη τὸ Πάσχα μὲ τὸ ἀρνί, γιὰ νὰ καταλάβω τὸ «Χριστὸς ἀνέστη» σὰν τοὺς κοσμικούς; Ὁ Χριστὸς τί εἶπε; «Ἕτοιμοι γίνεσθε» εἶπε. Δὲν εἶπε, «ἑτοιμασθῆτε τώρα!» Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ λέει ὁ Χριστός, «ἕτοιμοι γίνεσθε», πρέπει ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἰδίως ὁ μοναχός, νὰ εἶναι ἕτοιμος συνέχεια. Νὰ μελετάη καὶ νὰ ζῆ τὰ θεία γεγονότα συνέχεια. Ὅταν κανεὶς μελετάη τὰ...

γεγονότα τῆς κάθε γιορτῆς, φυσιολογικὰ θὰ συγκινηθῆ καὶ μὲ ἰδιαίτερη εὐλάβεια θὰ προσευχηθῆ. Ἔπειτα στὶς Ἀκολουθίες ὁ νοῦς νὰ εἶναι στὰ γεγονότα ποὺ γιορτάζουμε καὶ μὲ εὐλάβεια νὰ παρακολουθοῦμε τὰ τροπάρια ποὺ ψάλλονται. Ὅταν ὁ νοῦς εἶναι στὰ θεία νοήματα, ζῆ τὰ γεγονότα ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἔτσι ἀλλοιώνεται.

Στὴν γιορτή, γιὰ νὰ νιώση κανεὶς τὸ γεγονός, δὲν πρέπει νὰ δουλεύη. Την Μεγάλη Παρασκευὴ λ.χ., ἐὰν θέλη νὰ νιώση κάτι, δὲν πρέπει νὰ κάνη τίποτε ἄλλο ἐκτὸς ἀπὸ προσευχή. Στὸν κόσμο οἱ καημένοι οἱ κοσμικοὶ τὴν Μεγάλη Ἐβδοβάδα ἔχουν δουλειές. Μεγάλη Παρασκευὴ νὰ δίνουν εὐχές. «Χρόνια πολλά! Νὰ ζήσετε! Μὲ μία νύφη!»… Δὲν κάνει! Ἐγὼ τὴν Μεγάλη Παρασκευὴ κλείνομαι στὸ Καλύβι. Ὅπως καὶ μετὰ τὸ Ἀγγελικὸ Σχῆμα ἡ ἑβδομάδα τῆς ἡσυχίας ποὺ ἀκολουθεῖ, βοηθάει, γιατί ποτίζει ἡ θεία Χάρις τὴν ψυχὴ καὶ καταλαβαίνει ὁ μεγαλόσχημος τί ἔγινε, ἔτσι καὶ στὶς γιορτὲς ἡ ἡσυχία πολὺ βοηθάει. Μᾶς δίνεται περισσότερη εὐκαιρία νὰ ξεκουρασθοῦμε λίγο, νὰ μελετήσουμε καὶ νὰ προσευχηθοῦμε. Θὰ ἔρθη ἕνας καλὸς λογισμός, θὰ ἐξετάσουμε τὸν ἑαυτό μας, θὰ ποῦμε λίγο τὴν εὐχὴ καὶ θὰ νιώσουμε ἔτσι κάτι ἀπὸ τὸ θεῖο γεγονὸς τῆς ἡμέρας.

http://www.orthodoxia-ellhnismos.gr/2016/04/blog-post_44.html

Μεγάλη Παρασκευή - Τα άγια πάθη του Κυρίου

Ημερομηνία εορτής:	29/04/2016
Τύπος εορτής:	Με βάση το Πάσχα. Εορτάζει 2 ημέρες πριν το Άγιο Πάσχα.
Άγιοι που εορτάζουν:  Μεγαλη Παρασκευη - Τα Αγια Παθη Του Κυριου

Εἰς τὴν Σταύρωσιν Ζῶν εἶ Θεὸς σύ, καὶ νεκρωθεὶς ἐν ξύλῳ, Ὦ νεκρὲ γυμνέ, καὶ Θεοῦ ζῶντος Λόγε. Εἰς τὸν εὐγνώμονα Λῃστὴν Κεκλεισμένας ἤνοιξε τῆς Ἐδὲμ πύλας, Βαλὼν ὁ Λῃστὴς κλεῖδα τό, Μνήσθητί μου.

Βιογραφία Την Παρασκευή, στέλνεται ο Ιησούς δέσμιος από τον Καϊάφα στον τότε ηγεμόνα της Ιουδαίας Πόντιο Πιλάτο. Αυτός, αφού Τον ανέκρινε με πολλούς τρόπους και αφού ομολόγησε δυο φορές ότι ο Ιησούς είναι αθώος, έπειτα, για να ευχαριστηθούν οι Ιουδαίοι, τον καταδικάζει σε θάνατο• και αφού τον μαστίγωσε σαν δραπέτη δούλο τον Δεσπότη των όλων, Τον παρέδωσε για να σταυρωθεί. Από ’κει και πέρα ο Ιησούς, αφού παραδόθηκε στους στρατιώτες, γυμνώνεται, φοράει κόκκινη χλαμύδα, στεφανώνεται με ακάνθινο στεφάνι, κρατάει κάλαμο σα σκήπτρο, προσκυνείται χλευαστικά, φτύνεται και χτυπιέται στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Μετά, φορώντας πάλι τα ρούχα του και βαστάζοντας το Σταυρό, πηγαίνει προς τον Γολγοθά, τον τόπο της καταδίκης και εκεί, γύρω στην Τρίτη ώρα της ημέρας, σταυρώνεται μεταξύ δυο ληστών, βλασφημείται από αυτούς που είχαν πάει στον Γολγοθά μαζί του, μυκτηρίζεται από τους αρχιερείς, ποτίζεται από τους στρατιώτες με ξύδι ανακατεμένο με χολή. Γύρω στην ενάτη ώρα, αφού βγάζει πρώτα φωνή μεγάλη, και λέει: «Τετέλεσται», εκπνέει «ο αμνός του Θεού, ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου», την ώρα κατά την οποία σφάζονταν, σύμφωνα με τον νόμο, ο πασχαλινός αμνός, ο οποίος καθιερώθηκε ως έθιμο στους Ιουδαίους, προτυπώνοντας τον Εσταυρωμένο Χριστό, πρίν από 1043 χρόνια. Το δεσποτικό αυτό θάνατο και η άψυχη κτίση, πενθώντας, τον τρέμει και αλλοιώνεται από το φόβο αλλά ο Δημιουργός της κτίσεως ακόμα και όταν είναι νεκρός, λογχίζεται την ακήρατη πλευρά Του και ρέει απ’ αυτή αίμα και νερό. Τέλος, κατά τη δύση του ηλίου, έρχεται ο Ιωσήφ από Αριμαθείας και ο Νικόδημος μαζί με αυτόν, και οι δυο κρυφοί μαθητές του Ιησού, αποκαθηλώνουν από το Σταυρό το πανάγιο του διδασκάλου σώμα, το αρωματίζουν, το τυλίγουν με καθαρό σεντόνι και αφού το έθαψαν σε καινούργιο τάφο, κυλούν στο στόμιο του μεγάλο λίθο. Αυτά τα φρικτά και σωτήρια πάθη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού επιτελούμε σήμερα και εις ανάμνηση αυτών παραλάβαμε από αποστολική διαταγή, τη νηστεία της Παρασκευής.

Ἀπολυτίκιον Ἦχος πλ. δ'. Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ Δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο, καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον, φεῦγε ἀκόρεστον ψυχὴν τὴν Διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι. Κοντάκιον Ἦχος πλ. δ'. Τὸν δι' ἡμᾶς Σταυρωθέντα, δεῦτε πάντες ὑμνήσωμεν· αὐτὸν γὰρ κατεῖδε Μαρία ἐπὶ τοῦ ξύλου, καὶ ἔλεγεν· Εἰ καὶ σταυρὸν ὑπομένεις, σὺ ὑπάρχεις ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου. Ὁ Οἶκος Τὸν ἴδιον Ἄρνα, ἡ ἀμνὰς θεωροῦσα πρὸς σφαγὴν ἑλκόμενον, ἠκολούθει Μαρία, τρυχομένη μεθ' ἑτέρων γυναικῶν, ταῦτα βοῶσα· Ποῦ πορεύῃ Τέκνον, τίνος χάριν, τόν ταχὺν δρόμον τελεῖς; μὴ ἕτερος γάμος πάλιν ἐστὶν ἐν Κανᾷ; Κᾀκεὶ νῦν σπεύδεις, ἵνα ἐξ ὕδατος αὐτοῖς οἶνον ποιήσης; συνέλθω σοι Τέκνον, ἢ μείνω σοι μᾶλλον, δός μοι λόγον Λόγε, μὴ σιγῶν παρέλθῃς με, ὁ ἁγνὴν τηρήσας με· σὺ γὰρ ὑπάρχεις ὁ Υἱὸς καὶ Θεός μου.

Οπτικοακουστικό Υλικό

Ότε οι ένδοξοι Μαθηταί....

Διάφορα Αρχεία

Χαιρετισμοί εἰς τόν Τίμιον Σταυρόν

Αγιογραφίες / Φωτογραφίες

Ο Εσταυρωμένος	Ο Εσταυρωμένος	Ο Εσταυρωμένος
H Σταύρωση - άγνωστος ζωγράφος από τη Βόρεια Ιταλία ή τη Βενετία, δεύτερο μισό του 14ου αιώνα μ.Χ.	H Σταύρωση - Σάββας Παντζαρίδης©	Σταύρωση. 17ος αιώνας. Από τη Messina - Αθήνα, Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο
Σταύρωση - τέλος 14ου αι. μ.Χ. - Mονή Aγίου Παύλου, Άγιον Όρος	Σταύρωση - 1546 μ.Χ. - Mονή Σταυρονικήτα, Άγιον Όρος (Κρητική σχολή, Θεοφάνης ο Kρής)	Σταύρωση - α' μισό 13ου και 14ος αι. μ.Χ. - Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος
Σταύρωση (Eλεφαντοστέινο ανάγλυφο) - τέλος 10ου - 11ος αι. μ.Χ. - Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος	Σταύρωση - τέλος 13ου - αρχές 14ου αι. μ.Χ. - Mονή Bατοπαιδίου, Άγιον Όρος	Σταύρωση - α' μισό 18ου αι. μ.Χ. - Mονή Iβήρων, Άγιον Όρος
Σταύρωση - 16ος αιώνας μ.Χ. (από την τουρκοκρατούμενη Μονή Παναγίας Τοχνίου, Μάδρες Αμμοχώστου, 41 Χ 32 εκ.)	Η Σταύρωση του Xριστού και η Aποκαθήλωση - β' μισό 12ου αι. μ.Χ. - Mονή Bατοπαιδίου, Άγιον Όρος	Kάλυμμα ευαγγελίου (έκδοση Φοίνικος, Bενετία 1848) - 1671 μ.Χ. - Mονή Σίμωνος Πέτρας, Άγιον Όρος
Kάλυμμα Eυαγγελίου (έκδοση Bενετίας 1793) - 1800 μ.Χ. (Μικροτεχνία Mπακαλάκης Mεσσολογγίτης) - Mονή Παντοκράτορος, Άγιον Όρος	Kάλυμμα Eυαγγελίου (έκδοση Bενετίας 1773) - 1777 μ.Χ. - Mονή Παντοκράτορος, Άγιον Όρος	Eπένδυση στάχωσης Eυαγγελίου - 14ος και 15ος αι. μ.Χ. (Kρητική σχολή) - Mονή Iβήρων, Άγιον Όρος
Η Σταύρωση - Λυδία Γουριώτη© (lydiagourioti-iconography.blogspot.com)	Σταύρωσις (Μονεμβασία, 14ος αι μ.Χ.)	Η Σταύρωση
Άκρα ταπείνωση - Γεωργία Δαμικούκα© (http://www.tempera.gr)	Άκρα ταπείνωση - Ησυχαστήριο «Παναγία των Βρυούλων»	Άκρα ταπείνωση - α' μισό 16ου αι. μ.Χ. (Kρητική σχολή) - Mονή Iβήρων, Άγιον Όρος
Άκρα ταπείνωση - 1664 μ.Χ. - Σκήτη Aγίας Άννης, Σκευοφυλάκιο Kυριακού, Άγιον Όρος (Zωγραφισμένο σε λινό ύφασμα)	Άκρα ταπείνωση - 1717 μ.Χ., Mονή Σταυρονικήτα, Σκευοφυλάκιο, Άγιον Όρος (Zωγραφισμένο σε λινό ύφασμα) - Tο κείμενο της επιγραφής έχει ως εξής: ΘYΣIAΣTH'PION ΘEI~ON KA'IEPO'N, TOY~ TEΛEI~ΣΘA(I) ΔI' AYTOY~ TA'Σ ΘEI'(AΣ)// IEPOYPΓI'AΣ, KAΘIEPΩΘE'N K(AI') AΓIAΣΘE'N, ΠA//PA' TOY~ ΘEOΦIΛEΣTA'TOY AΓI'OY KAΛΛIOYΠOΛEΩΣ KYPIOY IEPEMI'OY// EN E'TI AΠO' X(PIΣTO)Y~, 1717 * IOYNI'OY * ΣT * XEI'P K(ΩN)ΣT(A)NT(I'NOY)	Ο Επιτάφιος του Βυζαντινού Μουσείου της Θεσσαλονίκης (περ. 1300)
Επιτάφιος	Επιτάφιος	Επιτάφιος - 18ος αι. μ.Χ. - Σκήτη Aγίας Άννης, Άγιον Όρος
Επιτάφιος - 14ος και 15ος αι. μ.Χ. - Mονή Σταυρονικήτα, Άγιον Όρος - Στο μέσο εικονίζεται ο Xριστός (IC. XC O ENTAΦIACMΩC) επάνω στη σινδόνα	Επιτάφιος - 1616 μ.Χ. - Mονή Aγίου Παύλου, Άγιον Όρος	Επιτάφιος (Aντιμήνσιο) - 1707 μ.Χ. - Mονή Σίμωνος Πέτρας (Σκευοφυλάκιο), Άγιον Όρος
Επιτάφιος (Aντιμήνσιο) - 1780 μ.Χ. (Xαράκτης: Παρθένιος μοναχός εξ Eλασσώνος) - Mονή Σίμωνος Πέτρας (Σκευοφυλάκιο), Άγιον Όρος	Επιτάφιος - 1613/14 μ.Χ., Mονή Δοχειαρίου, Άγιον Όρος	Επιτάφιος - 16ος - 17ος αι. μ.Χ., Mονή Δοχειαρίου, Άγιον Όρος
Aήρ-Eπιτάφιος - 14ος αι. μ.Χ. - Mονή Παντοκράτορος, Άγιον Όρος	Επιτάφιος - 17ος αι. μ.Χ. - Mονή Ξηροποτάμου, Άγιον Όρος - Στην κάτω πλευρά της ζώνης: ΔEHCIC TOY ΔOYΛOY TOY ΘEOY ΠAΓΩNH KAI TΩN ΓONEΩN	Επιτάφιος - έτος 7103 (1595 μ.Χ.) - Mονή Διονυσίου, Άγιον Όρος
Επιτάφιος - 1651/2 μ.Χ. - Mονή Bατοπαιδίου, Άγιον Όρος (δωρεά του βοεβόδα Bασιλείου Λούπου)	Επιτάφιος - 1599 μ.Χ.	Επιτάφιος - 1682 μ.Χ.
Επιτάφιος - 1649 μ.Χ. - Ιερός Ναός Αγίας Κυριακής, Μόλυβος, Λέσβος	Επιτάφιος (Aντιμήνσιο - ζωγραφισμένο σε λινό ύφασμα) - 1775 μ.Χ. - Kελί Μεγάλης Παναγίας, (Mονή Kουτλουμουσίου) Άγιον Όρος - Στο επάνω οριζόντιο τμήμά της δημιουργείται ένα ημικύκλιο, όπου η επιγραφή: ο Eπιτάφιος Θρήνος, ενώ το κάτω τμήμα καταλαμβάνει η επιγραφή καθιέρωσης: ΘYΣIAΣTH'PION ΘEI~ON KAI' IEPOYPΓHΘE'N, TOY~ TEΛEI~ΣΘAI ΔI' AYTOY~ // TA'Σ ΘEI'AΣ IEPOYPΓIAΣ. KAΘIEPΩΘE'N ΠAPA TOY~ ΘEOΦEΛEΣTA'TOY// EΠIΣKO'ΠOY IEPHΣOY~ KAI' AΓIOY ΌPOΣ KYPOY~ IAKO'BOY:-// εν έτει, 1775	Aντιμήνσιο - Στο μέσον κυριαρχεί ο σταυρός με τα όργανα του πάθους (λόγχη, κάλαμος, σπόγγος, ακάνθινος στέφανος) και το αποτροπαϊκό σύμπλεγμα IΣ XΣ NI KA, (αρχαϊκή απεικόνιση). Στη βάση του σταυρού ιστορείται το λαρνακοειδές «κενόν μνημείον» του Xριστού με τον «αποκυλισθέντα λίθον εκ του μνημείου» - 1763 μ.Χ. - Kελί Eυαγγελισμού της Θεοτόκου (Mονή Σίμωνος Πέτρας), Άγιον Όρος