Επιτρέπονται όλες οι τροφές

”H Αγία Γραφή είναι πηγάδι βαθύ και το νερό χαμηλά. Εμείς δεν μπορούμε μόνοι μας να βγάλουμε νερό. Βγάζει ο άγιος Χρυσόστομος και μας δίνει να πιούμε. Πω πω Παιντί μου μεγάλο Άγιο Άγιος Χρυσόστομος.” Αυτό το πηγάδι είναι για όλους φρέαρ της Σαμαρείτιδας.. εξαρτάται γιατί νερό μιλάμε.. Μιλάμε για πνευματικά πόσιμο ή υλικά μπόσικο..
”Οι κοσμικοί έχουν άλλο τυπικό!Δεν έχουν το ”ευλόγησον”και ”Θεός συγχωρέσοι σοι!’‘ Έτσι απλοικά μιλάνε οι άγιοι όπως εδώ ο παπά Τύχων ο πνευματικός του Αγίου Παισίου του Αγιορείτη.
Δεν ήταν ταπεινολόγοι και ταπεινόσχημοι ήταν πραγματικά ταπεινοί δηλ. ήταν αυτό που ήταν τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο..ούτε στα δεξιά ούτε στα αριστερά μπαταρισμένοι γερμένοι, ή επαμφοτερίζοντες αλλά ”Σοφία ορθοί” με πνευματική λεβεντιά και προς χάριν της Χάριτος της Θεότητας δεν αποσιωπούσαν τη Χάρη Της αλλά μετέδιδαν το βίωμα προς ενίσχυση του φρονήματος των πιστών..”εγώ μένω μαζί με τους Αγγέλους και τους Αρχαγγέλους, με τους Άγιους Πάντες με την Παναγιά και με το Χριστό”. Και το εννοούσε το βίωνε.. ”Χριστός εκεί λειτουργήσει πρώτος, δεύτερος Γρηγόριος, τρίτος Χρυσόστομος τέταρτος εγώ”.Tόση παρρησία και ευθύτητα πνεύματος είχε…Ως ”καρδιά ελεήμων” μοίραζε απλόχερα τις εμπειρίες του..
Δεν υπάρχει ατομικό βίωμα στην Εκκλησία..ούτε ατομική επίδοση..
Μόνο οι επηρμένες συνειδήσεις θεωρούν ότι αυτό που τους δίνεται εξ άνωθεν τους ανήκει και γίνονται ”φιλάργυροι” με τα ξένα τάλαντα μυστικά αποθησαυρίζοντες… ”πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστίν” οπότε δεν μπορούσε να ιδιοποιηθεί τη δωρεά…Μοίραζε απλόχερα.. Όπως η ακαδημαική θεολογία μιλάει δια των διανοητικών επιχειρημάτων έτσι και η εμπειρική δια των βιωμάτων. Αν τα βιώματα θαφτούν πως η εμπειρία θα γίνει θεολογία..; Γιατί η θεολογία είναι εκπομπή, απευθύνεται, δεν είναι πνευματικός βιοπορισμός ή αντιμισθία..Το βίωμα είναι εκκλησιαστικό άρα συλλογικό επομένως κοινοτικό δεν υπάρχει ιδιωτική πνευματική ιδιοκτησία ή ιδιωτική συλλογή πνευματικών εκθεμάτων..Το αντίθετο θα ήταν καπήλευση του συλλογικού αποκτήματος ως καρπός Αγιοπνευματικός..
Στον ελαιώνα του Χριστού πολλοί οι εργάτες ένα το λάδι..πολλές οι ελιές ένα το λάδι..και ο αποκτημένος καρπός ανήκει στην κοινότητα..
”Ο παπα Τύχων δεν ήταν τυχαίος”..
” πάντων χωρισθείς και πάσι συνηρμοσμένος” όπως οι πραγματικοί ασκητές που αν και μόνοι δεν νιώθουν μοναξιά..Αφού έχουν την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος και δια της ενότητας της πίστεως είναι μυστικά δικτυωμένοι στην πλατφόρμα της Χάριτος όπου η ροή της νοεράς πληροφορίας και επικοινωνίας. και ένθα ο των εορταζόντων ήχος ο ακατάπαυστος…Πνεύμα δοξαστικό και χαροποιό μερικές φορές έφτανε η ώρα του εσπερινού κι αυτός ακόμη δεν είχε τελειώσει την παρατεταμένη θεία λειτουργία. Καθώς προγευόταν την Άνω Ιερουσαλήμ ως αληθινός ουρανοπολίτης με εκστάσεις, αναβάσεις κι οράματα αλλά και ακατάπαυστη μνημόνευση ονομάτων..”Πολλές φορές ερχόταν ο Εσπερινός και λειτουργούσε ακόμα”.
”Αν και εντελώς ακτήμων δεν είχε τίποτα, ήταν πάμπτωχος κατείχε το Χριστό δηλ. το παν.Γι αυτό και θεωρούσε τον εαυτό του πλούσιο. Κι έλεγε:
–Εγώ πλούσιος, ντόξα τω Θεώ.” Καθώς ”τις τον Χριστόν κτησάμενος ετέρου πλέον χρήζει”; (Συμεών Νέος Θεολόγος)
(Κάποιες αυτούσιες πληροφορίες για τον παπα Τύχων προέρχονται από το βιβλίο του Μητροπολίτη Αργολίδος Νεκτάριου ”παπά-Τύχων. Ο ”γλυκός” ασκητής”.)
dimpenews.com
Ο Καποδίστριας δεν ξεκίνησε το 1811 και το 1814 στη Βιέννη για να δημιουργήσει Ελλάδα, συνέχισε από κει που τον είχαν σταματήσει το 1807

Με τη συνθήκη του Τιλσίτ (1807) η ΕΠΤΑΝΗΣΟΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑ, αν και διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος, παραχωρείται από τον ηττημένο τσάρο Αλέξανδρο Α΄ στον αυτοκράτορα Ναπολέοντα. Η ελληνική ιστορία αποσιωπά και την ύπαρξή της ακόμα, υποστηρίζοντας ότι το πρώτο κράτος ιδρύθηκε το 1830.
Μεταξύ 1800-07 οι φιλοδυτικές δυνάμεις μέσα και έξω απ’ τα Επτάνησα προσπάθησαν να εμποδίσουν το έργο των οικογενειών Θεοτόκη, Καποδίστρια, Κομούτου, Δεσύλλα κλπ, που επιθυμούσαν ένα πολυεθνικό κράτος Ελλήνων. Η χαμένη μάχη του 1798-99 στα Επτάνησα έγινε εμμονή για τους εθνικούς φιλοδυτικούς. Το 1803 οι Σουλιώτες, λίγο πριν πέσουν, είχαν επαφές τόσο με τον Γραικό Κοραή, όσο και με τον Έλληνα Καποδίστρια. Ο ανθρωποτηρητής Κοραής, ενστερνιζόμενος το ιακωβινικό ημερολόγιο, πληροφόρησε τους φίλους του, ανθρωποτηρητές και μη, για την κατάσταση του πολιτισμού στην Γραικία (Mémoire sur l’état actuel de la civilisation dans la Grèce), τονίζοντας ότι το κράτος που πρέπει να γεννηθεί είναι το δημοκρατικό το οποίο σκότωσε με δόλο ο χρυσός των Μακεδόνων. Δυο χρόνια αργότερα προέτρεψε τους μανθάνοντες την ελληνική (αρχαία) να κάψουν τις γραμματικές (Θ. Γαζή και τις σύγχρονες) και είπε ότι η ελληνική γλώσσα (η αρχαία) είναι γερασμένη, είναι ξένη, είναι νεκρή (Στοχασμοί Αυτοσχέδιοι στο Πρόδρομος Ελληνικής Βιβλιοθήκης). Όπως ανέλαβε με τους ομοϊδεάτες του να κρίνει τους ανθρώπους, έτσι ανέλαβε και την επιδιόρθωση της τρέχουσας ελληνικής γλώσσας, ώστε να χτίσει μια ελληνική ταυτότητα για ένα εθνικό κράτος αποκομμένο από το υπερεθνικό παρελθόν του, τόσο το χριστιανικό, όσο και το αρχαίο. Κήρυξε την φιλοσοφία φίλο απαραίτητο της θρησκείας, ώστε ο χριστιανισμός όχι μόνο να γίνει θρησκεία από πίστη, αλλά να περάσει μέσα από το φίλτρο της λογικής, ώστε να καταργηθούν οι καμπάνες, οι νηστείες, η προσκύνηση των λειψάνων, η πίστη στα θαύματα, τα μοναστήρια και η Εκκλησία εκείνη που δεν υπακούει στο κράτος του δήμου. Αυτή ήταν η δύναμη που κατέστρεψε την Επανάσταση «του Καποδίστρια» το 1807, καταδιώκοντας τους Κων. Υψηλάντη, Αλ. Μουρούζη, Ροδοφοινίκη, μ. Ιγνάτιο, Κατσαντώνη, Ζαχαριά, Ανδρίτσο, Κολοκοτρωναίους, Τζαβελαίους κλπ. ώστε να σπάσει το σερβικό μέτωπο, η δυναμική Ηπείρου-Δ. Στερεάς και ο αρματολισμός της Πελοποννήσου. Το 1817 «ο Περραιβός εισηγείται στον τσάρο» τη συνέχεια του 1807, λέγοντας πώς θα ανακτηθεί το Σούλι χωρίς πόλεμο. Η εισήγηση ήταν έργο του Καποδίστρια, που πραγματοποιήθηκε τελικά, για να το καταστρέψει ο Μαυροκορδάτος, μαζί με την ομοσπονδιακή προοπτική της Ελλάδας που θα είχε από το 1823 την Ήπειρο και την Θεσσαλία (ομολογήθηκε και δημόσια στη Βουλή από τον Πάνο Ράγκο το 1846). Το 1819, ανήμερα του Πάσχα, ο Καποδίστριας είπε από την Κέρκυρα, «η Επανάσταση θα είναι χριστιανική και τίποτ’ άλλο», ολοκληρώνοντας και τη συμμαχία της με τον Αλή πασά. Ο αφορισμός του 1805 είχε αποτέλεσμα. Το 1821 οι Καποδίστριας-Υψηλάντης ήταν προετοιμασμένοι και γι’ αυτόν. Όση προετοιμασία και να είχαν οι καποδιστριακοί όμως, δεν θα μπορούσαν να περιορίσουν τον κοραϊσμό που απείλησε να διαλύσει το παν μεταξύ 1817-21 και έγινε αιτία για την αντίστοιχη διάλυση 1822-27 όπου καταδιώχθηκαν, συκοφαντήθηκαν, δολοφονήθηκαν, εξαγοράστηκαν πολλοί εις το όνομα του κράτους δικαίου και των αγγλικών δανείων. Αυτών που έστειλαν στον τάφο τον λόρδο Μπάιρον και στα αζήτητα του Λονδίνου τον Ύμνο στην Ελευθερία του Σολωμού. Όπως το 1807, έτσι και το 1821 καποδιστριακοί και κοραϊστές είχαν τελείως διαφορετική νοηματοδότηση της Ελευθερίας.
Όλη η άγνωστη και η επιλεκτική ιστορία οφείλεται στην σιωπή του Καποδίστρια / των τότε καποδιστριακών και στην στρέβλωση πολλών μεταγενέστερων ή σύγχρονων καποδιστριακών που βοηθούν στην κοραϊκή απόδοση της ιστορίας. Συμπληρωματικά, η ιστορία της ελληνικής επανάστασης είναι διεθνώς περιχαρακωμένη, καθώς υπήρξε το μείζον ευρωπαϊκό γεγονός του 18ου αιώνα. Σ’ αυτόν τον αιώνα ανήκει ουσιαστικά η επανάσταση, η οποία ουδέποτε θα γινόταν, αν δεν υπήρχε ο Ι. Καποδίστριας για να συντονίσει ένα τεράστιο κύκλο ανθρώπων που εργάστηκε μεθοδικά από γενιά σε γενιά επί αιώνες. Φαίνεται πολύ πιθανό πως η εξέλιξη της επηρεάστηκε από την ανάγκη που ώθησε τον Καποδίστρια στη συνεργασία του με τον Κοραή.
Δείτε σχετικά:
Posted on 30 Δεκεμβρίου, 2025

«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω,
μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».
Είναι μία κεντρική ιδέα του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου που συναντάται πυκνώτατα εις τας επιστολάς του.
Το μυστικόν της επιτυχίας της πειθαρχίας των ποιμαινομένων ευρίσκεται εις την πειθαρχίαν του ποιμένος εις το θέλημα του Θεού.
«Μηδέν, άνευ γνώμης σου γινέσθω, μηδέ συ άνευ γνώμης Θεού τι πράσσε».
Τίποτα να μη γίνεται χωρίς την γνώμην σου.
Μήτε συ να πράττης κάτι χωρίς την γνώμην του Θεού.
Πάντοτε πρέπει να ερωτά ο ποιμήν προκειμένου να επιβάλη μίαν γνώμην του εις το ποίμνιον: «Αυτό θα το επέβαλλε ο Θεός;». «Θα το ήθελε ο Θεός;». «Θα ωφελήση αυτήν την ψυχήν;». «Θα οικοδόμηση την Εκκλησίαν;».
Κριτήριον ποιμαντικού έργου θα είναι πάντοτε το θέλημα του Θεού το αποβλέπον εις τον σκοπόν του ποιμαντικού έργου που είναι η σωτηρία.
Ο ποιμήν δια να εξασφάλιση αυτήν την πειθαρχίαν, πρέπει να ίσταται μεταξύ Θεού και ποιμαινομένων και να εκφράζη ανοθεύτως το θέλημα του Θεού, ζων ο ίδιος ως απολύτως ποιμαινόμενος υπό του Θεού.
Να μπορή να λέγη ανά πάσαν στιγμήν: «Κύριος ποιμαίνει με» (Ψαλμ. κβ’ 1).
*****
Απόσπασμα απο: ΠΟΙΜΑΝΤΙΚΑΙ ΠΡΟΤΡΟΠΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣ ΑΓ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΝ ΕΠΙΣΤΟΛΗΝ ΑΓΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ
ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ
ΕΚΔΟΣΕΙΣ «ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΚΥΨΕΛΗ»
Σχόλιο Π. κοινωνίας: Aς γνωρίζουν εκείνοι που έλαβαν τις θέσεις του Ποιμένα, και πράττουν τα αντίθετα απο τον νόμο του Θεού, πως την ημέρα της κρίσεως θα βρεθούν υποψήφιοι, και αυτοί, και όσοι τούς επαινούν, να ακούσουν τoν λόγο Του Δεσπότη Χριστού: “Ποτέ δε σας ήξερα· φύγετε μακριά μου, εσείς που αντιστρατεύεστε το νόμο του Θεού”. (κατά Ματθαίον 7.23)
********
Posted on 30 Δεκεμβρίου, 2025

σ.σ. Ο κόσμος αγαπά «τα Χριστούγεννα» αλλά δεν αγαπάει τον Χριστό. Το τραγικό είναι ότι σήμερα αυξάνονται ολοένα και περισσότερο τα φαινόμετα σήψης των υψηλόβαθμων μελών της Εκκλησίας, των μητροπολιτών, οι οποίοι με τις κοσμικές συναυλίες που διοργανώνουν, και μάλιστα μέσα στους Ναούς, προτρέπουν το ποίμνιο να κάνει το ίδιο, να αγαπήσει και αυτό «τα Χριστούγεννα» μακριά από τον Χριστό. Χαζοχαρούμενα ‘jolly Xmas’ μακριά από το αληθινό τους νόημα. Ένα «εορταστικό πανηγύρι». Πού καταντήσαμε. Η κοπέλα στο ΒΙΝΤΕΟ να βάζει τα γυαλιά στους σημερινούς δεσποτάδες!
ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ and IHA
Δεν είναι τυχαίο ότι κανένα μέσο μαζικής ενημέρωσης (ΜΜΕ) δεν ανέδειξε το γεγονός ότι το International Hellenic Association (IHA) άλλαξε τη «ρότα» της Ψερίμου με την ανακαίνιση του σχολείου το οποίο συνετέλεσε ώστε, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, το νησί να περάσει από ένα παιδί σε οκτώ.
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι το IHA συνέβαλε έμπρακτα, με τη δωρεά του, στην ολοκλήρωση του κινηματογραφικού έργου «Καποδίστριας», ενισχύοντας όχι απλώς μια ταινία, αλλά τη δημόσια επαναφορά ενός πρότυπου που ενοχλεί.
Όταν η πράξη δεν παράγει εξάρτηση, δεν γίνεται είδηση.
⸻
Ο Ιωάννης Καποδίστριας δεν δολοφονήθηκε μόνο το 1831.
Δολοφονείται συμβολικά κάθε φορά που η Ελλάδα αποδέχεται ως «φυσιολογικό» αυτό που εκείνος θεωρούσε απαράδεκτο: τη συναλλαγή, την ιδιοτέλεια, την εξάρτηση.
Η σημερινή Ελλάδα δεν πάσχει από έλλειψη γνώσης ή ανθρώπινου δυναμικού. Πάσχει από απουσία μέτρου σύγκρισης. Και ο Καποδίστριας είναι ακριβώς αυτό που ενοχλεί: ένα μέτρο που αποκαλύπτει πόσο χαμηλά έχουμε θέσει τον πήχη.
Κυβέρνησε χωρίς κόμμα, χωρίς πελατεία, χωρίς προσωπικό πλουτισμό. Έθεσε το κράτος πάνω από ομάδες, το καθήκον πάνω από τη δημοφιλία και το μέλλον πάνω από το πρόσκαιρο συμφέρον. Γι’ αυτό και δεν χωρά εύκολα στη σύγχρονη ελληνική αφήγηση, όπου η πολιτική έχει μετατραπεί σε επάγγελμα και η ευθύνη σε επικοινωνιακό προϊόν.
Και όμως, το πρότυπό του δεν έχει εξαφανιστεί.
Επιβιώνει εκεί όπου δεν υπάρχει θόρυβος, αλλά πράξη.
Το IHA αποτελεί μια τέτοια σιωπηλή συνέχεια. Όχι επειδή επικαλείται τον Καποδίστρια ρητορικά, αλλά επειδή εφαρμόζει την πιο «επικίνδυνη» ιδέα του: ότι η προσφορά στον τόπο δεν χρειάζεται αντάλλαγμα. Στα ακριτικά νησιά, εκεί όπου η Ελλάδα δοκιμάζεται πραγματικά, η παρουσία δεν είναι σύνθημα — είναι πράξη. Όταν ένα σχολείο ανακαινίζεται και μια κοινότητα ξαναζωντανεύει, δεν πρόκειται για φιλανθρωπία. Πρόκειται για κρατική λογική χωρίς κρατισμό.
Η πρωτοβουλία Smart Islands δεν είναι άλλη μία «έξυπνη» ετικέτα. Είναι καποδιστριακή διοίκηση σε σύγχρονη μορφή: λιγότερη εικόνα, περισσότερη αντοχή· λιγότερα λόγια, περισσότερη ουσία. Αυτό ακριβώς που λείπει από τον δημόσιο βίο.
Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες πράξεις δεν προβάλλονται. Όπως δεν ήταν τυχαίο ότι ο Καποδίστριας πολεμήθηκε όσο κανένας άλλος. Το πρότυπό του δεν εξυπηρετεί μηχανισμούς. Δεν παράγει εξαρτήσεις. Δεν προσφέρει άλλοθι.
Η κινηματογραφική αναφορά στον Καποδίστρια από τον Γιάννης Σμαραγδής δεν είναι απλώς ιστορική αναδρομή. Είναι καθρέφτης. Και το ερώτημα που προκύπτει δεν είναι «ποιος ήταν ο Καποδίστριας», αλλά γιατί σήμερα δεν αντέχουμε ανθρώπους και πράξεις που του μοιάζουν.
Ίσως γιατί μας θυμίζουν κάτι άβολο:
ότι η Ελλάδα μπορεί να λειτουργήσει αλλιώς.
ότι η παρακμή δεν είναι μοιραία.
και ότι η μεγαλύτερη απειλή για το σύστημα δεν είναι η καταγγελία, αλλά το ζωντανό παράδειγμα.
Ο Καποδίστριας δεν δικαιώνεται με επετείους και αγάλματα.
Δικαιώνεται μόνο όταν κάποιοι επιμένουν να πράττουν χωρίς να ζητούν ανταλλάγματα.
Με την χάρη του Θεού, ολοκληρώθηκε το πρόγραμμα καθημερινών δραστηριοτήτων και εκδηλώσεων του Ιερού Ναού Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, με τον εμβληματικό τίτλο «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2025», που ξεκίνησε στις 28 Σεπτεμβρίου 2025.
Μία προσπάθεια που συμπλήρωσε ήδη 14 χρόνια εκκλησιαστικής μαρτυρίας, με πολλούς πρωταγωνιστές και εναλλακτικούς τρόπους παρουσίασης.
Το πρόγραμμα και φέτος περιελάμβανε δεκάδες δράσεις που με κέντρο την λατρευτική ζωή της Ενορίας, επεδίωξαν να μεταδώσουν το μήνυμα της ελπίδας και της εμπιστοσύνης.
Μέσα στην πλειάδα των εκδηλώσεων, ξεχώρισαν συζητήσεις, εσπερίδες, αφιερώματα, ομιλίες πνευματικούπεριεχομένου, προβολές ταινιών, μουσικές και θεατρικές παραστάσεις, βραδιές παραδοσιακής μουσικής και χορού, προσκυνηματικές εκδρομές και πολλά ακόμη.
Ιδιαίτερα, ήταν χαρακτηριστική η σειρά συζητήσεων για την Τεχνητή Νουμοσύνη, καθώς και τα αφιερώματα· Για τον Άγιο Δημήτριο Γκαγκαστάθη, τον Μητροπολίτη Θερμοπυλών Ιωάννη, τον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας κυρό Αναστάσιο, και τον μακαριστό Καθηγητή Χρυσόστομο Σταμούλη.
Όλες τις εκδηλώσεις λάμπρυναν με την συμμετοχή τους εκλεκτοί προσκεκλημένοι, τόσο από τον εκκλησιαστικό χώρο, όσο και από διάφορους τομείς και κλάδους, που μοιράστηκαν απλόχερα την γνώση και την εμπειρία τους, πάνω σε μια ευρεία θεματολογία, με τους χιλιάδες θεατές του προγράμματος.
Θερμές ευχαριστίες στην εταιρεία παραγωγής «View Master Production», στις εκδόσεις «Εν πλω», στις εκδόσεις «Αρχονταρίκι», την εταιρεία εφαρμογών προβολής και επικοινωνίας «Λυχνία», την εταιρεία πληροφοριακών συστημάτων «Ginfinity soloutions LTD»
Ειδικότερα, κατά την διάρκεια του «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει 2025» πραγματοποιήθηκαν·
• 28 Αγρυπνίες,
• 20 Συναντήσεις Διαλόγου,
• 10 Προβολές ταινιών,
• 12 Ομιλίες - Παρουσιάσεις,
• 3 Θεατρικές παραστάσεις,
• 9 Αφιερώματα - Εκδηλώσεις τιμής,
• 14 Σεμινάρια Ιστορίας,
• 24 Μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις,
• 3 Εκδρομές - Προσκυνήματα,
• 2 Συνεστιάσεις,
• 3 Συναντήσεις Γονέων.