on 09/07/2026
Πηγή: Παρατηρητήριο Βιώσιμης Ανάπτυξης του Ινστιτούτου ΕΝΑ
Βασιλική – Μαρία Κοτινά
Δασολόγος – περιβαλλοντολόγος, MSc Genomics and Data Analysis
Η προστασία της βιοποικιλότητας αντιμετωπίζεται συχνά ως ζήτημα περιβαλλοντικής πολιτικής. Στην πραγματικότητα, όμως, αποτελεί κρίσιμη συνιστώσα της οικονομικής ανθεκτικότητας, της περιφερειακής ανάπτυξης και της μακροπρόθεσμης ευημερίας της χώρας. Η γενετική ποικιλότητα των δασών, αν και παραμένει σε μεγάλο βαθμό αόρατη στη δημόσια συζήτηση, είναι ο θεμελιώδης μηχανισμός που επιτρέπει στα δασικά οικοσυστήματα να προσαρμόζονται στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και να συνεχίζουν να παρέχουν τις οικοσυστημικές υπηρεσίες από τις οποίες εξαρτώνται η αγροτική παραγωγή, η βιοοικονομία, οι υδάτινοι πόροι, η πολιτική προστασία και η ποιότητα ζωής των τοπικών κοινωνιών.
Η υποβάθμιση των δασικών γενετικών πόρων δεν συνιστά μόνο οικολογική απώλεια. Επηρεάζει την παραγωγική βάση ορεινών και αγροτικών περιοχών, περιορίζει τις δυνατότητες αξιοποίησης πολύτιμων φυσικών πόρων, αποδυναμώνει την αναπτυξιακή προοπτική της ελληνικής βιοοικονομίας και εντείνει μακροπρόθεσμες προκλήσεις που αφορούν την κοινωνική συνοχή, τη δημογραφική ανθεκτικότητα και τη στρατηγική αυτονομία της χώρας. Πρόκειται, επομένως, για ένα κατεξοχήν διαγενεακό ζήτημα δημόσιας πολιτικής, καθώς οι αποφάσεις που λαμβάνονται σήμερα θα καθορίσουν τις δυνατότητες των επόμενων γενεών να διαχειριστούν και να αξιοποιήσουν τον φυσικό πλούτο της Ελλάδας.
Το παρόν κείμενο εργασίας εξετάζει την κατάσταση των δασικών γενετικών πόρων στην Ελλάδα υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής, αποτιμά το ισχύον θεσμικό και πολιτικό πλαίσιο, αναδεικνύει καλές πρακτικές από άλλες ευρωπαϊκές χώρες και διατυπώνει προτάσεις πολιτικής για την ενίσχυση της προστασίας και της γενετικής παρακολούθησης των ελληνικών δασών ως αναπόσπαστου στοιχείου μιας σύγχρονης στρατηγικής κλιματικής ανθεκτικότητας και βιώσιμης ανάπτυξης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου