Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2015

Αποστολικό Ανάγνωσμα ᾿Εφεσ. β´ 14-22

Αδελφοί, Χριστός ἐστιν ἡ εἰρήνη ἡμῶν, ὁ ποιήσας τὰ ἀμφότερα ἓν καὶ τὸ μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ λύσας, τὴν ἔχθραν, ἐν τῇ σαρκὶ αὐτοῦ τὸν νόμον τῶν ἐντολῶν ἐν δόγμασι καταργήσας, ἵνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον ποιῶν εἰρήνην, καὶ ἀποκαταλλάξῃ τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι τῷ Θεῷ διὰ τοῦ σταυροῦ, ἀποκτείνας τὴν ἔχθραν ἐν αὐτῷ· καὶ ἐλθὼν εὐηγγελίσατο εἰρήνην ὑμῖν τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγύς, ὅτι δι᾿ αὐτοῦ ἔχομεν τὴν προσαγωγὴν οἱ ἀμφότεροι ἐν ἑνὶ πνεύματι πρὸς τὸν πατέρα. ῎Αρα οὖν οὐκέτι ἐστὲ ξένοι καὶ πάροικοι, ἀλλὰ συμπολῖται τῶν ἁγίων καὶ οἰκεῖοι τοῦ Θεοῦ, ἐποικοδομηθέντες ἐπὶ τῷ θεμελίῳ τῶν ἀποστόλων καὶ προφητῶν, ὄντος ἀκρογωνιαίου αὐτοῦ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, ἐν ᾧ πᾶσα οἰκοδομὴ συναρμολογουμένη αὔξει εἰς ναὸν ἅγιον ἐν Κυρίῳ· ἐν ᾧ καὶ ὑμεῖς συνοικοδομεῖσθε εἰς κατοικητήριον τοῦ Θεοῦ ἐν Πνεύματι.

 Νεοελληνική απόδοσις 
Αδελφοί, ὁ Χριστὸς πραγματικὰ εἶναι γιὰ μᾶς ἡ εἰρήνη. Αὐτὸς ἔκανε τοὺς δύο ἀντιμαχόμενους κόσμους ἕναν λαὸ καὶ γκρέμισε μὲ τὸν σταυρικό του θάνατο ὅ,τι σὰν τεῖχος τοὺς χώριζε καὶ προκαλοῦσε ἔχθρα μεταξύ τους. Κατήργησε δηλαδὴ τὸν ἰουδαϊκὸ νόμο τῶν ἐντολῶν καὶ τῶν διατάξεων, γιὰ νὰ δημιουργήσει μὲ τὸ ἔργο του ἀπὸ τὰ δύο ἐχθρικὰ μέρη, ἀπὸ τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ τοὺς ἐθνικούς, μία νέα ἀνθρωπότητα, φέρνοντας τὴν εἰρήνη. Κι ἀφοῦ θανάτωσε μὲ τὸν σταυρό του τὴν ἔχθρα, ἕνωσε τοὺς δύο πρώην ἐχθροὺς σὲ ἕνα σῶμα καὶ τοὺς συμφιλίωσε μὲ τὸν Θεό. ῎Ετσι, ὁ Χριστὸς ἦρθε κι ἔφερε τὸ χαρμόσυνο μήνυμα τῆς εἰρήνης σ’ ἐσᾶς τοὺς ἐθνικούς, ποὺ ἤσασταν μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ σ’ ἐσᾶς τοὺς ᾿Ιουδαίους, ποὺ ἤσασταν κοντά του. Πραγματικά, διὰ τοῦ Χριστοῦ μποροῦμε μ’ ἕνα πνεῦμα καὶ οἱ δύο, ἐθνικοὶ καὶ ᾿Ιουδαῖοι, νὰ πλησιάσουμε τὸν Πατέρα. Δὲν εἶστε, λοιπόν, πιὰ ξένοι καὶ χωρὶς δικαιώματα, ἀλλὰ ἀνήκετε στὸν λαὸ τοῦ Θεοῦ, στὴν οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ. Προστεθήκατε κι ἐσεῖς στὸ οἰκοδόμημα ποὺ ἔχει θεμέλιο τοὺς ἀποστόλους καὶ τοὺς προφῆτες, κι ἀκρογωνιαῖο λίθο αὐτὸν τὸν ἴδιο τὸν Χριστό. Μ’ αὐτὸν ὁλόκληρο τὸ οἰκοδόμημα δένεται καὶ μεγαλώνει, ὥστε νὰ γίνει ναὸς ἅγιος γιὰ τὸν Κύριο. ῾Ο Κύριος οἰκοδομεῖ κι ἐσᾶς μαζὶ μὲ τοὺς ἄλλους, γιὰ νὰ γίνετε πνευματικὴ κατοικία τοῦ Θεοῦ.

ΧΡΙΣΤΟΣ  ΕΣΤΙΝ  Η  ΕΙΡΗΝΗ  ΗΜΩΝ

Δεν υπάρχει άνθρωπος φυσιολογικός που να αρνείται το ευλογημένο αγαθό της Ειρήνης. Αλλά το παράδοξο είναι ότι όσο περισσότερο ποθεί “το γλυκύ πράγμα και όνομα” κατά τον Άγιο Γρηγόριο, τόσο και περισσότερο το φάσμα των ταραχών και των πολέμων απειλούν τον κόσμο έως και αυτών των εσχατιών της οικουμένης. Και γιατί αυτό; Διότι οι άνθρωποι ψάχνουν να βρουν τον καρπό τής Ειρήνης μακριά από εκεί που φύεται και αναπτύσσεται. Ω άνθρωποι, διψάτε την ειρήνη σε όλες της τις εκφάνσεις; Γνωρίστε και συνδεθείτε με τον Ιησού Χριστό! “Χριστός εστίν η ειρήνη ημών”, διασαλπίζει στο Απ. Ανάγνωσμα ο μεγάλος κήρυξ της κατά Θεόν ειρήνης.

Αυτή είναι η αλήθεια. Αλλά είναι ανάγκη να εμβαθύνουμε έστω και λίγο στον Ειρηνοποιό και πάροχο της θείας ειρήνης, αφού Αυτός είναι το θεμέλιο αλλά και το επιστέγασμα του κοινού μας ποθούμενου.

Και πρώτα απ' όλα, ο ίδιος ο Ιησούς έρχεται με το κήρυγμα της ειρήνης. Πόσο ξεκάθαρα το τονίζει προς τους Εφεσίους ο θείος Παύλος: “και ελθών ευηγγελίσατο ειρήνην υμίν τοις μακράν και τοις εγγύς”. Έφερε το χαρμόσυνο κήρυγμα της ειρήνης τόσο σ' εκείνους που βρίσκονταν μακράν τουΘεού, όσο και σ' εκείνους που ήταν κοντά του. Μπορούμε άραγε σε μία και μόνο φράση να συνοψίσουμε το αποκαλυπτικό αυτό “ειρηνικό κήρυγμα”; Βεβαίως. Και η φράση είναι η εξής: “Όλοι οι άνθρωποι, πατέρα έχουν τον Θεό και επομένως είναι αδελφοί μεταξύ τους”! Πράγμα βεβαίως που επί της ουσίας σημαίνει ότι δεν υπάρχουν, ή μάλλον δεν μπορούν να υπάρχουν λαοί με δικαιώματα μόνο και εξουσία επί των άλλων λαών. Εφ' όσον λοιπόνόλοι οι άνθρωποι είναι αδελφοί, άρα θα πρέπει να αποτελούν και μια οικογένεια. Να ζουν ειρηνικώς και με ομόνοια και επιπλέον ν' αναπτύσσουν την κοινήν αγάπην.

Και για να μην παρεξηγηθεί ο λόγος μας, στο σημείο αυτό δεν αναφερόμαστε στο κίνημα του Οικουμενισμού και του Διεθνισμού. Όχι βέβαια. Μακριά από εμάς τέτοιες πλάνες που σκοπό έχουν να οδηγήσουν τα κράτη και τους ανθρώπους κάτω από το τυραννικό πέλμα μιας παγκοσμίου κυβερνήσεως με έναν κυρίαρχο δικτάτορα. Ο λόγος μας στρέφεται και αναπτύσσεται στην όμορφη ειρηνική συμβίωση των ανθρώπων όπου κατορθώνεται με τον τέλειο νόμο τού Κυρίου. Με τον χρυσούν κανόνα τής καλής και ευγενικής συμπεριφοράς ανθρώπων και λαών. “Καθώς θέλετε ίνα ποιώσιν υμίν οι άνθρωποι, και υμείς ποιείται αυτοίς ομοίως”. Και ομολογουμένως  πόσο διαφορετική θα ήταν η παγκόσμια κατάστασις εάν τα δήθεν χριστιανικά και “κυρίαρχα” κράτη και οι “πλανητάρχες”, που δήθεν ορκίζονται στο Ευαγγέλιο, εφάρμοζαν αυτή τη λησμονημένη εντολή τού Χριστού.

Ναι, είναι αλήθεια αυτό που ετόνισε σύγχρονος ασκητής, ότι δηλαδή “δεν είναιότι αγνοούμε το θέλημα του Θεού περί της ειρήνης, αλλά ότιεπιμένουμε να “λησμονούμε” την εντολή και να ενθυμούμεθα το μίσος και τον διχασμό.Αφήνουμε να κυριαρχούν στις υπάρξεις, μας και κυρίως των κρατούντων, η φιληδονία, η φιλοχρηματία και η φιλοδοξία”.

Γι' αυτό επί της ουσίας ο μεν κόσμος, όταν αγνοεί τον Χριστό, χρειάζεται ευαγγελισμό, ο δε λεγόμενος Χριστιανικός κόσμος έχει ανάγκη από ένα ουσιαστικό επανευαγγελισμό.

Δεν είναι όμως μόνο το κήρυγμα και ο λόγος τού Χριστού περί ειρήνης. Ακολούθησε και η απολυτρωτική θυσία Τουυπέρ της ειρήνης. Αλλά, για να εννοήσουμε τι είναι αυτή η θυσία και ποίος είναι ο ουσιαστικός εχθρός τηςειρήνης τουΧριστού, θα πρέπει να τονίσουμε πως δεν είναι άλλος από την αμαρτία. Όταν ο άνθρωπος με την θέλησή του αφήνει το κράτος τής αμαρτίας να εισχωρήσει μέσα στην ύπαρξή του, τότε ο ανόητος άνθρωπος με τα ίδια του τα χέρια σχίζει και καταστρέφει το συμβόλαιο της ειρήνης που του πρόσφερε δωρεάν η Σταυρική θυσία τού Θεανθρώπου Χριστού.

Αποτέλεσμα αυτής της πρωτόγνωρης και μοναδικής θυσίας είναι η συμφιλίωση. Ο άνθρωπος μπορεί να συμφιλιωθεί με τον Θεό και να απαλλαγεί από την τυραννία τουκακού και της αμαρτίας, αρκεί ο ίδιος να το επιθυμεί και να θέσει σε εφαρμογή την μετάνοια. Τώρα, πλέον, όποιος θέλει μπορεί. Και εννοείται, πως όσο περισσότεροι άνθρωποι αποφασίζουν να ζήσουν την ειρήνη τού Χριστού, τόσο και περισσότερο η χάρη αυτής της ειρήνης θα επισκέπτεται τις κοινωνίες των ανθρώπων και τα έθνη.

Χρειάζεται άραγε να τονίσουμε ότι αυτή η ζωή της Χάριτος συντελείται εντός της Ορθοδόξου Εκκλησίας και μόνο; Αλλοίμονο αν το αγνοούμε και τρισαλλοίμονο εάν οι καθ' ύλην αρμόδιοι αρνούνται να κηρύξουν ή, και το ακόμα χειρότερο, εάν φθάσουν να αλλοιώνουν αυτή την καίρια αλήθεια, χαρίζοντας “πιστοποιητικά εκκλησίας” στις πλάνες και τις αιρέσεις.

Πράγματι, λοιπόν, αδελφοί, ο Χριστός και μόνο είναι η ειρήνη μας, “ο άρχων της ειρήνης” όπως ονομάζεται και στην Παλαιά Διαθήκη.

Επομένως, για να έλθει η εξωτερική ειρήνη μεταξύ των ανθρώπων, καθίσταται ανάγκη το κάθε πρόσωπο στον χώρο τής Εκκλησίας να βιώσει αυτή την εσωτερική ειρήνη. Την θεία ειρήνη, που δεν είναι αποτέλεσμα  ανθρωπίνης και εύθραυστης συμφωνίας, αλλά της Ειρήνης τουΑγίου Πνεύματος.

Να γίνει βίωμα στα βάθη τηςψυχής η “ειρήνη η πάντα νουν υπερέχουσα”. Και αυτή την ειρήνη που σφράγισε ο Θεός διά του αίματος του Υιού Του, είναι ανάγκη να την συνυπογράψει ο κάθε άνθρωπος δια της εις Χριστόν πίστεως, αλλά και αυτών των έργων Του. Τότε μόνο η ειρήνη γίνεται κατάστασις μόνιμη και αναφαίρετη. Μέσα δε σε αυτό το πνεύμα  ο,τιδήποτεκι αν συμβεί, ο πιστός ψάλλει μετά του Προφητάνακτος “Ου φοβηθησόμεθα εν τω ταράσσεσθαι την γήν”!

Ας κάνει λοιπόν ο μακράν τού Θεού κόσμος ό,τι θέλει. Ας κοάζουν οι βάτραχοι της αθεΐας και της απιστίας και ας καυχώνται οι παράφρονες και διεστραμμένοι νόες για το ότι αρνούνται την αγάπη τουΘεού. Εμείς, ευλογημένοι αδελφοί, ας κρατούμε στον μυστικό θάλαμο της καρδιάς μας την ευλογία που μας χάρισε Αυτός ο ίδιος ο Κύριος και Θεός μας. 

Και πόσο πράγματι τα Θεϊκά του λόγια μαςενισχύουν και βεβαίως μαςσυγκινούν. 

“Ειρήνην αφίημι υμίν· ειρήνην την εμήν δίδωμι υμίν. Ου καθώς ο κόσμος δίδωσιν, εγώ δίδωμι υμίν”.

Ναι, Κύριε Ιησού, ελθέ, ειρήνευσον, εξάγνισον και σώσον ημάς. 

Αμήν.

Αρχ.  Ιωήλ  Κωνστάνταρος
πηγή (προσοχή! με ειδοποιούν ότι η πηγή περιέχει κακόβουλο λογισμικό. αν θέλετε να μπείτε εκεί, να έχετε προστασία αντιιική)

Δεν υπάρχουν σχόλια: