του Στέλιου Μπαφίτη
Ο πρώτος που μίλησε για αποστολική διαδοχή εμμέσως πλην σαφώς, ήταν ο ίδιος ο Κύριος, ο ιδρυτής της Εκκλησίας.
Ο πρώτος που μίλησε για αποστολική διαδοχή εμμέσως πλην σαφώς, ήταν ο ίδιος ο Κύριος, ο ιδρυτής της Εκκλησίας.
Ο ίδιος αναφέρει λίγο πριν αναληφθεί στους ουρανούς… «ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέραςέως της συντελείας του αιώνος». (Ματθαίος κη, 20).
Θα είναι, δηλαδή, μαζί με την Εκκλησία Του από τότε που αναλήφθηκε (το 33 μ Χ), μέχρι που θα ξανάρθει (στην Β Παρουσία Του). Αδιάκοπα και με συνέχεια, που δείχνει την ιστορικότητα της Εκκλησίας από την ημέρα της ίδρυσής της, και όχι ξαφνικά μετά από πολλούς αιώνες.
Οι διάφορες αιρέσεις, έχουν εφεύρει μια βλάσφημη διδασκαλία ότι δήθεν η Εκκλησία αποστάτησε κάποιους αιώνες μετά. Τούτο το κάνουν, για να δικαιολογήσουν την ιστορική τους ανυπαρξία μέχρι την στιγμή της εμφανίσεώς τους. Ως πρώην προτεστάντης, γνωρίζω πάρα πολύ καλά τα επιχειρήματά τους, αφού και ο ίδιος ο γράφων τα ίδια έλεγα. Όμως με μια προσεκτική μελέτη στην Καινή Διαθήκη, αυτά τα επιχειρήματα πέφτουν ως χάρτινος πύργος. Σε αυτά τα επιχειρήματα, έχουμε απαντήσει στην ενότητα«mail που έλαβα», στο θέμα «Απαντώντας στο πεντηκοστιανό βιβλίο Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία πεντηκοστής», και στο «Μπορεί η εκκλησία να αποστατήσει;», όπου αναιρούμε τα επιχειρήματα των αιρετικών.
Στο παρόν άρθρο, θα δούμε τι αναφέρει ο σπουδαίος εκκλησιαστικός άνδρας Ηγήσιππος για την αποστολική διαδοχή, όπως τα διασώζει ο ιστορικός Ευσέβιος.
Στο παρόν άρθρο, θα δούμε τι αναφέρει ο σπουδαίος εκκλησιαστικός άνδρας Ηγήσιππος για την αποστολική διαδοχή, όπως τα διασώζει ο ιστορικός Ευσέβιος.
Ως εισαγωγή στον Ηγήσιππο.
Από την πατρολογία του Δ. Μπαλάνου, σελίδα 115, 1930.
«…Περί του Ηγήσιππου έχομεν πληροφορίας τινάς, ιδίως εκ του Ευσεβίου. Κατά τούτον, ο Ηγήσιππος, ζήσας επι της πρώτης των αποστόλων διαδοχής, κατήγετο εξ Ανατολής, πιθανώς εκ Παλαιστίνης, και γνώριζεν την Αραμαικήν. Επί πάπα Ανικήτου (155-166) διελθών εκ Κορίνθου, ένθα παρέμεινεν ημέρας ικανάς, ήλθεν εις Ρώμην· επανελθών δ’ εις την πατρίδα του, έγραψε, περί το 180, τα Υπομνήματα, εκ πέντε βιβλίων. Το έργον τούτο, απολογητικού περιεχομένου, εζήτει να καταδείξει επι τη βάση ιστορικού υλικού και επισκοπικών καταλόγων, εναντίον των αιρετικών ισχυρισμών, ότι η αληθής παράδοσις ευρίσκεται μόνον εν τη Εκκλησία, διατηρηθείσα δια της συνεχούς και αδιακόπου διαδοχής του επισκοπικού αξιώματος μέχρι των αποστόλων (την απλανή παράδοσιν του αποστολικού κήρύγματος).
(Βιβλιοθήκη Ελλήνων Πατέρων, τόμος 5, σελίδα 81).
Από την νεότερη πατρολογία του Στ. Παπαδόπουλου, Α Τόμος, σελίδα 284- 286
«…έργο του έκανε την κατάδειξη και υποστήριξη της ορθοδόξου Παραδόσεως. Συνειδητοποίησε τον κίνδυνο που διέτρεχε η Εκκλησία από τη σύγχυση, την οποία δημιουργούσαν οι αιρέσεις και προπαντός ο Γνωστικισμός εκείνος που εμφανίζονταν ως ανώτερος χριστιανισμός…Χωρίς να είναι μεγάλος θεολόγος, διέκρινε ότι ενας τρόπος καταπολεμήσεως του χριστιανίζοντος γνωστικισμού ηταν η ανάδειξη σε κριτήριο της συνεχούς αποστολικής διαδοχής, η οποία υπήρχε στις τοπικές Εκκλησίες κι έλειπε από το γνωστικισμό. Παρουσιάζοντας δηλαδή ιστορικά τη διαδοχή επισκόπων στις Εκκλησίες, δημιούργησε το σημαντικό για την εποχή του επιχείρημα, ότι σε όποια Εκκλησία διαπιστώνεται διαδοχή έχουμε και απλανή, αδιάφθορη, την αποστολική Παράδοση…Τα Υπομνήματα έχουν χαθεί, αλλά ο Ευσέβιος, που είναι και η κύρια πηγή του Ηγήσιππου, διέσωσε μερικά μόνο αποσπάσματα, που δίνουν μόνο αμυδρή εικόνα του έργου».
«…έργο του έκανε την κατάδειξη και υποστήριξη της ορθοδόξου Παραδόσεως. Συνειδητοποίησε τον κίνδυνο που διέτρεχε η Εκκλησία από τη σύγχυση, την οποία δημιουργούσαν οι αιρέσεις και προπαντός ο Γνωστικισμός εκείνος που εμφανίζονταν ως ανώτερος χριστιανισμός…Χωρίς να είναι μεγάλος θεολόγος, διέκρινε ότι ενας τρόπος καταπολεμήσεως του χριστιανίζοντος γνωστικισμού ηταν η ανάδειξη σε κριτήριο της συνεχούς αποστολικής διαδοχής, η οποία υπήρχε στις τοπικές Εκκλησίες κι έλειπε από το γνωστικισμό. Παρουσιάζοντας δηλαδή ιστορικά τη διαδοχή επισκόπων στις Εκκλησίες, δημιούργησε το σημαντικό για την εποχή του επιχείρημα, ότι σε όποια Εκκλησία διαπιστώνεται διαδοχή έχουμε και απλανή, αδιάφθορη, την αποστολική Παράδοση…Τα Υπομνήματα έχουν χαθεί, αλλά ο Ευσέβιος, που είναι και η κύρια πηγή του Ηγήσιππου, διέσωσε μερικά μόνο αποσπάσματα, που δίνουν μόνο αμυδρή εικόνα του έργου».
Αποσπάσματα από τα Υπομνήματα όπως τα διασώζει ο Ευσέβιος….
Αναφέροντας για το μαρτύριο του Συμεών γιου του Κλωπά (που συκοφαντήθηκε από τους αιρετικούς και τελικά δόθηκε διαταγή να σταυρωθεί), και ότι προέρχεται από εκκλησία με αποστολική παράδοση (των Ιεροσολύμων), γράφει… «Ως δ’ ο ιερός των Αποστόλων χορός διάφορον ειλήφει του βίου τέλος, παρεληλύθει τε η γενεά εκείνη των αυταίς ακοαίς της ενθέου σοφίας επακούσε κατηξιωμένην, τηνικαύτα της αθέου πλάνης την αρχήν ελάμβανεν η σύστασις, δια της των ετεροδιδασκάλων απάτης· οι και ατε μηδενός ετι των αποστόλων λειπομένου, γυμνή λοιπόν ήδη τη κεφαλή, τω της αληθείας κηρύγματι την ψευδώνυμον γνώσιν αντικηρύττειν επεχείρουν».
(σελ. 85, Βιβλιοθήκη Ελλήνων Πατέρων τόμος 5).
Σε άλλο σημείο αναφέρει ότι πήγε στην Κόρινθο και στην Ρώμη όπου βρήκε να κηρύττουν τον ορθό λόγο και βρήκε και διαδοχή, κάτι που δεν έχουν οι αιρέσεις (τονίζει την σημασία της διαδοχής δηλαδή)… «… Εν εκάστη δε διαδοχή και εν εκάστη πόλη ούτως έχει, ο νόμος κηρύττει και οι προφήται και ο Κύριος. Ο δ’ αυτός και των κατ’ αυτών αιρέσεων τας αρχάς υποτίθεται δια τούτων…».
Αναφέροντας διάφορες αιρέσεις, γράφει… «εκάστος ιδίως και ετέρως ιδίαν δόξαν παρεισήγαγεν. Από τούτων ψευδόχριστοι, ψευδοπροφήται, ψευδαπόστολοι· οίτινες εμέρισαν της Εκκλησίας φθοριμαίοις λόγοις κατά του Θεού και κατά του Χριστού αυτού».
Οι αιρέσεις αυτές δεν είχαν διαδοχή από τους αποστόλους, αλλά ήταν στηριγμένες στην αυθαιρεσία από την γένεσή τους, όπως άλλωστε και όλες οι αιρέσεις.
Η Διαδοχή επομένως, είναι από τα πρώτα και βασικότερα κριτήρια για την διάκριση της Εκκλησίας από των αιρέσεων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Παρακαλείσθε τα σχόλια να είναι σύντομα και να μην έχουν ύβρεις και προσβολές.